Blunder: ontslagen door één domme actie

Aanloop

'Het was 1997, ik was begin 20 en had een jaar vrij genomen om te wonen en werken in Sydney, Australië. Het leek me leuk om me daar te vestigen. De eerste maanden was ik in de Blue Mountains. Ik had niet op mijn banksaldo gelet. Ik was nog jong en onbezonnen. Wat bleek: mijn geld was op. Wat te doen? Ik kon niet naar huis bellen. Ik heb op een bankje gehuild. Toen kwam er een man naar me toe. Ik vertelde dat mijn geld op was. Hij adviseerde mij gewoon langs winkels te gaan en om werk te vragen. Hij was zelf wijngaardhouder en gaf me zomaar 40 dollar. Dat gaf me de energie om inderdaad langs die winkels te gaan.

'Ik ben vijf dagen langs winkels geweest en toen ontmoette ik Ray van Islands Republic in het centrum van Sydney, die mij wel een kans wilde geven. De boetiek had twee vestigingen. Ik had een goed cv en wist dat je in het buitenland een stapje terug moest doen, dus vond ik het al heel wat dat ik als assistent-bedrijfsleider aan de slag kon. Maanden heb ik er met veel plezier gewerkt. De vestiging in metrostation Wynyard mocht ik in mijn eentje runnen. Ik moest ook zelf contant geld naar de bank brengen.

Blunder

'Op een dag had ik het geld weer in de rugzak gedaan en kwam ik weer terug van de bank bij de winkel. Toen kon ik ineens nergens meer de sleutel van de winkel vinden. Ik ben teruggelopen, maar vond hem niet. Dat moest ik dus opbiechten aan de baas. Ik heb hem gebeld en de situatie uitgelegd. Hij begreep er niks van dat ik zo stom was om de sleutel kwijt te raken. Ik voelde me ook heel stom. Ik had de sleutel in een zakje in rugzak gedaan die niet dicht kon. Een stemmetje in mijn hoofd zei toen al dat het geen handige plek was, maar ik dacht: dat kan wel even.

'Het was een klein stom besluit met grote gevolgen. Eerst mocht ik nog blijven, al vonden ze het wel raar. Maar een paar weken later zei Ray dat ik toch werd ontslagen. Zijn vrouw die ook in de winkel werkte vond het zo stom dat ik de sleutel was kwijtgeraakt. Ik denk dat ze het ook niet leuk vond dat haar man het zo goed met mij kon vinden. Ik denk dat ze twee weken aan zijn kop heeft gezeurd. Ze was best conservatief en vond mij juist extravagant.

Gevolgen

'Ik moest nog zes weken overbruggen tot ik weer naar Nederland ging. De reis had ik al geboekt. Ik werd per week uitbetaald, dus kreeg voor de rest van de tijd geen geld. Gelukkig had ik wel al vrienden gemaakt. Die hebben zich over mij ontfermd. Het was niet bepaald de manier die ik had bedacht om uit Australië weg te gaan. Het was een van mijn mooiste reizen, ik kan het iedereen aanraden. Maar ik heb dus ook blunders begaan: mijn geld was ineens op en ik was ontslagen om een futiliteit.

'Ik heb nog wel mijn excuses aangeboden en gezegd dat ontslag toch niet nodig was. Maar er waren meer dingen aan de hand in de boetiek. Er verdwenen soms dingen of financieel klopte iets niet. Niemand wist wat er aan de hand was. Wie doet dat toch? Ze dachten misschien dat ik het was, omdat ik toch al een blunder had begaan. Ik wist wel wie het deed, maar wilde die persoon niet verraden. Ik heb er dus niks over gezegd, alleen dat ik slechts voor één fout verantwoordelijk was. Ray zei: sorry, ze wil echt een frisse wind door winkel. Ik dacht: ze komen er vanzelf wel achter dat ik het niet was. Degene die het had gedaan had die baan echt nodig en ik zou toch weer naar Nederland gaan. Dus liet ik het maar zo. Dat lijkt nobel, maar ik vond het toch mijn eigen schuld dat ik ben ontslagen.

Lessen

'Nu zou zoiets me niet meer overkomen. Ik was toen laks met dingen. De grap is dat ik ook bekend stond als iemand die zijn huissleutels kwijtraakte. Nu los ik dat op door ze altijd op een vaste plek op te hangen. Verder ga ik luchtiger met tegenslag om. Ik ben meer doordacht, maak minder fouten en blunders. Uiteindelijk kwam ik erachter dat ik graag mijn eigen toko run. Dat was in die winkel al zo en ik zocht dat daarna ook op. We leven in een functiegerichte maatschappij, waarin je niet al je talenten kwijt kunt. In mijn huidige werk kan ik dat wel. Die keuze was gebaseerd op vrijheid en grote besluiten willen nemen in plaats van uitvoerend bezig te zijn.

'Net als naar Australië gaan was voor mezelf beginnen een van de beste besluiten die ik ooit heb genomen. Tegenslagen zijn inherent aan het zelfstandig ondernemerschap. Daardoor kan ik daar goed mee omgaan. Ik heb nu een boek geschreven over hoe je gemotiveerd kunt blijven ondanks tegenslag: Zelfstandige met plezier. Bedenk: wat wil ik en waar word ik blij van? Ga ondernemen naar je persoonlijke succesdefinitie.'

Alexandra Smith (42) is zelfstandig verhaalcoach/ondernemerscoach.