Millennials denken niet alleen maar aan zichzelf

Emeritus hoogleraar personeelswetenschappen Rob Vinke vindt van niet. Zijn eigen generatie babyboomers kan het vaak goed vinden met millennials. Vinke: ‘Zij waarderen elkaars eigenwijsheid en hebben elkaar wat te bieden: kennis over sociale media in ruil voor een uitgebreid netwerk dat deuren opent.’ Maar niet alle generaties kijken zo positief naar de al niet meer jongste generatie op de arbeidsmarkt, zegt Vinke. Zijn jarenlange onderzoek naar motivaties op de werkvloer toont duidelijke verschillen tussen generaties. Dat botst soms.

Op de werkvloer vallen millennials vooral op door verwachtingen over hun eigen positie. ‘Thuis leerden zij van hun ouders en grootouders dat ze waanzinnig belangrijk zijn’, zegt Vinke. ‘Als ze op het werk dan gewoon hun kop moeten houden, valt dat bitter tegen.’ Wat niet meehelpt, is dat leidinggevenden vaak denken in – voor millennials betekenisloze – hiërarchische modellen. ‘De millennial staat niet voor niets bekend als de moeilijkst te managen generatie tot nu toe’, zegt Vinke.

Hij vat de verschillen als volgt samen: ‘Leidinggevenden vinden dat millennials vooral moeten doen wat er gevraagd wordt, millennials denken dat leidinggevenden ervoor zijn om te zorgen dat zij zo snel mogelijk heel goed worden.’ Millennials willen daarnaast niet een jaarlijks beoordelingsgesprek, maar constante waardering en supervisie. En ze stappen zó op als het werk hen niet meer uitdaagt. ‘Zij willen de ideale baan en doen weinig concessies’, zegt Vinke. Geen wonder dat ze de indruk wekken vooral met zichzelf bezig te zijn.

Waarde toevoegen

Zo bij elkaar opgeteld lijken millennials in de ogen van oudere collega’s eigenwijs en verwend, beaamt Vinke. ‘Maar ze denken echt niet alleen maar aan zichzelf.’ Als een millennial bij een werkgever vertrekt, betekent dat bijvoorbeeld niet dat de jonge werknemer voor altijd weg is. Misschien komt de millennial drie jaar later weer terug en kan hij of zij dan veel meer waarde toevoegen, omdat er is ingezet op de eigen ontwikkeling.  Want dáár gaat het volgens Vinke bij deze generatie vaak om: ze willen iets betekenen.

‘Millennials hechten weinig belang aan traditionele titels of geld, maar halen hun status uit wat zij bereiken in hun eigen gemeenschap, één die de millennial zélf uitkiest. Niet één waar je in terechtkomt via oude structuren.’

Omgaan met teleurstellingen

De vooroordelen over millennials die wel kloppen, zijn hun liefde voor multitasken, dat ze kennis vergaren via de vingers in plaats van uit het hoofd en hun nauwelijks aanwezige scheidslijn tussen werk en privé. Vinke: ‘Wat maakt het uit als ik op werk een vakantie boek en ‘s avonds nog even doorwerk? Een millennial kan op een mooie winterdag ook gewoon gaan schaatsen, omdat die klant wel even kan wachten.’ Dat valt niet altijd in goede aarde bij collega’s uit de generaties harde werkers (1955 tot 1970) of pragmaten (1970 tot 1985). Dingen die de millennial volgens Vinke daarom nog wel moet leren, zijn het verbinden van de eigen drijfveren met de realiteit en het omgaan met teleurstellingen.

Een veelgehoord verwijt aan het adres van millennials is dat ze niet snel genoeg volwassen worden. Vinke ziet dat anders. ‘Vorige generaties moesten vaak op hun 16de al volwassen beslissingen nemen. Maar de frontale kwabben, daar waar je hersenen beslissingen maken, zijn pas op je 25ste uitontwikkeld. Misschien vormen millennials dus wel de eerste generatie die een beetje behoorlijk wordt begeleid in het opgroeien.’