Op je 34e in de overgang, Linda: 'schaamte om erover te praten op werk te groot'

Linda was 34 en single. Zoals veel vrouwen op haar leeftijd, twijfelde ze over haar kinderwens. Voor de zekerheid besloot ze haar eicellen te laten invriezen, haar moeder was immers vervroegd in de overgang gekomen. 'Ik ging naar België om dit te laten doen, daar zijn ze al wat verder op dit gebied dan ons land. Daar kwam ik erachter dat ik bijna geen eicellen meer had. Thuis kreeg ik een telefoontje dat ik in de overgang was. Dat was zo’n klap, mijn hele toekomstbeeld veranderde.' Er werd gezegd dat Linda nog wel zwanger kan worden, maar geen tijd meer te verliezen heeft.

Emotioneel instabiel gevoel door overgang

Ze was net begonnen als gedragswetenschapper bij een instelling voor jongeren met een lichtverstandelijke beperking. 'Door de overgang voelde ik me instabiel. Ik kon heel boos worden tijdens vergaderingen en dan schaamde ik me achteraf zo erg. Of ik kon tijdens een overleg een opvlieger krijgen. Vaak nam ik een handventilator mee om af te koelen. Ik merkte dat de overgang onbesproken en onbekend is op de werkvloer. Helemaal een vervroegde overgang. Daardoor voelde ik me vaak eenzaam.'

Linda deed verschillende IVF-pogingen. 'Zo’n traject zet je leven tijdelijk stil. Elke keer als een poging mislukte, was dat een klap om te verwerken. En dan 3 weken later, probeerde ik het weer.' Ze gebruikte hormoonmedicatie om het lage aantal eicellen die ze had te stimuleren. 'Ik raakte van slag door alle hormonen en daardoor had ik hele sombere dagen. Het was niet te combineren met mijn werk om alle ballen in de lucht te houden.'

Lees ook deze oproep van Judith Maas, die zelf een jaar sabbatical nam om bij haar tienerkinderen te zijn: 'Voorkom problemen van later: geef iedere ouder 18 jaar ouderschapsverlof'

Ze besloot zich ziek te melden, in totaal zit ze zes weken thuis voordat ze begint op te bouwen om weer terug te keren op de werkvloer. 'Ik heb me onbegrepen gevoeld, maar ook schuldig naar mijn collega’s toe. Ze leefden gelukkig erg met me mee. Ik besprak het met mijn leidinggevende. Zij luisterde wel maar had geen pasklare oplossing voor me. Ik kreeg wel alle vrijheid en flexibiliteit om naar medische afspraken te gaan, maar mijn taken op werk bleven.'

Nadat er na twee jaar proberen eindelijk twee eicellen uitgroeiden tot twee embryo’s, liet Linda een embryo terugplaatsen. Ze was zwanger, en na 7 weken een kloppend hartje op de echo te zien leek er dan eindelijk een einde aan een lange intensieve periode te komen, zowel lichamelijk als mentaal. Helaas bleek bij de 10 weken echo dat het hartje was gestopt, waarop enkele weken later de miskraam volgde. 'Er is nog heel veel mogelijk, daardoor houd ik hoop. Over twee weken ga ik weer naar België om de mogelijkheden te bespreken.'

Ze tipt werkgevers en collega’s te vragen wat vrouwen in deze situatie nodig hebben. 'Hoe kunnen we je ondersteunen in plaats van hoe kan je snel weer terug aan het werk? Ik voelde die druk. Zorg dat ze zich gehoord en gezien voelen, dat heb ik niet altijd ervaren. En ga na wat iemand wel kan doen. Ga zelf na wat je nodig hebt om te functioneren en schaam je niet om het te bespreken.'

Impact overgangsklachten op werkvloer

Uit onderzoek van het RIVM blijkt dat ruim 1 op de 3 werkende vrouwen in de overgang aangeeft dat zij door hun klachten hun werk minder goed kunnen doen. Van deze groep bespreekt minder dan de helft de klachten op het werk. Dit terwijl vrouwen in de overgang die veel last hebben van overgangsklachten zich vaker ziekmelden, meer behoefte aan herstel hebben, en minder productief zijn dan vrouwen in de overgang die geen of weinig last hebben van klachten. 'Vrouwen melden zich dus ziek op werk, zo hoorde ik bij mijn lotgenotengroepen. Ze schamen zich meestal om dit met hun leidinggevende te bespreken en krijgen lang niet alle vrijheid om naar medische afspraken te gaan.'

Lees ook: Sigrid (23) staat op tegen seksisme op de werkvloer: "De seconde dat je mij 'meid' noemt valt het respect weg"

Linda geeft aan dat naast de lichamelijke klachten, ook juist de mentale klachten zwaar zijn. 'Er zijn wat algemeen bekende symptomen, zoals opvliegers, maar daarnaast zoveel onbekende klachten. Vrouwen vallen uit en komen pas later erachter dat het de overgang is. Er is nog zo weinig over bekend.'

Linda deelt haar verhaal om meer bekendheid voor de overgang te krijgen en het taboe te doorbreken. '1 op de 100 vrouwen komt vervroegd in de overgang, en verder maken natuurlijk alle vrouwen tussen de 45 en 55 jaar dit mee. Ik heb veel gehad aan artikelen die ik erover las, en hoop dat ik met mijn openheid vrouwen kan helpen. Ik hoop dat werkgevers, leidinggevenden én collega’s zich meer gaan verdiepen in wat vrouwen nodig hebben in deze fase van hun leven. Meer openheid betekent minder eenzaamheid.'