Lisanne switchte van loopbaan op haar 30e: ‘Je weet anders nooit hoe het zou zijn’

Lisanne kreeg tijdens haar promotieonderzoek in politieke communicatie en journalistiek aan de Universiteit van Amsterdam de kans om een aantal maanden als onderzoeker aan Stanford te werken. De samenwerking beviel zo goed dat ze later werd gevraagd langer te blijven. 

Ze stemde toe en werkte uiteindelijk anderhalf jaar als postdoctoraal onderzoeker voor Stanford. Ondanks dat ze vanuit Nederland werkte, was er meerdere keren per week contact met het Amerikaanse onderzoeksteam. Ze schreef mee aan wetenschappelijke papers binnen het vakgebied van politieke psychologie en had tijd om thema’s grondig te onderzoeken, waar ze van houdt. Toch knaagde er iets.

Miste contact met samenleving

‘Ik denk dat je voor wetenschappelijk onderzoek veel geduld moet hebben’, zegt Lisanne. ‘Het kan soms maanden duren voordat peer reviewers jouw wetenschappelijk artikel hebben beoordeeld. Als je na een halfjaar hoort dat het artikel niet wordt gepubliceerd, begin je weer van voren af aan. Zelfs als het wel wordt gepubliceerd, lezen soms maar een handjevol mensen het.’

Ze miste direct contact met de samenleving. ‘Ik wilde meer controle hebben over de impact van mijn werk. Als onderzoeker wist vaak alleen de wetenschappelijke wereld van mijn werk, maar daarbuiten vrijwel niemand.’

In de zomer van 2022 hakte Lisanne de knoop door. Ze stopte als onderzoeker bij Stanford. De coronacrisis gaf haar het laatste zetje. ‘Ik kon niet langer naar de universiteit gaan, waardoor ik veel collega’s niet kon zien. Hierdoor werd me duidelijk dat ik in het werk zelf niet genoeg plezier had.’ 

Tekst gaat verder onder de vacatures.

Een uitgewerkt vervolgplan had ze niet. Wel had ze een financiële buffer opgebouwd, wat haar de ruimte gaf om na te denken. ‘Mijn baan was intensief. Ik had geen ruimte om erbij stil te staan waar ik echt energie van kreeg. Ik wist dat ik eerst rust nodig had.’

Journalistiek leek haar interessant: onderzoeken en schrijven waren tenslotte twee van haar passies. Ze ging essays schrijven en volgde een masterclass onderzoeksjournalistiek van The Investigative Desk. Zo kon ze ontdekken of de journalistiek echt bij haar paste.

‘Ik had geen garantie dat mijn volgende stap beter zou zijn, maar ik wilde de sprong wagen’, zegt ze. ‘Anders zou ik nooit weten hoe het was. Als ik erachter kwam dat het niet bij mij paste, kon ik altijd verder kijken.’

Angst voor carrièreswitch

Volgens Lisanne, die 30 jaar was toen ze een nieuw pad ging ontdekken, speelt bij veel mensen angst en onzekerheid een rol bij het maken van een carrièreswitch. ‘Ik snap dat het financieel niet voor iedereen haalbaar is. Maar soms houdt de behoefte aan zekerheid mensen tegen, ook als ze niet gelukkig zijn in hun werk. Dat gevoel van zekerheid willen, kan een enorme barrière zijn om iets nieuws te doen.’

Lees ook: Spannend om een nieuwe stap te zetten? Zo gebruik je de angst in je voordeel

Het werk als onderzoeksjournaliste beviel haar goed. Ze had veel plezier in haar werk; in het duiken in verschillende onderwerpen en het bereiken van een groter publiek. Na meer dan een jaar freelancen, werd ze begin 2024 aangenomen als onderzoeksjournaliste bij BNR Nieuwsradio.  

De snelheid van de journalistieke wereld was even wennen. ‘Op mijn eerste dag moest ik meteen bellen met woordvoerders van de politie. In de wetenschap werkte ik vooral met cijfers. Ik had nooit interviews gedaan. Zoveel bellen vond ik spannend, maar ook heel leerzaam.’

Tweeënhalf jaar na haar switch heeft Lisanne geen moment spijt gehad van haar keuze. Haar advies aan andere die twijfelen over een carrièreswitch: ‘Als er financieel ruimte is, waag de sprong! Het is zonde om vast te blijven zitten in een baan die je niet leuk vindt. Uiteindelijk besteed je 40 uur per week aan werk. Zorg ervoor dat het je voldoening en energie geeft.’’