De avonturen van een blunderbabe

'Ik was vroeger heel perfectionistisch en moest bijna huilen als ik geen 10 maar een 9 haalde voor een toets. Ik heb fouten maken echt moeten leren, net als dat ik heb moeten ervaren dat mensen je echt niet minder professioneel of aardig vinden als je fouten maakt en ze ruiterlijk toegeeft.

Aanloop

Ik was pas een paar weken bezig in mijn nieuwe vak als zichtbaarheids- en publiciteitscoach, waarin ik ondernemers leer om duurzaam promotie en marketing te doen, toen ik via-via een redigeerklus kreeg aangeboden. Ik was in mijn vorige baan verslaggever geweest, dus ik dacht dat dit een mooie eerste klus was waar ik goed voor beloond zou kunnen worden. De opdrachtgever vroeg mij een offerte te maken.

Blunder

In de offerte, mijn eerste, schreef ik toen per ongeluk dat ik 0,05 cent in plaats van 0,05 euro per woord vroeg! Ik ben niet zo handig met cijfers, en had ook niets door. Ik kreeg binnen een paar uur akkoord. Ik dacht dat ik die klus in acht à tien uur zou moeten kunnen doen. Let wel: de tekstlengte die ik zou krijgen was afhankelijk van mijn prijs. Ik kreeg 20.000 woorden. Ik was er iets langer mee bezig dan ik had gedacht, maar heb de opdracht naar eigen tevredenheid afgerond en verheugde me al op mijn eerste geld. Ik pakte de offerte erbij om nog even te checken wat ik op mijn factuur zou zetten en toen zag ik het. Het koude zweet brak me uit en ik werd lijkbleek. Ik had op ongeveer 650 euro gerekend en nu zou ik al dat werk voor 6,50 hebben gedaan? Het klinkt absurd, maar het stond in de offerte en het was mijn eerste opdracht. Ik heb me de hele dag heel druk gemaakt over wat ik zou doen. Ik heb toen toch maar 6,50 gefactureerd en in de mail uitgelegd dat ik een vergissing had gemaakt.

Gevolgen

Even later kreeg ik een mail terug met een smiley. Hij zei dat ik gelukkig beter kon schrijven dan rekenen en stelde mij voor eens op mijn rekening te kijken. Daar stond 650 euro. Het was hem niet eens opgevallen, terwijl ik me de hele dag druk had zitten maken voor ik ook maar iets durfde te versturen. Ik heb daarna nog vaker opdrachten voor hem gedaan.

Lessen

Ik maak regelmatig dit soort fouten. Ik blijk bijkans dyslectisch te zijn voor mijn eigen teksten. Ik laat offertes nu een dag liggen en kijk er nog een keer naar voor ik ze verstuur. Als het heel belangrijk is, laat ik eerst mijn man er nog eens naar kijken. Het gebeurt ook in mijn boekhouding wel dat ik de inkomsten bij de uitgaven zet. Ik heb mijn rijexamen eens niet gehaald, omdat ik links en rechts door elkaar haalde. Ik heb onder een persbericht als noot voor de redactie eens mijn eigen nummer gezet in plaats van dat de klant. Ik word nog steeds af en toe gebeld voor die klant. Ik heb de begintijd van een presentatie eens een uur te laat in mijn agenda gezet, waarna ik als een haas die kant op moest, toen ik werd gebeld met de vraag waar ik bleef. Zo kan ik nog wel even doorgaan.

Final thought

Ik lijk altijd heel georganiseerd, gestructureerd en punctueel, maar ik weet niet hoe die indruk bij mensen ontstaat, want in mijn hoofd is het een chaos! Ik noem mezelf wel eens een blunderbabe. Maar het zit me niet in de weg. Ik kan het weglachen en mensen hebben het me nooit echt kwalijk genomen. En andere mensen maken ook fouten, maar niet iedereen geeft dat toe. Maar je moet er niet bang voor zijn, zolang je er maar van leert. Ik maak nooit twee keer dezelfde fout, want dan bedenk ik een systeem of maak een checklist. Ik schrijf mijn blunders wel op en deel ze eens per jaar in mijn blog. Ik schrijf er dan met enige zelfspot over als “blonde blunderbabe”. Je kunt zeggen dat ik mijn blunders nu inzet als unique selling point.'