Werkgevers/
Werknemers
Een nadenkende vrouw in een groene blouse zit aan een witte tafel tegen een roze achtergrond en ervaart verveling op haar werk.
Werk en carriere5 min lezen

Jong en gedreven, tóch verveelt Hedwig (29) zich kapot in haar droombaan: ‘Ik weet vaak niet wat ik kan doen’

Beleidsmedewerker Hedwig (29) had veel verwacht van haar nieuwe baan bij een maatschappelijke organisatie. Maar ze moet eerlijk bekennen dat ze zich verveelt. Dat geeft zo'n dof gevoel dat ze er faalangstig van wordt. Met loopbaancoach Jolan Douwes bespreekt ze hoe ze daar verandering in kan brengen.


Afbeelding boven het artikel ter illustratie. Bron: Getty Images.

Hedwig (niet haar echte naam) had graag enthousiaster geklonken over haar baan. Als beleidsmedewerker is ze een half jaar geleden aangenomen bij een organisatie die zich bezighoudt met grote maatschappelijke vraagstukken. Genoeg om aan te pakken, zou je zeggen. Maar als ik Hedwig zes maanden na onze laatste coachafspraak bel voor een update, klinkt ze mat.

De impact van onderbelasting en verveling op de werkvloer

De beleidsmedewerker die ik ken als slim en daadkrachtig, vertelt dat ze steeds minder uit haar handen krijgt. 'Dit is zo'n grote organisatie dat ik tussen de wal en het schip ben beland. Ik weet vaak niet waar we naartoe willen en wat ik daarvoor kan doen. Er zijn heel veel vergaderingen en bijeenkomsten, maar daar ben ik vooral toehoorder. Als ik wel een klus krijg, heb ik de neiging die uit te stellen. Ik word hier een beetje faalangstig van.'

Logisch dat Hedwig steeds minder in de actieve modus staat. Onderbelasting leidt volgens arbeids- en organisatiepsycholoog Madelon van Hooff vaak tot terugtrekgedrag of het zoeken van afleiding. Eind 2025 publiceerde zij het boek 'Meer dan nietsdoen' over de psychologie van verveling op het werk. Volgens haar ontstaat die als medewerkers hun taken te makkelijk of te moeilijk vinden of het nut ervan niet inzien.

De auteur wil erkenning voor dit onzichtbare fenomeen. Uit recent onderzoek van haar vakgroep bij de Open Universiteit blijkt dat bijna een op de drie werkenden zich minimaal af en toe verveelt. Een Amerikaanse studie uit 2018 laat zien dat eenderde van de mensen die een andere baan zoeken een te lege agenda als belangrijkste reden opgeven.

Hoe je een te lege agenda bespreekbaar maakt

Hedwig wil nog helemaal niet weg. Daarom laat ze haar leidinggevende weten dat ze te weinig te doen heeft. Ze vraagt hem mee te denken. Volgens Van Hooff is dat ook een taak van werkgevers: zij hebben de verantwoordelijkheid te zorgen voor 'goed' werk. Dat Hedwig haar verveling bij haar leidinggevende durft aan te kaarten, is een goed teken. Blijkbaar kan ze open en eerlijk zijn op haar werk.

De leidinggevende stuurt Hedwig een lijst vragen ter voorbereiding van hun afspraak. Welke taken heeft ze nu, wat kan anders en hoe kan hij daarbij helpen? Hedwig vraagt me mee te kijken als ze de lijst heeft ingevuld. Het valt me op dat haar antwoorden wat verwijtend klinken. Die toon kan ze makkelijk positiever maken. Bovendien wekt ze de indruk dat ze niets substantieels doet. Ik denk dat ze zichzelf daarmee onderschat. Ook met zinnen zoals 'Ik ben nog niet toegerust om ...' maakt ze zich meer junior dan ze is.

Aan de slag met baanboetseren voor meer uitdaging

Mijn suggestie is: begin met de taken die wèl genoeg voldoening en uitdaging geven. Daar zit de sleutel voor verandering. Van Hooff noemt dat baanboetseren (jobcrafting). In haar boek geeft ze aan hoe mensen hun takenpakket interessanter kunnen maken. De stappen komen deels overeen met de vragen die Hedwig van haar leidinggevende kreeg:

1. Eerst benoem je je sterke punten en wat je belangrijk vindt in het werk. (Bijvoorbeeld: opiniestukken schrijven, brainstormen, presentaties geven).

2. Dan maak je een nauwkeurig overzicht van je taken, de tijd die ze kosten en hoe urgent ze zijn.

3. Vervolgens kijk je of je eerste antwoorden overeenkomen met je antwoorden op stap 2. Zo krijg je een beeld van de ruimte voor nieuwe taken.

4. Je formuleert concrete acties en doelen. ( Bijvoorbeeld: 'Ik ga in de pauze vaker in gesprek met collega's' of 'Ik vraag mijn leidinggevende of ik een rol kan krijgen in een nieuw project.') 

5. Na een maand evalueer je (wat mij betreft mét je leidinggevende) wat je acties hebben opgeleverd.

6. Je bedenkt wat je in de toekomst nodig hebt om de verveling te verminderen.

Hedwig laat weten dat ze een goed gesprek heeft gevoerd met haar leidinggevende aan de hand van haar aangepaste vragenlijst. Daar kwam een verrassende conclusie uit: Hedwigs voorganger trekt nog te veel taken naar zich toe die nu bij haar horen. Een gesprek met hem levert haar al meer werk op, maar er kan nog wat bij. Hedwig gaat baanboetseren.


Afbeelding van de auteur

Jolan Douwes

Jolan Douwes is journalist, trainer en loopbaancoach. Ze schrijft over de onderwerpen waar ze het ook met haar kandidaten over heeft, o.a. voor Het Financieele Dagblad. Met Map Oberndorff is ze eigenaar van loopbaanbureau Kantel Coaching en schreef ze de loopbaangids Succes met je carrière!.