Hierdoor realiseerde Kim (30) zich dat ze een radicale carrièrestap moest maken

Door onder andere personeelstekort maakte De Vries Gerrits soms dagen van twaalf tot veertien uur. Ze stuurde een team van meer dan veertig mensen aan en daar kwamen veel verantwoordelijkheden bij kijken en daarmee ook een behoorlijk scheve werk-privébalans, de reden voor haar om een andere baan te zoeken.

Scheve werk-privé balans

Toen ze stopte in de hotelbranche nam ze een baan aan bij een technische scaleup. Ze ging aan de slag als Global Office Manager en hielp het bedrijf met het onboarden van nieuw personeel en het openen van nieuwe kantoren. “Dat zijn gigantisch mooie projecten geweest,” aldus De Vries Gerrits: een bedrijf vanaf een vroege fase zo hard zien groeien leverde haar veel werkplezier op, maar tegelijkertijd ontstond opnieuw die scheve balans omdat ze met regelmaat overwerkte.

Zestig uur per week werken is in die branche volgens De Vries Gerrits de normaalste zaak van de wereld, en dan stak zij de tijd naast haar loondienstbaan ook nog eens in haar eigen consultancybedrijf waarmee ze andere bedrijven hielp met interne projecten. Stuk voor stuk dingen die ze leuk vond om te doen, maar het vele werken brak haar op.

Tekst gaat verder onder de vacatures.

De Vries Gerrits kwam tot dat besef toen haar beide ouders twee jaar geleden kort na elkaar kwamen te overlijden. Haar vader was 60, haar moeder 54. De Vries Gerrits: “Zij werkten hun hele leven hard voor hun pensioen. Ze hadden elkaar beloofd dat ze daarna lekker konden gaan leven en voor zichzelf konden zorgen. De huidige dag was voor hen geen prioriteit, maar uiteindelijk hebben ze die pensioenleeftijd niet gehaald.” Het was voor De Vries Gerrits een keiharde spiegel die deed beseffen dat zij het anders wilde. Ze wilde niet alleen werken tot haar pensioen met het risico die leeftijd niet te halen, maar wilde ook nu van het leven gaan genieten.

Lees ook: Lisanne switchte van loopbaan op haar 30e: ‘Je weet anders nooit hoe het zou zijn’

Ze nam na het overlijden van haar ouders ontslag en stopte uiteindelijk ook met haar eigen bedrijf. Ze besloot een lange reis te maken om haar prioriteiten op een rij te krijgen en tijd te nemen om te rouwen. “Dit is het moment om een keuze te maken, dacht ik toen,” aldus De Vries Gerrits. Het was haar duidelijk geworden dat ze in een nieuwe baan een betere werk-privébalans zocht. “Ik zette heel duidelijk op een rij wat ik niet meer wilde en wat ik juist wel zocht bij een toekomstige werkgever. Die werk-privébalans speelde daarbij een grote rol.” Het was voor haar daarnaast belangrijk dat ze bij een bedrijf zou eindigen waarbij de (mentale én fysieke) gezondheid van werknemers op nummer één staat.

Vertrouwen in werknemers

De Vries Gerrits vond al haar eisen uiteindelijk bij sportschoolketen Urban Sports Club, waar ze nu als office manager werkt. In die baan kan ze haar liefde voor werken met mensen kwijt en bovendien zijn de resultaten snel zichtbaar. De functie bevalt haar even goed als haar voorgaande banen, maar nu krijgt ze er ook meer voor terug vanuit haar werkgever. Dat zit ‘m voor haar voornamelijk in flexibiliteit: “De werkcultuur is hier echt gericht op een goede mentale en fysieke gezondheid. Als ik midden op de dag ga sporten zodat ik daarna weer geconcentreerder aan de slag kan, dan mag dat. En niemand kijkt er gek van op als iemand een keer een uurtje eerder afsluit, want de baas weet dat werknemers gemotiveerd zijn om hun werk af te krijgen,” vertelt ze. “Het vertrouwen in werknemers is sterk aanwezig.”

Voor De Vries Gerrits heeft die focus op fysieke en mentale gezondheid ook invloed op haar vrije tijd. Doordat ze genoeg energie heeft na een werkdag, heeft ze meer energie over om ‘s avonds of in het weekend leuke dingen te doen. En dat is nu haar grootste prioriteit, want door het verlies van haar ouders beseft ze dat een mens maar weinig vrije tijd heeft. Volgens haar kan dat heel goed samengaan met passie voor je vak: juist door die betere werk-privébalans loopt ze ook gelukkiger op de werkvloer rond.

Lees ook: Van CEO bij BP naar Eneco: waarom Karen de Lathouder een carrièreswitch maakte voor meer impact