Naar de rechter: bedrijf wil medewerker ontslaan die baas ‘bedreigt’

Een man treedt in 2020 in dienst bij een groothandel in bouwmaterialen. In april 2022 meldt hij zich ziek. Later dat jaar zal door een psycholoog en psychiater worden vastgesteld dat de man lijdt aan de aandachtstekortstoornis ADD en een terugkerende depressie. Een arbeidsdeskundige wordt ingeschakeld om te kijken of de man op termijn kan re-integreren.

Begin 2023 stelt de arbeidsdeskundige vast dat terugkeren naar de werkvloer lastig kan worden, omdat er sprake is van ‘een verstoorde arbeidsrelatie’. Om de ‘onderlinge verwachtingen richting elkaar uit te spreken’ wordt een bemiddelingsgesprek ingepland. Daarbij zijn de man, de commercieel directeur van de groothandel en een bedrijfsmaatschappelijk werker aanwezig. Ook de partner van de man sluit aan bij het gesprek.

Bek houden!

De bijeenkomst loopt snel uit de hand, zo blijkt uit de uitspraak van de Rechtbank Zeeland-West-Brabant. Aan het begin van het gesprek geeft de man aan dat hij een zware tijd achter de rug heeft en dat hij teleurgesteld is dat zijn werkgever zich in die periode nauwelijks om hem heeft bekommerd. Wanneer de commercieel directeur niet op die beschuldiging reageert, valt de vrouw haar man bij: ze hadden toch echt meer verwacht van het bedrijf. De directeur constateert daarop dat ‘mevrouw nogal boos is’. Dat schiet de man in het verkeerde keelgat. ‘Bek houden, anders trek ik je kop van je romp’, bijt hij de directeur toe. De reactie van de directeur is evenmin chic te noemen: ‘Kom maar op, ik sla je deze kamer door’. Daarna wordt het gesprek acuut beëindigd door de maatschappelijk werker.

Twee dagen later krijgt de man een brief van de groothandel. Daarin staat dat hij op staande voet ontslagen is ‘wegens een grensoverschrijdende uitspraak’. De uitspraak ‘Bek houden, anders trek ik je kop van je romp’ is niet verenigbaar met de plicht van de werkgever om een veilige en respectvolle werkomgeving voor al zijn werknemers te waarborgen, staat in de brief.

Psychische problemen

De man verzoekt de kantonrechter het ontslag op staande voet te vernietigen. Ook wil hij het bedrijf verplichten zijn salaris per direct en met terugwerkende kracht weer uit te betalen. Daarnaast eist hij onder meer een vergoeding van zijn werkgever wegens onrechtmatige opzegging van de arbeidsovereenkomst. De man wijst zijn uitval richting de directeur toe aan zijn psychische problemen.

Uit een verklaring van zijn psychiater blijkt inderdaad dat de medicatie die de man slikte, als bijwerking heeft dat hij sneller boos en geïrriteerd raakt. Dat had zijn werkgever kunnen weten als die zich in zijn persoonlijke situatie had verdiept. Dat de directeur aangeeft dat hij de man wel degelijk een paar keer heeft geappt, irriteert de man mateloos: de appjes gingen naar zijn zakelijke telefoon, terwijl hij die vanwege zijn afwezigheid al lang had ingeleverd bij het bedrijf. Die berichten hebben hem dus nooit bereikt.

Serieuze bedreiging

De groothandel vindt dat de uitspraak van de man onterecht wordt afgedaan als een ‘emotionele uitbarsting’, die moet worden gezien als een serieuze bedreiging. Dit soort gedrag is voor het bedrijf absoluut onacceptabel. Bovendien had de man excuses kunnen maken, als zijn woede inderdaad enkel door de medicatie was aangewakkerd. Omdat hij dat niet heeft gedaan, vindt het bedrijf het ontslag op staande voet een terecht besluit. Mocht de kantonrechter daar niet in mee gaan, vraagt het de rechter om de overeenkomst op grond van een verstoorde arbeidsverhouding alsnog te ontbinden.

De rechter geeft de man gelijk. Ontslag op staande voet mag alleen om dringende redenen, maar daarvan was hier geen sprake. De uitspraak van de man was weliswaar grensoverschrijdend en daarmee mogelijk dringend, maar moet worden gezien in de context van de (persoonlijke) omstandigheden. De man had deze omstandigheden kunnen uitleggen aan zijn werkgever als die hem die gelegenheid had gegeven. Maar na het gesprek heeft de groothandel geen contact meer gezocht met de man. Omdat er tijdens het dienstverband van de man bovendien nooit eerder problemen waren, oordeelt de kantonrechter dat er geen dringende reden was. Het ontslag op staande voet wordt vernietigd en het salaris moet met terugwerkende kracht weer worden uitbetaald. Ook de proceskosten komen voor rekening van de werkgever.

Omdat de man nog ziek is, wijst de rechter ook het verzoek van de groothandel af: de arbeidsovereenkomst mag niet worden opgezegd op grond van een verstoorde arbeidsverhouding. Voorlopig is de groothandel dus nog niet van de man af.