Een MBA, doe het niet!

In mijn arbeidscontract staat dat ik een MBA kan doen. Mijn werkgever helpt bij het toelatingsproces, ik mag na de MBA terugkeren en een deel van de opleiding wordt betaald. Het lijkt me leuk om met een groep leeftijdgenoten uit verschillende landen op school te zitten en ik zou graag meer leren over mijn vak. Ik vind het een mooi aanbod.

Maar zijn er voldoende redenen om mijn carrière één of twee jaar te onderbreken en zoveel geld uit te geven - dertigduizend euro per jaar voor collegegeld, naast uitgaven voor wonen, eten en drinken? Na onderzoek op fora en de websites van beroemde Amerikaanse universiteiten vind ik er vier: je vergaart kennis en vaardigheden, bouwt aan een internationaal netwerk, vergroot je baankansen en gaat meer verdienen.

Dat klinkt goed, maar worden de beloften ook waargemaakt? Laten we ze één voor één afgaan. Als eerste de kennis. Oud MBA-studenten zeggen regelmatig dat de opgedane kennis hen tegenviel. Het meeste wisten ze al wel, na een paar jaar werken. Ik geloof dat want als natuurkundige die zich nu verdiept in jaarrekeningen, bedrijfsresultaten en organisatiediagrammen, mis ik die bedrijfskundige opleiding zelden. Er neem mensen als Ad Scheepbouwer en Cor Boonstra, die met alleen een middelbare schoolopleiding al heel ver kwamen.

Vervolgens het internationale netwerk. Via een MBA leer je een stuk of vijftig mensen goed kennen. Maar als je vanaf nu bij ieder congres een half uurtje blijft borrelen, krijg je ook een groot netwerk en bovendien één dat beter aansluit op je baan en op de regio waarin je werkt.

De betere baankansen: de meeste bestuursleden van multinationals hebben helemaal geen MBA gedaan. Bovendien heeft de MBA de afgelopen jaren wat glans verloren voor werkgevers. Bijvoorbeeld door het Enron-schandaal, met hoofdrollen voor Harvard-MBA's; door de zakenbanken op Wall Street, grootafnemers van de Amerikaanse business schools. En misschien ook door George Bush junior, de enige Amerikaanse president met een MBA ooit.

Een fors salaris dan? Het prestigieuze Harvard zegt bijvoorbeeld dat hun pas-afgestudeerden in 2010 gemiddeld honderdtien duizend dollar verdienden. Veel geld, maar talenten met zo'n goed cv dat ze op Harvard zouden worden toegelaten, verdienen na vijf jaar werken (een Harvard MBA duurt twee jaar en vraagt drie jaar werkervaring) hetzelfde zonder MBA.

Maar is twee jaar MBA niet gewoon een mooie ervaring? Misschien. Maar de Britse oud-journalist van de Daily Telegraph Philip Delves Broughton denkt daar bijvoorbeeld anders over. Hij ging in 2006 naar Harvard Business School en schreef daar een grappig boek over: Ahead of the curve: two years at Harvard Business School. Hij noemt deze school een fabriek voor ongelukkige mensen en verwondert zich over vreemde de normen en waarden die studenten wordt aangeleerd.

Kortom: geloof de reclamepraatjes van de MBA-scholen niet. Wil je een carrièreswitch maken - bijvoorbeeld van techneut naar bankier - dan is een MBA misschien een slimme zet. Maar werk je al in de branche van je voorkeur, zoals ik, en zoek je een manier om je carrière een boost te geven: werk dan gewoon door.