Jennifer met stomheid geslagen als het tijdens sollicitatie over haar sonde gaat: ‘Wat gebeurt hier?’

De nieuwe vestiging van kledingzaak Takko aan de Middenbaan in Rotterdam zou eind juni opengaan en was daarom op zoek naar personeel, schrijft het AD. Het eerste gesprek dat Jennifer had, ging goed. „Een storemanager van een ander filiaal was heel enthousiast, ze keek door mijn sonde heen.”

Maar het tweede gesprek liep totaal anders. „Bij binnenkomst werd direct gezegd: ‘Ik hoorde van mijn collega dat je een sonde had, ik dacht dat moet ik echt even zien’.” Jennifer is met stomheid geslagen. „Ik stond versteld en dacht alleen maar: gebeurt dit echt?”

Maag verlamd

Vijf jaar eerder kreeg ze te horen dat ze gastroparese heeft, een chronische aandoening waarbij de maag verlamd is en geen voeding verteert. Daarom is ze afhankelijk van een sonde.

Volgens haar draaide het gesprek vrijwel volledig om haar medische situatie. „Ik zei ook: volgens mij zit ik bij een sollicitatiegesprek en niet bij een gesprek met de arts. Maar je wilt zakelijk blijven, dus reageer je ook niet meteen zoals je zou willen.”

Een opmerking kwam extra binnen. „Ze vroeg hoe het kwam dat ik geen baan had. Ik zei: ik weet het niet, ik word steeds niet aangenomen. Toen zei ze: ‘Ja, ik snap het wel, want het is niet heel representatief zo’n sonde in je neus’.”

Dat raakte haar diep. „Dat was de angst die ik altijd heb gehad: dat mensen mij raar aankijken door mijn sonde.”

Daar bleef het niet bij. De manager zou ook gevraagd hebben: ‘Als ik je aanneem, krijg ik dan subsidie voor je?’ „Dit gaat ver over het randje, dacht ik toen.’’

Pijnlijke afwijzing

Uiteindelijk werd ze niet aangenomen. Hoewel ze achteraf niet voor zo’n bedrijf wil werken, doet de afwijzing wél pijn. „Als je dan zo behandeld wordt, dan doet dat wel wat met je.”

Daarna durfde Jennifer lange tijd niet te solliciteren vanwege haar sonde. Pas na een jaar zette ze die stap.

Ook mentaal kreeg ze een flinke knauw. „Iedere keer als ik ergens liep, dacht ik: deze mensen kijken op dezelfde manier naar mij als tijdens het sollicitatiegesprek.”

Jennifer heeft geprobeerd eerst zelf contact te krijgen met Takko om een klacht in te dienen. „Ik heb acht keer gebeld, maar kreeg niemand te pakken.” Uiteindelijk schakelde ze Discriminatie.nl in, waarna de zaak verder werd opgepakt.

Het College voor de Rechten van de Mens oordeelde afgelopen juni dat Takko verboden onderscheid heeft gemaakt op basis van handicap of chronische ziekte. Tijdens het gesprek werden discriminerende vragen gesteld en speelde haar medische situatie vermoedelijk een rol bij de afwijzing. Ook zouden de ervaringen van Jennifer onvoldoende zijn erkend.

Takko erkent fouten in sollicitatieprocedure

Takko erkent dat de vragen niet gesteld hadden mogen worden, valt te lezen in de procedure. Hiervoor zijn excuus aangeboden. Er zijn meerdere gesprekken gevoerd met betrokken werknemers en zijn excuses aangeboden.

Voor Jennifer voelt dit niet oprecht. „Het voelde als een moetje.” Het bedrijf zou maatregelen hebben genomen om sollicitaties te verbeteren.

Hoe het nu verdergaat, weet Jennifer niet. Een oordeel van het College voor de Rechten van de Mens is juridisch niet hetzelfde als een gerechtelijk vonnis. Het college kan geen boete opleggen of schadevergoeding toekennen.

Overwinning

Inmiddels is Jennifer van haar sonde af. „Dat voelt echt als een overwinning.” Voor anderen met een chronische ziekte of beperking heeft ze één advies: „Laat je niet afschepen door mensen die zulke vragen stellen. Het zegt meer over hen.”

Het AD vroeg Takko om een reactie. Die reactie bleef vooralsnog uit.