Hoe werkgevers om jouw gunst zullen strijden

'De Beste Werkgever van Nederland' is een fantastisch marketingconcept, maar ik geloof er niet zo in. Het is uitgevonden rond 1988 toen Nederland zijn eerste internetaansluiting kreeg op het Amsterdam Science Park.

Een aantal studenten van Nyenrode begon met de verkoop van hele jaargangen geprinte cv's van hun medestudenten voor 5000 gulden aan de toenmalige 'beste werkgevers'. Simme marketingjongens draaiden dit proces vervolgens om en vroegen aan bedrijven 5000 gulden om opgenomen te worden in de gedrukte gids van de 'Beste Werkgevers van Nederland'.

Naast Shell, Philips en de grootbanken stonden er toen zo nu en dan kleine werving- en selectiebureaus in die graag mee wilden meeliften op dit 'succes'. Pallets vol gidsen werden op de hogescholen en universiteiten in de postvakjes van studenten gemikt. Een Nee-sticker bestond nog niet en het kwaliteitsstempel van de 'Beste Werkgever' was toen nog te koop.

Tegenwoordig is er een filter om te bepalen wie de beste werkgever is, namelijk het internet. Je kunt er als bedrijf nog zo veel marketing tegen aangooien, uiteindelijk bepaalt the wisdom of the crowd over je imago. En die crowd is onder andere te vinden op Glassdoor.com, waar werknemers anoniem ongezouten hun mening kunnen geven over hun werkgever. Nu is het een nog erg Amerikaanse site, maar met Nederlandse inhoud, Nederlandse verkopers en een Nederlands kantoor zal dit rap veranderen.

Onlangs was ik in Utrecht op Tru, een incrowd feestje voor recruiters. Op het programmaonderdeel LinkedIn vs Indeed vs Glassdoor gaven mijn collega-recruiters aan dat de employer branding, het vermarkten van het imago van hun klanten via Glassdoor, belangrijker gaat worden. Zelfs belangrijker dan een zogeheten 'Linkedin recruiter seat' van 6500 euro per jaar. Met zo'n seat kun je twaalf maanden overal bij en kun je ongelimiteerd kandidaten bespioneren, spammen et cetera.

Glassdoor kan een bedrijf een slecht imago bezorgen en geen enkele recruiter verkoopt graag voor een slecht verhaal. Zeker een zogeheten contingency recruiter niet, die afhankelijk is van een hoeveelheid geplaatste sollicitanten per maand om een leuke omzet te maken.