Van papegaaienwinkel naar de IT: ‘Mijn leven is nu veel dynamischer’

Het was een ritueel geworden voor Pisters: twee keer per dag de babypapegaaien eten geven. Zich ontfermen over de kraamafdeling was een van haar lievelingstaken in de winkel. Ook genoot ze van het klantcontact. ‘Het is zo mooi om te zien hoe blij mensen zijn met hun papegaai en om na een tijdje te horen dat het goed gaat met de vogel.’

Knutselen aan de website

Pisters kwam al jong in de winkel terecht. Ze liep er stage en bleef plakken. Haar baas, gedragsdeskundige op het gebied van papegaaien, werd ongeneeslijk ziek, waardoor Pisters meteen na haar opleiding een vast contract kreeg. Hij nam haar onder zijn hoede en leerde haar alles wat ze moest weten als hij er straks niet meer zou zijn.

Na zijn overlijden runde ze de winkel samen met zijn vrouw. Een zware tijd, maar ook een leerzame. Toch kwam na een jaar of zeven het knagende is-dit-alles-gevoel. Het gezelschap van de vogels was fijn, maar ondertussen had ze er toch wel erg veel lol in om de website van de winkel op te knappen. Het werd een hobby waar ze in haar vrije tijd aan knutselde, want onder werktijd kwam ze daar niet aan toe.

Van papegaaienwinkel naar IT

Het precieze moment dat ze zich realiseerde dat het roer om moest, weet Pisters nog goed. ‘Ik zat met een klant, de verkoop was net rond. Hij pakte me vast en zei: ‘Volgens mij ben jij bestemd voor veel meer dan dit’. Waarom hij het zei weet ik niet, maar de woorden bleven nadreunen.’

Omdat Pisters zoveel tijd stak in de website van de papegaaienwinkel, wist ze meteen dat ze ‘iets met IT’ wilde doen. ‘Op een gegeven moment had ik mijn werkgever overgehaald om naar een professioneel bureau te gaan voor de website, want het platform was echt aan vervanging toe en ik kon dat destijds natuurlijk nog niet doen voor haar. Toen we bij dat bureau de deur door stapten, wist ik het zeker: dit is iets voor mij. Ik zag mezelf daar al helemaal zitten.’

Weer naar school

Uiteindelijk vertelde ze het aan haar vriend. ‘Hij merkte natuurlijk wel dat ik niet lekker in mijn vel zat en dat ik mijn werk op de automatische piloot deed. Ik wilde nieuwe dingen leren, vooruit.’ Hoewel Pisters’ vriend onmiddellijk positief was over de carrièreswitch, durfde ze niet meteen de stap te zetten. Ze had een vast contract en het was pas een jaar geleden dat ze een huis hadden gekocht.

Pisters besloot naast haar baan een cursus te doen. ‘Mijn vriend heeft me toen tegengehouden’, zegt ze. ‘Hij vond dat ik het beter moest aanpakken, ontslag moest nemen en een goede opleiding moest doen. Volgens hem staat een voltijdopleiding veel beter op je cv en vinden bedrijven dat veel interessanter dan een cursus.’

Hoewel haar vriend haar overtuigde om weer de schoolbanken in te duiken, zag ze er ook een beetje tegenop. Ze was 25, als ze eindelijk klaar zou zijn met studeren, zou ze tegen de dertig zijn. Uiteindelijk vond ze een tweejarige associate degree-opleiding bij Zuyd Hogeschool. En na een paar maanden studeren was het alsof ze er nooit mee was gestopt.

Enorme opluchting

Voor haar werkgever was het nog het zwaarst dat Pisters iets anders ging doen met haar leven. Ze hadden samen veel meegemaakt. Bovendien had Pisters aan de overleden man van haar baas beloofd dat ze goed op haar en de winkel zou letten. ‘Ik vertelde het haar met een brok in mijn keel en we hebben wel even een potje gehuild samen’, zegt Pisters. ‘Maar ze gunde het me. Ze zei meteen dat ik niet voor haar moest blijven.’

Inmiddels is Pisters software engineer. Bij Ilionx werkt ze als tester. ‘Ik kijk voor een bepaalde applicatie of alles werkt. Bijvoorbeeld bij webshops wil je dat een klant kan bestellen en dat dat proces goed verloopt. Vervolgens zorg ik ervoor dat die webshop of applicatie blijft werken, ook al veranderen de ontwikkelaars er weer dingen aan.’ Het leukste aan haar nieuwe baan? ‘Kijken of ik alles kapot kan maken’, lacht ze.

Het was een risico om haar baan op te zeggen, weer te studeren en iets anders te doen, maar het was het volgens Pisters helemaal waard. Haar liefde voor wiskunde en voor orde scheppen in de chaos komt nu goed van pas. ‘Het is nog beter dan ik verwachtte. Voorheen werkte ik in een kleine winkel, we werkten altijd met z’n tweeën. Nu zit ik op een groot kantoor, met heel veel collega’s om me heen die allemaal ergens anders in gespecialiseerd zijn. Mijn leven is veel dynamischer geworden.’

Persoonlijk groeide Pisters ook. ‘Vroeger bleef ik maar malen over het werk, nu kan ik het veel beter loslaten, dat geeft me veel rust. Ook ben ik zelfverzekerder geworden en durf ik beter op mensen af te stappen. Ik ben gelukkiger. Het voelt als een enorme opluchting dat ik voor mezelf heb gekozen.’