Sterre (27) wilde als tiener al dakdekker worden, nu heeft ze tóch haar droombaan: ‘Ik heb spierballen gekregen’

Als Sterre North het kantoor van Technisch Bureau W. Janssen aan de Columbusstraat in Den Haag binnenloopt, vraagt haar werkgever Thierry Staallekker meteen hoe het is met haar nepnagel, die er een dag eerder tijdens het werk was afgevallen. „Ik heb mijn nagelvrouwtje nog geappt”, vertelt ze bij het AD. „Zodat het er goed uit zou zien voor het interview en de foto. Maar ze kon niet.”

Sterre heeft haar blonde haren los hangen, heeft op de overige negen vingers roze acrylnagels, draagt een hoornen bril en heeft meerdere tatoeages op haar armen. Het enige dat verraadt dat zij echt in deze mannenwereld thuishoort, is de overall die zij draagt. En dat doet zij met trots.

Het dak op

De twintiger droomde op haar zeventiende niet van een carrière in de advocatuur, de zorg of de schoonheidsbranche, maar van het werk als dakdekker. Niet echt doorsnee voor een tienermeisje, beseft ze ook. „Maar ik had een vriendengroep waarin sommigen dat werk deden. Dan lieten ze filmpjes zien van wat ze deden. Dat vond ik zo vet. Ik houd wel van wat grover werk.”

Toch leek dit niet voor haar weggelegd te zijn. „Ik zag het niet als een realistische keuze, omdat ik niet zo sterk ben als mannen.” Ook woonde ze op zeventienjarige leeftijd al op zichzelf en moest ze werken om haar huur te kunnen betalen. Dus kon ze geen opleiding volgen. Sterre kwam uiteindelijk in een zeepfabriek terecht, waar ze 5,5 jaar met plezier werkte.

Ondanks haar stabiele baan besluit ze op een gegeven moment uit haar ‘veilige bubbel’ te stappen. „Als iemand aan mij vroeg wat voor werk ik deed, wilde ik daar trots op kunnen zijn. En dat was ik niet.” Ze neemt ontslag en komt bij het UWV terecht bij Henry Steffens, senior adviseur werkgeversdienstverlening.

Bakkie koffie

Via een collega hoort Henry dat Sterre eigenlijk graag dakdekker wil worden. „En ik heb door mijn werk veel contacten in de bouw en techniek.” Hij denkt meteen aan Thierry Staallekker van Technisch Bureau W. Janssen. „Ik weet dat hij gemotiveerde mensen vaak wel een kans wil geven, dus belde hem op. Hij stelde voor om een bakkie koffie te doen.”

Thierry ging niet gelijk overstag. „Ik had net een vervelende ervaring gehad met een vrouwelijke medewerker. Zij zorgde voor een giftige sfeer op de werkvloer. Maar ja, zo is er altijd wel wat”, zegt hij schouderophalend. „Ik besefte ook dat niet iedereen hetzelfde is en heb een personeelstekort, dus zijn we dit zonder twijfel gaan doen. Door iemand een kans te geven, koop je ook een stukje loyaliteit. Als we iemand aannemen, is dat met het doel om samen oud te worden.”

Tekort binnen technische en ict-sector

Samen oud worden is nog wat te vroeg om te zeggen, maar Sterre mocht aan de slag bij de onderneming. Daarbij was zij een van de weinige vrouwen binnen de branche. Minder dan 20 procent van de werknemers in de technische en ict-sector is namelijk vrouw. Van de vrouwen die een technische opleiding deden, heeft 30 procent een technisch beroep.

Een vijfde tot een kwart van de werkgevers in de bouw, industrie en ict in de regio Haaglanden ervaart nog altijd personeelstekorten als een belemmering voor hun bedrijfsvoering, aldus het UWV, dat een oplossing voor dit personeelstekort ziet in het aantrekken van vrouwen.

Sterre kreeg in eerste instantie een halfjaarcontract en begon aan een opleiding. Eerst haalde zij de praktijkverklaring installatietechniek, later volgde ze een praktijkopleiding waardoor ze nu volleerd dakdekker is. Naar school gaan beviel toch beter dan verwacht, waardoor ze besloot door te leren. Inmiddels zit ze in de afrondende fase van de bbl-opleiding Werktuigbouwkundige installaties op mbo-2-niveau.

Ze staat haar mannetje

En door haar opleiding mocht ze uiteindelijk officieel als werknemer een dak bedekken. Hoe dat was? „Zo ontzettend leuk. Ik vind dat werk nog altijd het leukst om te doen. Ik voel me dan echt vrij, zo buiten.” Ze is niet zo sterk als haar mannelijke collega’s, maar daar vindt ze haar eigen trucjes voor. „Ik heb bijvoorbeeld niet veel kracht als ik iets omhoog moet tillen vanuit mijn armen. Dan pak ik een trappetje en lukt het ook. Ik heb inmiddels ook wat spierballen gekregen.”

Ze staat haar mannetje, zogezegd. Ook als ze merkt dat klanten niet een blondine met roze nepnagels verwachten om het werk op hun dak te doen. Maar dat doet Sterre niet zoveel. „Ik krijg weleens reacties als ik binnenkom. Dan zegt iemand: ‘Oh, je bent een vrouw.’ Of als ik vertel dat ik dit werk doe, zie je mensen kijken. Maar ik heb eigenlijk nog nooit slechte reacties gehad. Iedereen vindt het eigenlijk heel stoer.”

Liefde van haar leven

Haar werk bracht haar overigens nog iets: de liefde van haar leven. Haar vriend Jeffrey ontmoette de twintiger – hoe kan het ook anders – tijdens het werk op een dak. De twee wonen al anderhalf jaar samen.

Met de stap om uit haar veilige bubbel te stappen, weg te gaan bij de zeepfabriek en toch te gaan leren, vond Sterre haar droombaan en toekomst. Maar ze is nog lang niet klaar. De twintiger wil doorleren en niveau 3 volgen. „Mijn einddoel is eigenlijk om zelfstandig te kunnen werken en in mijn eigen bus te rijden. En dat ik altijd met trots kan vertellen wat voor werk ik doe.”

En wie weet blijft ze de rest van haar werkleven wel voor Technisch Bureau Janssen werken. De baas die haar de kans gaf te doen wat ze graag wilde. „Ik zie nog lang geen reden om hier weg te gaan. Het is een leuk bedrijf. Ja, ik heb echt mazzel gehad.”