Naar de rechter: medewerker eist nieuwe functie na reorganisatie

In 2019 gaat de medewerker als coördinator product supply werken op het Nederlandse hoofdkantoor van een internationaal sportmerk. Ruim drie jaar later besluit het bedrijf alle supply chain-teams te centraliseren in het buitenland, zo blijkt uit de uitspraak van de rechtbank. Begin 2023 krijgt de medewerker te horen dat zijn functie in december verhuist naar Portugal.

De man heeft een bipolaire stoornis, waardoor hij naar eigen zeggen gebaat is bij een veilige en stabiele werkomgeving. Het is voor hem daarom niet mogelijk om te verhuizen naar Portugal; dat zou niet bevorderlijk zijn voor zijn gezondheid. Toch wil hij graag voor het sportmerk blijven werken, want, zo geeft hij aan: ‘Het bedrijf is alles voor me.’ Daarom solliciteert hij op diverse interne vacatures. Tevergeefs: hij wordt overal voor afgewezen omdat de functies boven zijn niveau zouden zijn.

Hij bedoelde het niet zo

In de gesprekken die volgen over zijn toekomst binnen het bedrijf, lopen de emoties hoog op. Als zijn werkgever de man laat weten dat er voor hem in Nederland geen passende functies zijn, wordt hij boos: 'People with my diagnosis are the people in movies that kill people.’ Een dag later biedt hij daarvoor zijn excuses aan, hij had het niet zo bedoeld.

In augustus 2023 dient het sportmerk bij het UWV een verzoek in om de arbeidsovereenkomst te mogen opzeggen, op grond van het verdwijnen van de arbeidsplaats wegens bedrijfseconomische omstandigheden. Het UWV wijst dat verzoek af. Het stelt dat het bedrijf niet aannemelijk heeft gemaakt dat er geen andere functies voor de man zijn, bij het sportmerk of de overkoepelende groep. Zeker als de werkgever omscholing zou aanbieden, zouden er mogelijkheden moeten zijn voor de man. Daarom moeten er officiële herplaatsingsgesprekken worden gevoerd tussen beide partijen.

Die gesprekken vinden eind 2023 plaats. De man geeft daarin aan dat hij het ook prima vindt om bij een andere entiteit van de groep te werken. Wel zegt hij dat hij het liefst in een corporate rol werkt, waar hij voorheen een retailfunctie bekleedde. Maar volgens de werkgever zijn op het niveau waarop de man de afgelopen jaren werkte, geen corporate rollen beschikbaar. Voor een niveau hoger acht hij de man ongeschikt. De man is het daarmee oneens, maar geeft aan dat hij ook openstaat voor een retailfunctie met een lager salaris. Als het nodig is dat hij zich daarvoor laat bijscholen of begeleiden, vindt hij dat prima.

Officiële waarschuwing

Het bedrijf houdt echter vol dat er geen passende functies beschikbaar zijn, ook niet binnen de retail. Bovendien stoort de werkgever zich aan de opstelling van de man, die daarmee de arbeidsrelatie zou hebben verstoord. ‘Zijn dwingende en intimiderende manier van communiceren past niet en schrikt mensen af.’ Daarvoor krijgt de man een officiële waarschuwing.

De herplaatsingsgesprekken lopen op niets uit. In januari 2024 stapt het sportmerk daarom naar de rechter. Het vraagt om de arbeidsovereenkomst met de man te ontbinden op grond van bedrijfseconomische redenen. Het bedrijf zegt zich als werkgever voldoende te hebben ingespannen om de man te herplaatsen, maar dat is niet mogelijk gebleken. Daarnaast vindt het herplaatsing sowieso geen optie meer, gezien de uitspraken en gedragingen van de medewerker.

Tekortgeschoten

Maar in de rechtbank vangt de werkgever bot. Volgens de rechter heeft het bedrijf zich nog steeds niet genoeg ingespannen om een nieuwe functie voor de man te vinden. Mede gelet op de bij de werkgever bekende medische situatie van de man (zijn bipolaire stoornis) is het bedrijf volgens de rechter tekortgeschoten. Er is weliswaar met de man gesproken over andere functies, maar er zijn hem nooit concrete banen aangeboden. Toch waren er binnen de groep wel degelijk retailfuncties beschikbaar. Ook de scholing of begeleiding die de man daarvoor eventueel nodig gehad zou hebben, is hem ten onrechte niet aangereikt.

Het ongepaste gedrag van de man valt volgens de rechter te verklaren door de opgelopen spanning enerzijds en zijn bipolaire stoornis anderzijds. Hoewel dit uiteraard nooit mag leiden tot dreigen en intimideren, is er geen sprake van ernstige of duurzame verstoring van de arbeidsrelatie. Wel adviseert de rechter de man tijdig psychische hulp te zoeken als hij de spanning weer voelt toenemen.

Het bedrijf moet de man de kans geven om te laten zien dat hij een andere of hogere functie wel degelijk aankan, eventueel met hulp of scholing. Het verzoek om de arbeidsovereenkomst te ontbinden, wijst de rechter dan ook af.