Solliciteren via Tinder of handgeschreven brieven? Dit zegt expert Aaltje erover

Sommigen vinden het ongepast, omdat het een privé-app is. Dat kan. Maar wie weet wordt die persoon zelfs beloond voor het aandragen van goede kandidaten. Werk en privé lopen steeds vaker door elkaar heen. We vinden het ook normaal om op de sportschool te praten over werk. Zo stond ik laatst op de skill-run naast een recruiter. Toen zij vertelde over een vacature bij hen, kon ik mijn vriendin bij haar introduceren, wat ertoe leidde dat zij elkaar hebben gesproken! Hoe mooi is dat?

Contact leggen op onverwachte plekken

Wat ik zie, is dat solliciteren creatiever wordt. Nog persoonlijker. Als jij contact zoekt via een kanaal dat bij jou past dan heb je twee mogelijke resultaten: de ander kan positief verrast zijn of denken ‘wat gek’. In beide gevallen zou ik zeggen, goed voor jou. Jij hebt contact gelegd! 

De kracht van een persoonlijke motivatie

Zo hoorde ik laatst een verhaal van een recruiter die haar vriend hielp aan zijn droombaan. Ze zochten via LinkedIn uit wie ze moesten hebben binnen de organisatie: wie gaat er over de sollicitatietafel? Geen standaard online formulier, maar een papieren brief. Gewoon ‘ouderwets’ op de post en dat kost moeite. En met die moeite liet hij ook zijn motivatie zien. En niet aan één persoon, maar aan drie mensen binnen hetzelfde bedrijf: de manager, de HR-manager én de CEO. Met de gedachte: wat heb ik te verliezen? Hij werd uitgenodigd, had een goed gesprek en werd de nieuwe collega.

Dat vraagt lef. En soms loont dat. Of dat nu via LinkedIn is. Een papieren brief. Een directe mail aan de CEO. Of zelfs via Tinder of de sportschool.

Als het bij jou past en je het met respect doet, vergroot je je kansen. Misschien is dat wel de grootste verandering van deze tijd: jij bepaalt met wie jij contact legt en waar. Jij kiest!