Zes jaar worden collega’s geterroriseerd met woedemails, tot rechter ingrijpt: vrouw die overal fouten ziet, moet weg

De vrouw werkt sinds 1990 binnen een protheseteam van revalidatiecentrum Rijndam. Jarenlang zet ze zich met ‘veel inzet en zorg’ in voor haar patiënten met kunstledematen, ziet het revalidatiecentrum in het Erasmus MC. Iedereen is het erover eens: deze vrouw is een uitstekende werkneemster, zo meldt het AD.

Maar dat verandert nadat de vrouw zich in 2017 ziek meldt en in 2019, na een ziekbed van dertien maanden, een nieuwe leidinggevende krijgt. Dan wordt ze een blok aan het been voor het bedrijf.

In ellenlange e-mails vol verwijten moeten haar leidinggevende en collega’s het ontgelden. Zo is de vrouw onder meer boos op de manier waarop haar werkgever heeft gehandeld rond haar ziekteperiode. In die tijd zijn ‘serieus fouten’ gemaakt door het bedrijf, beweert ze.
„Dit is hét moment voor Rijndam om alle door mij eerder aangegeven fouten te erkennen en excuses hiervoor aan te bieden”, schrijft ze in een van de vele e-mails aan haar baas, die daar overigens niets van wil weten.

‘Opzettelijk ziek gemaakt om haar te kunnen ontslaan’

Ze zegt dat haar ziekmelding door het bedrijf zou zijn veroorzaakt. In andere e-mails zegt de vrouw dat er niet naar haar wordt geluisterd. ‘Niet ingaan op de inhoud, gestelde vragen niet beantwoorden, voortdurend om de hete brei heen draaien, afspraken niet nakomen en geen gedegen onderzoeken uitvoeren’, somt ze op.

En zo blijft de mailterreur doorgaan, met in elke e-mail andere verwijten, van willekeur en meten met twee maten tot onkunde en haar opzettelijk ziek maken om een ontslag te bewerkstelligen.

Ook uit ze haar frustraties op de werkvloer. Zo herinnert een collega zich een incident waarbij ze ‘aanvallend en driftig’ in het kantoor van de leidinggevende stond. Ze schreeuwde haar baas toe, aldus de collega, die erbij zegt dat hij in zijn carrière ‘dit niet eerder heeft meegemaakt’.

Spanning op de werkvloer

Gesprekken, mediation, coaching en andere verbetertrajecten: er wordt van alles geprobeerd, maar de situatie verbetert niet. Sterker, de vrouw begint zich ook tegen collega’s te keren.

Over een collega, een ergotherapeut, schrijft ze in een e-mail: ‘Het is duidelijk dat hij onvoldoende gemotiveerd is of als professional moeite heeft met het vak’. Ze eist dat het bedrijf maatregelen neemt.

Tegen een ingehuurd organisatieadviesbureau geven medewerkers aan dat zij last hebben van de houding van de vrouw. Ze ‘gaan haar zoveel mogelijk uit de weg om discussies te voorkomen’, staat in het rapport van het adviesbureau.

Niet alleen zorgt het gedrag voor spanning op de werkvloer, ook valt het de leidinggevende en de HR-afdeling zwaar om alle e-mails te beantwoorden.

Rechter grijpt in

We zijn inmiddels zes jaar verder en het revalidatiecentrum is helemaal klaar met het langdurige conflict. Er zijn inmiddels tientallen, zo niet honderden, e-mails gestuurd. Rijndam stelt de werkneemster op non-actief en gaat nog een stap verder: het revalidatiecentrum wil dat de rechter haar autoriteit gebruikt om de arbeidsovereenkomst te beëindigen.

De rechter vindt dat een goed idee. Het revalidatiecentrum heeft er volgens de rechter ‘alles aan gedaan’ om de problemen op te lossen. De e-mails werden steeds beantwoord en met projecten en gesprekken is geprobeerd de relatie te lijmen. Maar de werkneemster ‘valt steeds terug in een bepaald gedragspatroon’, aldus de rechter.

Als de vrouw zich realiseert dat ze op het punt staat haar baan te verliezen, zegt ze plotseling dat ‘alles koek en ei is’. ‘Ik heb het verleden los kunnen laten’, beweert ze in de rechtszaal.

Maar de rechter heeft heel wat anders gezien. ‘Uit de talrijke e-mails blijkt het tegenovergestelde’, is het antwoord. Uit die e-mails blijkt dat de vrouw ‘voortdurend de discussie met haar werkgever opzoekt, zaken uit het verleden oprakelt en de werkgever vele verwijten maakt’.

Toch ziet de rechter geen ‘ernstig verwijtbaar handelen’ aan de kant van de vrouw. Dat is een juridische term voor onacceptabel gedrag waarbij ontslag op staande voet op zijn plaats is. Daarom heeft de vrouw, ondanks dat ze haar baan kwijtraakt, wél recht op een ontslagvergoeding van bijna 35.000 euro.