De 'Michelangelo-methode': Waarom de beste professionals juist minder werk doen

Ik kwam zo’n drie jaar geleden in aanraking met Paul Rulkens via een podcast. Daarin presenteerde hij een van zijn belangrijkste raamwerken om te kunnen excelleren op de werkvloer: zijn Michelangelo-principe. Volgens Paul ga je een succesvolle carrière tegemoet als je erachter komt wat jouw supertalent is. “Jouw David, vernoemd naar het bekende kunstwerk van Michelangelo.” Om vervolgens alles wat geen onderdeel is van jouw David strategisch los te laten of te delegeren. Net zoals Michelangelo al het marmer wat niet tot zijn David behoorde wegsneedt.

Dat klinkt natuurlijk als een prachtig theoretisch voorbeeld, maar als je net bent begonnen met werken, of simpelweg niet de bevoegdheid hebt om taken over te dragen, gaat die vlieger niet op. Daarom besloot ik Paul te interviewen en tot op de bodem uit te zoeken hoe je als (startende) professional op een van de meest luie manieren toch razendsuccesvol wordt. En waar normaal gesproken zijn succesformules achter een goede betaalmuur staan, was Paul graag bereid zijn kennis met ons te delen.

De formule voor high performance

Om te beginnen is high performance het tegenovergestelde van wat veel mensen denken. Het is niet jezelf een slag in de rondte werken en je privé en liefdesleven opofferen om vervolgens luid borstkloppend succes binnen te halen.

Een high performer is iemand die de capaciteit heeft om consistent grote doelen te behalen op de meest ‘luie’ manier. Consistent betekent niet alleen vandaag presteren, maar ook morgen en overmorgen. En ‘lui’ zijn betekent niet dat je niets doet, maar dat je op de makkelijkste manier naar je resultaat toewerkt. Want als je dat kunt, houd je tijd en energie over voor andere belangrijke dingen. Prestaties ontstaan niet door harder werken, maar door hoe je werk is ingericht.

Maar waarom doen de meeste mensen dat dan niet?

Ook dat is volgens Rulkens duidelijk. De meeste mensen zijn niet bezig met prestaties, maar met beweging. Presteren betekent dat je helder hebt wat de doelen van de organisatie en je leidinggevende zijn, en daar consistent tijd voor vrijmaakt. In beweging zijn betekent dat je doet wat er voor je neus ligt: je mailbox wegwerken of taken oppakken waar je in de waan van de dag verzeild in bent geraakt. Veel organisaties verwarren activiteit met waarde.

De oplossing is verrassend simpel: vraag je leidinggevende hoe succes er in jouw baan feitelijk uitziet en vertaal dat samen naar concrete doelen. En als je echt snel wilt doorgroeien? Vraag je leidinggevende dan hoe jij haar kan helpen om haar doelen te bereiken. Wie begrijpt waar echt op wordt afgerekend, creëert professionele autonomie.

Als een organisatie die doelen niet scherp voor ogen heeft, kun je daar zelfs bij helpen. Ga het gesprek aan. Stel bijvoorbeeld voor: als ik me op deze en deze zaken richt, is mijn rol dan succesvol? Klopt dat beeld? Daarmee neem je verantwoordelijkheid over je functie en groei, in plaats van hem alleen maar uit te oefenen.

Wat de veilige meerderheid namelijk doet, is zijn of haar voorganger opvolgen, inclusief diens manier van werken. Prima om mee te starten, maar zelden de snelste route naar resultaat. 

Terug naar de David

Zodra de doelen duidelijk zijn, volgt de vraag welke activiteiten jou helpen om het snelst die doelen te behalen. Door zo naar je functie te kijken, word je vrijwel automatisch effectiever. Je bent niet langer meer ‘in beweging’, maar bezig met de juiste dingen.

En dan is het tijd om te kijken hoe jij met jouw supertalent, jouw David, waarde kunt creëren.

Je supertalent herken je volgens Paul aan drie dingen. Je gebruikt het om complexe problemen op te lossen; mensen vragen er spontaan advies over; en je vindt het heerlijk om je erin onder te dompelen. Stel bijvoorbeeld dat je vanuit jezelf erg geordend bent. In projecten zie je snel wie wat moet doen, waar het vastloopt en wat eerst moet gebeuren. Je maakt lijstjes, stelt prioriteiten en bewaakt het geheel. Voor jou voelt dat logisch. Maar voor het team is het cruciaal. Dankzij jou kunnen anderen hun werk beter doen. Breng op de werkvloer in kaart waar jij aantoonbaar beter in bent dan de rest en hoe je dat kunt vertalen naar waarde voor je organisatie. Dat is waar carrièreversnelling en jouw David begint. De meeste mensen proberen hun zwakke punten te repareren. High performers vergroten hun sterke punten.

Zo ga je minder doen

Maar duidelijke doelen hebben en die uitvoeren met je supertalent is nog niet genoeg. Juist daar ontstaan twee valkuilen. Zo kun je je focus verliezen en alsnog belanden in de waan van de dag. Of je creëert geen een uitvoerbaar plan dat je consequent op koers houdt. Je bent dan druk, maar niet effectief.

En dan komen we eindelijk bij het minder doen. De meeste mensen denken bij het behalen van grote doelen dat de oplossing ligt in nóg harder werken. Nog sneller reageren. Nog meer oppakken. Terwijl het probleem zelden een gebrek aan inzet is, maar een gebrek aan richting. Als je voortdurend bezig bent, heb je geen tijd om te controleren of je nog wel de juiste kant op beweegt. En hoe verder je van huis bent, hoe duurder het is om terug te komen. De allerbelangrijkste verandering is deze: ga niet meer doen, maar minder. Ga leren denken.

Leren denken betekent dat je minimaal een uur per week bewust tijd en energie vrijmaakt om zonder prikkels en afleiding in je eentje na te denken over hoe je je doelen gaat behalen. Hierbij kun je jezelf vragen stellen zoals: waar sta ik? Waar wil ik naartoe? Wat gebeurt er in mijn organisatie? Wat zijn mijn doelen en hoe ga ik die bereiken? Daarna heb je vaak snel helder wat prioriteit heeft en wat niet, en wat je los kunt laten om goede resultaten te bereiken.

Onze systemen, onze mailbox en onze agenda vertellen ons voortdurend wat we moeten doen. Als je niet oppast, nemen zij de regie van je over. En dan word je baan een flipperkast, en jij het balletje.

En de laatste les: bereid je voor op fouten

Wie grote doelen wil behalen, moet nieuwe dingen proberen. En wie nieuwe dingen probeert, maakt fouten. Dat hoort erbij. Toch is dit het punt waarop veel mensen afhaken. Ze voelen angst en blijven hangen. Terwijl angst geen reden hoeft te zijn om te stoppen. Wat is het ergste dat er kan gebeuren? Wat is het werkelijke worstcasescenario? Kan je daarmee leven? En zo niet, wat kan je dan doen om de impact te verkleinen? Door het concreet te maken, wordt het vaak kleiner dan je gevoel je vertelt.

En een nog snellere manier om ergens de beste in te worden? Dat is volgens Paul Rulkens minder ingewikkeld dan we denken. “Als je tien boeken over één onderwerp leest, ben je vaak al snel een expert. Simpelweg omdat bijna niemand dat meer doet."