“Individueel hadden we deze stap niet gezet”: Marlin en Denise hebben samen één baan

Marlin Goethals en Denise van Ooijen vormen samen een duobaan als Managing Director bij Marcommit

 Bij PR-en Contentmarketingbureau Marcommit kreeg het concept in 2023 concrete vorm, toen twee medewerkers werden gevraagd of zij samen de rol van Managing Director wilden vervullen. Marlin Goethals en collega Denise van Ooijen zeiden ja, mits het echt gedeeld leiderschap zou worden. Als duo sturen zij een team van zo’n twintig collega’s aan dat dagelijks de verhalen van B2B-organisaties vertelt en laat beklijven bij hun doelgroepen, met name via (sociale) media. “Individueel hadden we deze stap waarschijnlijk niet snel gezet,” zegt Goethals. “Samen kunnen we het werk dragen en versterken we elkaar, zowel praktisch als mentaal.” Met jonge gezinnen thuis was een voltijdse directiefunctie voor beiden geen logische of wenselijke keuze. Het is een rol die vraagt om veel output, die het duo op deze manier samen kan leveren. Beide Managing Directors willen niet meer dan vier dagen per week werken - iets wat afzonderlijk in deze rol niet haalbaar was geweest. De duobaan bood precies de ruimte die ze nodig hadden om door te groeien, zonder te hoeven kiezen tussen carrière en privé. Heldere rolverdeling, zonder harde grenzen De Managing Director-rol wordt door Goethals en van Ooijen bewust breed gedeeld, maar wel hebben ze beiden hun eigen focusgebied. Goethals richt zich vooral op het commerciële stuk: het onderhouden van internationale netwerken en partners, het opvolgen van leads en het verwelkomen van nieuwe klanten. Daarnaast bewaakt zij de financiële kant, maakt forecasts en houdt het team en de teamleads op de hoogte van de financiële prestaties. Van Ooijen focust op de interne organisatie en teamontwikkeling. Zij zorgt ervoor dat het team happy &amp; healthy blijft, iedereen op de juiste plek zit en de teamleads de juiste input krijgen om hun teams goed te kunnen begeleiden. Bovendien is zij sterk in langetermijnvisie en innovatie. Toch zijn het geen gescheiden domeinen. “Er zit veel werk tussen dat we verdelen of samen oppakken,” legt Goethals uit. Financiën en nieuwe initiatieven worden gezamenlijk besproken. Soms trekt de één de kar, soms de ander. “We hebben de ruimte om onze eigen expertise te benutten, maar als we ergens samen kunnen gaan vliegen, doen we dat.” Die flexibiliteit vraagt om continue afstemming. In de praktijk betekent dit veel korte check-ins en regelmatig schakelen over lopende dossiers. Formele overleggen zijn er, maar de meeste beslissingen kunnen snel worden genomen. “Als je net begint als duo in een bepaalde rol, moet je echt wel even aan elkaar wennen en leren om rekening te houden met elkaar. Inmiddels weten we goed hoe de ander denkt en vertrouwen elkaar volledig, daardoor gaat afstemming vaak heel natuurlijk. Als we ergens van mening verschillen kan dat juist verhelderend werken, en komen we vaak tot betere oplossingen.” De positieve effecten van een duobaan Voor beiden is het grootste voordeel duidelijk: werk en privé blijven in balans. “We kunnen verantwoordelijkheden verdelen op een manier die passend blijft, zeker met jonge kinderen.” Maar het is meer dan alleen praktisch. “De mentale steun van een co-leider maakt een groot verschil”, zegt Goethals. “Het leiderschap kan best intensief zijn. Het helpt dat we het samen doen, ook op de momenten dat het even tegenzit.” Dat geldt niet alleen voor de drukte van alledag, maar juist ook voor de zwaardere momenten: wanneer cijfers anders uitpakken dan gehoopt of er lastige keuzes moeten worden gemaakt. Door die verantwoordelijkheid te delen, blijft de druk niet op één paar schouders liggen. “Dat geeft rust, maakt de beslissingen beter doordacht en draagt voor ons allebei bij aan werkgeluk.” Voor de organisatie levert een duobaan continuïteit en betere besluitvorming op. Er is altijd iemand beschikbaar om belangrijke keuzes te maken. Zeker in groeifases of verandertrajecten geeft dat rust. Daarnaast merken ze dat beslissingen beter onderbouwd zijn omdat twee perspectieven meegenomen worden. De voordelen zijn herkenbaar in andere sectoren; waar de duobaan bijvoorbeeld onder leerkrachten al langer bestond, zien ook steeds meer bedrijven dat gedeeld leiderschap leidt tot stabielere teams en minder afhankelijke lijnen. Ook in discussies over het vergroten van het aantal vrouwen in topfuncties wordt de duobaan vaker genoemd. Door de eindverantwoordelijkheid te delen, wordt de stap naar de top voor meer mensen realistisch. Uitdagingen van duo leiderschap Toch brengt de duobaan ook uitdagingen met zich mee. Goethals ziet vooral dat mensen buiten de organisatie soms moeten wennen. “Externe partijen weten niet altijd meteen wie de formele eindverantwoordelijke is. Maar het antwoord is simpel: dat zijn we samen. Natuurlijk is er wel eens een klant die bij de één aanklopt met een vraag die eigenlijk voor de ander bedoeld is, maar omdat we alle ontwikkelingen met elkaar delen kunnen klanten altijd bij beiden terecht.” Duidelijke communicatie is dan ook cruciaal, zowel intern als extern. Teamleden moeten weten wie welk dossier trekt en waar besluitvorming ligt. Binnen onze organisatie is dit voor iedereen duidelijk vanaf het moment van onboarding. Intern vraagt een duobaan om discipline: alles wat relevant is moet gedeeld worden, zodat niet één van de twee cruciale informatie mist. Tegelijkertijd moet er ruimte blijven voor zelfstandig handelen. Die balans vinden kost tijd, maar levert volgens Goethals uiteindelijk vooral efficiëntie op. Omdat het team weet bij welke partner van het duo men terecht kan, kunnen vragen snel en effectief worden afgehandeld. Voorwaarden voor succesvolle samenwerking Goethals noemt een paar voorwaarden die essentieel zijn voor een duobaan. Het begint bij vertrouwen: volledig kunnen leunen op elkaars expertise en integriteit. Vervolgens moeten verantwoordelijkheden helder zijn, zonder flexibiliteit te verliezen. Een persoonlijke klik helpt enorm, maar het is daarnaast de gezamenlijke werkethiek die doorslaggevend is. Hun complementaire vaardigheden maken het duo sterker dan de som der delen. Van Ooijen is sterk in langetermijnvisie, het schetsen van de grote lijnen en het aanjagen van innovatie. Daarnaast weet zij het team te motiveren en door te ontwikkelen, ook wanneer het even tegenzit. Goethals maakt die langetermijnplannen vervolgens concreet en actiegericht, houdt het duo scherp in het hier en nu en bouwt sterke relaties op met klanten en partners. Dat hun werkwijze werkt, blijkt ook uit de reacties binnen en buiten het bedrijf. Collega’s waarderen de gedeelde verantwoordelijkheid en merken dat beide leiders zichtbaar betrokken zijn. Ook partners en klanten reageren positief: het wordt opgemerkt dat ze als duo sterk zijn en elkaar goed aanvullen. Praktische tips voor wie een duobaan overweegt Leg verantwoordelijkheden en taakverdeling duidelijk vast , maar blijf flexibel waar het kan. Plan vaste momenten van afstemming , naast korte dagelijkse updates. Zorg dat beide partners extern zichtbaar zijn , zodat er geen verwarring ontstaat. Houd een gezamenlijk document bij waarin beslissingen, acties en updates staan. Stem werkstijlen af en wees eerlijk over verwachtingen, grenzen en voorkeuren. “Een duobaan werkt alleen als je elkaar ruimte geeft en tegelijk scherp houdt,” sluit Goethals af. “Maar als dat lukt kan het heel veel opleveren, zowel voor de organisatie als voor het duo.” 

‘Dít geeft betekenis aan mijn werk’: waarom Elâ trots is op haar werk als bestuursadviseur

Elâ Tomasini als bestuursadviseur in Amsterdam, trots op haar werk in de stad

 Als bestuursadviseur zit Elâ dicht bij de politiek. “Een wethouder heeft een klein team om zich heen. Daaromheen werken vanuit verschillende directies binnen de gemeentelijke organisatie adviseurs zoals ik. Ik werk voor Economische Zaken en Cultuur.” De schakel tussen beleid en bestuur Elâ zorgt dat de stukken die wethouders of raadsleden lezen, begrijpelijk, correct en bestuurlijk scherp zijn. “In overleg met beleidsadviseurs vertaal ik hun technische taal naar iets wat iedereen snapt. Ik check niet alleen de taal, maar ook de toon en timing: is het in lijn met Amsterdams beleid? Samen met inhoudelijke medewerkers zorg ik ook voor de zorgvuldige beantwoording van brieven van Amsterdammers.” Projecten die ertoe doen Door haar handen gaan belangrijke onderwerpen. “Van de arbeidsmarkt en kunst &amp; cultuur tot de verduurzaming van de haven of het slavernijmuseum. Toen de plannen voor het Nationaal Slavernijmuseum doorgingen, dacht ik: dít geeft betekenis aan mijn werk. Mensen waar dit museum heel belangrijk voor is, zien dat hun verhaal een plek krijgt in de stad. Als het werk van de raad of het college echt leidt tot verandering, krijg ik daar energie van.” Thuis in het stadhuis Hoewel Elâ deels (hybride) thuiswerkt, wordt ze blij wanneer ze weer op het stadhuis is. “Ik hou van de dynamiek op het stadhuis. Ook zijn de collega’s aardig en je kunt hier echt jezelf zijn. Bijzonder om daar deel van uit te kunnen maken.” Trotse Amsterdammer Van de Noord-Zuidlijn tot projecten als bijvoorbeeld het onderwijs: Elâ ziet haar advieswerk regelmatig terug en dat geeft voldoening. “Ik ben geboren in 1972 en sinds die tijd heb ik de stad zien veranderen. In de jaren tachtig leek stadsdeel Noord ver weg, nu ben je er zo. De afstanden zijn kleiner geworden, letterlijk en figuurlijk. Als kind van gastarbeiders hielp ik mijn ouders met ingewikkelde poststukken die ze niet goed begrepen. Nu ik in het hart van de stad werk, probeer ik ingewikkelde stukken begrijpelijk te maken voor alle Amsterdammers. Mijn ouders zijn trots op me en ik op Amsterdam.” 

Steeds meer werkstress? Zo maak je je baan weer leuk

Vrouw lacht naar collega tijdens werk

 Afbeelding boven het artikel ter illustratie. Persoon komt niet in het artikel terug. Bron: Getty. Raad voor de Volksgezondheid: mentale gezondheid NL is niet goed Met de mentale gezondheid van veel Nederlanders is niet zo best: bijna 1 op de 2 mensen krijgt ooit in hun leven te maken met een psychisch probleem. Vooral werkenden verzuimen steeds vaker door stress . Een verbetering van 1 procent kan volgens het Trimbos 500 miljoen euro per jaar opleveren. Van der Voort: ‘Bepaal de koers die jij wilt gaan, zodat het leuk blijft en je plezier houdt in je werk. Als je niet happy bent op je werk, ga dan in gesprek met je leidinggevende. Dat kan eenmalig zijn, maar het hoeft niet bij één gesprek te blijven. Je kunt ook wekelijks een momentje plannen waarop jullie samen sparren. Je werkgever heeft er ook belang bij dat jij in de running blijft en je werk goed kunt doen.’ Wees daarom duidelijk over wat jij niet leuk vindt en zeg daar wat van, stelt Van der Voort. Alleen zo kan er verandering komen en is het voor iedereen leuk om te werken. Mocht je een leidinggevende hebben die onbereikbaar is, die voortdurend aan de telefoon zit, in vergadering is of onderweg naar een overleg, werk dan samen. Van der Voort: ‘Peil bij je collega’s hoe zij erover denken, of zij ook veel werkdruk ervaren en ga als front het gesprek aan, ook over wat de onbereikbaarheid van die leidinggevende met je doet. Als niemand iets zegt, weet de andere partij niet waar het schuurt.’ Maak jezelf geen slachtoffer van de omstandigheden Mocht dat niet werken, vraag je dan af of je wel op de juiste plek zit, stelt ze. Is dit het juiste bedrijf voor jou? Is dit werk nog steeds wat jou ooit blij maakte? Daar kun je ook met anderen over praten. ‘Spiegel jezelf aan vrienden en familie, vraag wat hun idee is over wat jouw kracht is’, stelt Van der Voort voor. ‘Mocht je een echte einzelgänger zijn, dan kun je nog altijd bij een vertrouwenspersoon of bij je huisarts terecht voor een klankbord. Kijk daarnaast ook naar jezelf en wat jij kunt doen. Houd zoveel mogelijk zelf de regie. Heb jij moeite met ‘nee’ zeggen? Kijk dan of je een cursus Autonomie of Persoonlijk Leiderschap kunt doen.’ De meeste bedrijven hebben budget voor cursussen en bijscholing. Vind je jouw werk niet meer leuk, maar ander werk binnen het bedrijf wel? Vraag dan om bijscholing. ‘Het is belangrijk om voor jezelf te zorgen en niet te wachten tot een ander dat doet. Er is wel hulp voor mensen die dat willen doen, zoals via het UWV . Blijf wel in gesprek met je werkgever. Om samen naar een oplossing te zoeken. Zodra je merkt dat je je slachtoffer van de omstandigheden gaat voelen, is dat een belangrijk signaal om te onderzoeken wat er wringt en of er misschien iets moet veranderen.’ Uit het Gallup Workplace onderzoek 2025 blijkt dat 72 procent van de werknemers een andere baan zoekt vanwege de slechte band met de leidinggevende. Geen baan uit wanhoop Als je geen baan hebt, kun je in de verleiding komen om iedere mogelijkheid aan te grijpen. Dat kan helemaal verkeerd voor jou uitpakken, ziet Van der Voort: ‘Zoek geen baan uit wanhoop, maar bepaal je eigen koers. Om op langere termijn tevreden te werken, is een baan nodig waar jij gelukkig in bent, waar je je gezien en gewaardeerd voelt. In een baan waarin je ongelukkig bent is de kans op een burn-out veel groter.’ Gen Z is het minst gelukkig op het werk, blijkt uit dit onderzoek . Zij bevelen hun werkgever bijna drie keer minder vaak aan bij andere dan babyboomers. Er valt veel winst te behalen op het gebied van vrijheid, energie en werksfeer. Bij millennials is de meeste winst te behalen op de energiebalans en werksfeer, vooral waar het zingeving, voldoening en zinvol werk betreft. ‘Houd daarom een vinger aan de pols, voor jezelf en bij je werkgever. Kost het je alleen energie? Dan is het misschien niet de juiste baan voor jou.’ Netwerken als sollicitatie Overal en altijd zijn bedrijven die je aanspreken, waar je wel zou willen werken. Of je hoort van vrienden en kennissen dat zij bij een tof bedrijf werken. Vraag anderen waarom zij graag bij dat bedrijf werken. Daarnaast kun je ook zelf de eerste stap zetten door contact te leggen en af te spreken met een medewerker of recruiter van het bedrijf waar jij zou willen werken. ‘Zo laat je zien wie jij bent en wat je wilt. Ze hebben misschien niet direct een vacature voor je, maar je hebt wel een impressie gemaakt. Als er dan wel een geschikte vacature vrijkomt, denken ze aan jou.’ Op deze manier wordt solliciteren netwerken. Je wacht niet meer op de vacature, maar je komt in actie. Dat is volgens Van der Voort ook belangrijk: ‘Blijf in beweging. Onderneem dingen, snuif frisse lucht op en lach met je collega’s. Dat houd je ook gezond. Kijk om je heen hoe anderen het doen en ga in gesprek met mensen die doen wat jij graag wilt. Er zijn vaak veel meer banen en mogelijkheden dan je denkt, ook voor jou is er wel iets geschikts.’ 

Alberto over zijn werk bij gemeenten Haarlem en Zandvoort: ‘Je ziet elke dag het resultaat van je werk’

Alberto Almeida Sallé over zijn functie als procesmanager bij gemeenten Haarlem en Zandvoort

 Wie door het centrum van Haarlem loopt, valt het misschien op: de nieuwe leibomen in de Zijlstraat, de vergroende Jansstraat of de bouwontwikkelingen in de ontwikkelzone Zuidwest. Voor Alberto Almeida Sallé, projectmanager civiel bij gemeenten Haarlem en Zandvoort, zijn het tastbare resultaten van projecten waar hij samen met zijn collega’s aan werkt. ‘Ik ben zelf Haarlemmer, dus is het extra mooi om direct iets bij te dragen aan de stad waar ik woon. Je ziet elke dag het resultaat van je werk.’ Generaties lang profijt Alberto begon zijn loopbaan in de aannemerij, waar hij werkte voor diverse gemeenten in de regio. Maar hij was nieuwsgierig: hoe zou het zijn om aan ‘de andere kant van de tafel’ te zitten, bij de opdrachtgever? Drie jaar geleden besloot hij de stap te zetten. ‘Ik kende Haarlem en Zandvoort natuurlijk al goed, maar wilde weten wat er allemaal bij komt kijken voordat een project start. In het civiele werk kun je van alles maken – van bruggen en straten tot waterbouw – maar als gemeente ben je verantwoordelijk voor het hele proces: van plan tot uitvoering.’ Die verantwoordelijkheid betekent ook dat je met veel partijen moet schakelen, waaronder bewoners, collega’s van andere afdelingen en bestuurders. ‘Voorbereidingen duren soms jaren. Er is veel afstemming nodig, maar het mooie is dat je samen iets neerzet waar inwoners generaties lang profijt van hebben.’ Projecten met impact Alberto’s eerste project was het bomenverbeterprogramma: het behoud en versterken van Haarlemse bomen, gecombineerd met het vergroenen van straten. ‘Bomen roepen emotie op. Mensen willen ze graag in hun straat, maar soms ook liever niet. Je zit in een spanningsveld tussen belangen, maar als je goed uitlegt waarom iets gebeurt – bijvoorbeeld vanwege klimaatadaptatie – zie je dat mensen gaan meedenken. Drie jaar later waarderen bewoners de groenvakken en vaste planten die we hebben aangelegd. Dat geeft veel voldoening.’ Andere projecten variëren van het aanleggen van laadpalen, renoveren van rioleringen tot het verbeteren van wandelroutes. Het project Groener Haarlem won zelfs de Lieven de Key Penning 2024, een jaarlijkse publieksprijs. ‘Bewoners waren zo blij dat ze zelf een groep oprichtten om de beplanting te onderhouden. Dat soort betrokkenheid is geweldig.’ Twee gemeenten, één organisatie Werken bij gemeenten Haarlem en Zandvoort betekent veelzijdigheid. ‘Het zijn twee verschillende plekken, met hun eigen dynamiek en politieke context, maar we werken als één organisatie. Kennis en ervaring delen we, en projecten variëren van stedelijke herinrichting tot kustontwikkeling. Dat maakt mijn werk divers én leerzaam.’ Die veelzijdigheid vertaalt zich ook in kansen voor persoonlijke groei. ‘Ik ben 28 en kan hier nog volop stappen zetten. Je kunt intern doorgroeien, nieuwe rollen oppakken, of je specialiseren. Mijn collega’s zijn deskundig en altijd bereid om mee te denken of te sparren.’ Kop koffie Techniek is één kant van Alberto’s verhaal, maar minstens zo belangrijk is het contact met bewoners. ‘Ik bel liever zelf even op om iets uit te leggen. Dat kost vijf minuten, maar voorkomt misverstanden en scheelt veel frustratie. Mensen verwachten soms niet dat een ambtenaar hen belt in plaats van bijvoorbeeld mailt. Des te meer waarderen ze het.’ Dat directe contact kan leiden tot bijzondere ontmoetingen. ‘In de Jansstraat kom ik bewoners tegen die nog steeds blij zijn met het project. Soms blijft het bij een praatje en een kop koffie, vaak laten ze enthousiast zien hoe ze zelf bijdragen aan het onderhoud.’ Uniek gevoel Haarlem en Zandvoort blijven voorlopig volop in ontwikkeling. Er zijn voortdurend nieuwe projecten, nieuwe uitdagingen. Voor mensen die impact willen maken is dit de ideale plek, benadrukt Alberto. ‘Of je nu jong bent of ervaren: er is ruimte om mee te bouwen aan de leefomgeving van duizenden inwoners.’ Voor hem speelde zingeving een grote rol bij zijn baankeuze in het fysieke domein van de gemeenten. ‘Je ziet hier concreet wat je bijdraagt. Dat motiveert, zeker als je in je eigen stad werkt. Veel jonge professionals zoeken die maatschappelijke relevantie. Hier vind je die volop. Het mooiste is: als ik door de stad fiets, weet ik precies waar ik zelf aan heb meegewerkt. Dat gevoel is echt uniek.’ 

Op jonge leeftijd had Boris (25) zijn droombaan al te pakken: verrassend genoeg volgde toen zwart gat

Door jong zijn doelen bereikt te hebben zocht Boris zingeving in zijn leven

 Op zijn zevende maakte Boris (gefingeerde naam) al zijn eerste ‘radioprogramma’. Op zolder bouwde hij een studio na met oude lakens, stukken hout en wat hij maar aan spullen kon vinden. Ook bedacht hij leuke muziekitems en journaalberichten. Boris glimlacht bij de herinnering. ‘Urenlang was ik er druk mee, ik vergat compleet de tijd.’ Als zelfbenoemde dj praatte hij voor zijn onzichtbare publiek alles vloeiend aan elkaar. Eigenlijk is dat precies wat hij nu als volwassene ook doet, als sidekick bij de weekendshow die hij zelf voorbereidt en als dj van zijn eigen danceprogramma voor een paar honderd lokale zenders. Het lijkt een zegen: vroeg weten wat je wilt worden en die droom ook nog weten te verwezenlijken. En dat is het in eerste instantie natuurlijk ook. Maar er zit één risico aan, namelijk dat je vroeg piekt. We streven allemaal - bewust of niet - bepaalde doelen in onze loopbaan na. Als die eenmaal zijn bereikt, geeft dat even een euforisch gevoel. Maar daarna volgt vaak het zwarte gat, zeker als je nog een heel werkzaam leven voor je hebt. Grote leegte na bereiken hoofddoel Topsporters weten daar alles van. Ze werken hard toe naar het moment waarop ze moeten scoren. Alles staat in het teken van dat ene toernooi. Maar na het moment suprême volgt vaak de grote leegte. Zo had atlete Dafne Schippers na het winnen van goud op de Olympische Spelen in Rio in 2016 last van fikse huilbuien en lag ze maandenlang op de bank voor zich uit te staren. Lees ook: Sander (37) is al tientallen keren afwegezen bij sollicitatie: &#039;Inmiddels ben ik behoorlijk vastgelopen&#039; Ook eindigt de carrière voor topsporters over het algemeen vroeg, waardoor ze zich moeten bezinnen op een nieuwe stap. Een deel van hen wordt sportcoach of publiekspreker, anderen storten zich op het schrijven van hun memoires. Maar er zijn er ook die het over een compleet andere boeg gooien. Zo vond voormalig schaatser Jorien ter Mors haar nieuwe roeping als brandweervrouw . Voordat Boris besluit het roer volledig om te gooien, is het goed om eerst te bekijken waar het nu precies schuurt. Wat vindt hij belangrijk in zijn werk en wat mist hij nu? Afhankelijk van de levensfase waarin je je bevindt, spelen andere factoren een rol. Zo stond werk bij Boris lange tijd bovenaan zijn prioriteitenlijstje. ‘Waar ik ook was en wat ik ook deed, ik was altijd gespitst op leuke nieuwtjes of ideeën die ik kon verwerken in het programma.’ Tegenwoordig vindt hij dat voortdurende ‘aan’ staan minder prettig en hecht hij meer aan een goede balans tussen werk en privé. Vervroegde midlifecrisis In het gesprek met Boris probeer ik nog een laag dieper te gaan. Het ‘wat nu’-gevoel duidt namelijk op een existentieel vraagstuk, zoals ‘wat is de zin van mijn bestaan’ of ‘wat geeft betekenis aan mijn leven’. Voorheen dienden die vragen zich pas aan tussen ons veertigste en vijftigste levensjaar – de welbekende midlifecrisis – maar tegenwoordig kampen we er vaak al op jongere leeftijd al mee. Dat heeft te maken met de toegenomen maatschappelijke druk, waardoor we sneller stappen in onze loopbaan zetten en onze verwachtingen hoger zijn. Lees ook: Op je 34e in de overgang, Linda: &#039;schaamte om erover te praten op werk te groot&#039; Meer zingeving bereik je niet alleen, zei de Vlaamse klinisch psycholoog Paul Verhaeghe onlangs in mijn interview voor Het Financieele Dagblad . ‘Je bestaat in relatie tot anderen en tot een hoger doel, dus zingeving of betekenis verlenen aan de wereld is altijd een collectieve bezigheid.’ Als ik Boris vraag wat zingeving voor hem betekent, zegt hij dat hij het altijd belangrijk heeft gevonden om voor anderen op te komen. In de mediawereld gaat het er soms hard aan toe, maar zelf houdt hij zich goed staande. Ook is hij niet snel onder de indruk van grote namen of autoriteiten. Om deze redenen zou een rol als mentor of leidinggevende goed kunnen passen. Boris reageert verrast. Daar had hij zelf nog nooit over nagedacht. Een zaadje blijkt te zijn geplant. De volgende sessie vertelt Boris dat hij een poosje mee wil lopen bij een nieuwsprogramma waar hij een team zou kunnen aansturen. Ook is hij van plan de mogelijkheden van een rol als mentor te onderzoeken. Hij heeft al een paar lijntjes uitgegooid. En zo worden de eerste contouren van zijn nieuwe doel langzaam zichtbaar. Lees ook: Na zoveelste succes Sarina Wiegman is de vraag: doorbraak vrouwelijke leiders in voetbalwereld op komst? 

‘Ik kreeg als mbo-stagiair binnen het Europese Parlement de vraag of ik er via de catering was binnengekomen’

Quin Blokzijl met zijn begeleider Brigitte van den Berg in het Europees Parlment

 Toen Blokzijl, net klaar met zijn mbo 4-opleiding Media &amp; Redactie, de vacature kreeg doorgestuurd waarin de ‘eerste mbo-stagiair bij het Europees Parlement’ werd gezocht, aarzelde hij geen moment. ‘Ik dacht: let’s go !’ Stagelopen bij D66 in Europees Parlement Blokzijl is met zijn mbo-opleiding bij het Europees Parlement een vreemde eend in de bijt. Toen hij en zijn begeleider, D66-Europarlementariër Brigitte van den Berg, zijn stage wereldkundig maakten, waren de online reacties dan ook niet mals, vertelt Quin. Hij ontving reacties uiteenlopend van ‘Een mbo-er kan nooit het land besturen’ tot en met ‘Laat hem gaan’. Ook werd hem door zijn nieuwe collega’s in het voorbijgaand steeds gevraagd op welke universiteit hij had gezeten. ‘Nadat ik voor de zoveelste keer had uitgelegd dat ik van het mbo kwam, kreeg ik een keer zelfs de vraag: of ik via de catering was binnengekomen.’ Diploma (niet) vereist voor Quin Blokzijl Ondertussen heeft Quin, die in april aan zijn stage bij het Europees Parlement is begonnen en er nog tot augustus een contract heeft lopen, zijn draai gevonden. ‘Ik ondersteun mijn begeleider met van alles en nog wat. Zoals het organiseren van het bezoek onlangs van een MBO-klas uit Rotterdam, maar ook van een delegatie met stakeholders uit het Noorden van het land. Ik lever een bijdrage aan media en woordvoering. Daarnaast ben ik bezig met research met het oog op een wetsvoorstel voor de integrale erkenning van mbo-diploma’s binnen Europa.’ Hoe leuk hij zijn werk echter ook vindt, Quin blijft zich verbazen over de fixatie op diploma’s en het gebrek aan erkenning van het talent van jongens en meisjes met een beroepsopleiding, zoals hij zelf. ‘Mbo-ers worden verondersteld “dom” te zijn. Je hebt geen rechten op allerlei voorzieningen en je moet, om een stage of baan binnen de overheid te bemachtigen, over een hbo-, of liever nog, een universitair diploma beschikken. Zo heb ik, om een stageplek te kunnen krijgen bij het Ministerie van Buitenlandse Zaken me, nadat ik er keer op keer voor werd afgewezen, nog even ingeschreven voor een hbo-opleiding.’ Hoewel hij zich meteen weer bij die opleiding uitschreef, was dit feit alleen genoeg om een voet tussen te krijgen en verliep zijn stage vervolgens zonder problemen. Het werk bleek ook helemaal niet zo ingewikkeld als het wordt voorgedaan. Diezelfde ervaring heeft Quin nu binnen het Europees Parlement. Waarin hij inmiddels zelfs door collega’s is bevestigd. ‘Toen ik op een gegeven moment aan wat mensen binnen het EP voorlegde dat ik het werk ook zonder hbo of een universitaire graad zelfs prima aankon, en dat het zelfs voor iemand zonder een diploma te doen was, konden ze niet anders dan dit te beamen.’ Quin, zelf opgegroeid met gesprekken aan de keukentafel over de diepe scheidslijn tussen ‘hoger-’ versus ‘lager-opgeleiden, blijft zich inzetten voor gelijke waardering van mensen met een praktisch beroep. Zoals zijn eigen moeder. ‘Mijn moeder is mbo verpleegkundige in een klein ziekenhuis. Ze is er dag in dag uit - letterlijk - bezig met levens redden. Maar, hoewel ze ook nog eens twintig jaar ervaring heeft, heeft ze in de voorbijgaande jaren twintigers met een mbo-diploma aan haar voorbij zien snellen. Ze kunnen binnen de kortste keren een leidinggevende functie krijgen en verdienen meer. Dat is toch niet eerlijk?’ Quin wil zich in de toekomst dan ook graag inzetten voor meer waardering voor ‘praktisch opgeleiden’. ‘Ik weet nog niet precies wat ik na dit traineeship ga doen, ik laat het een beetje op me afkomen. Maar in ieder geval wil ik iets doen waarmee ik verandering in deze ongelijke situatie kan brengen. Ik zou niet weten waarom je met of zonder diploma’s meer gewaardeerd zou worden. Ik begrijp ook niet waarom je in de financiële dienstverlening bijvoorbeeld zoveel meer zou moeten verdienen dan iemand als mijn moeder, die als verpleegkundige echt een maatschappelijke bijdrage levert.’ 

Echt iets betekenen voor een ander: 'Het werk is mooi, het verschil dat je maakt is groot'

Jose Veen van Slachtofferhulp Nederland

 Afbeelding boven artikel: José Veen. Fotografie: Ruud Voest. Vier jaar geleden begon José Veen bij Slachtofferhulp Nederland als tijdelijk projectleider in een onderdeel van de bedrijfsvoering van Slachtofferhulp Nederland. Ze had een juridische achtergrond, maar vond het inruilen van een vaste baan voor een project best spannend. ‘Ik dacht: ik ga gewoon een project doen. Even kijken hoe het bevalt. Tijdens mijn sollicitatiegesprek werd me al gezegd: ‘Als wij blij worden van elkaar, dan is er na dit project zeker werk voor je’. Al snel werd duidelijk dat we graag met elkaar verder wilden.’ José heeft nooit spijt gehad. Vandaag de dag is zij teamleider Juridische Dienstverlening. Ze stuurt een team aan van jonge juristen die via een speciaal doorstroomprogramma worden opgeleid tot juridisch medewerker. ‘We begonnen tijdens corona, toen er grote achterstanden waren bij justitie. Met dit project konden we juridische starters inzetten om slachtoffers toch snel bij te staan. En dat werkte verrassend goed: gemiddeld stromen er zo’n vijftien mensen per jaar door naar vaste functies binnen onze districten.’ Verschil maken Het juridische werk is inhoudelijk uitdagend, maar wat het voor José echt bijzonder maakt, is de sociale dimensie. ‘Ik heb altijd veel interesse gehad in strafrecht, maar ik wilde meer dan alleen dikke dossiers doorspitten. Hier komt het juridische samen met het menselijke. Je helpt mensen niet alleen met procedures, je begeleidt ze ook door een heel moeilijke fase in hun leven. Die combinatie, dát is waar ik het voor doe. En naast het inhoudelijk juridisch werk, kan je ook vrijwillig een bijdrage leveren aan onze acute opvang. Dit staat los van het juridische werk.’ Een voorbeeld van dit vrijwilligerswerk is haar bijgebleven: ‘Een tijdje geleden ging ik met een collega naar een camping, waar de 37-jarige zoon van een stel plotseling was overleden. We zaten erbij, luisterden, en gaven aan dat hun emotionele reactie normaal was. We hielpen ze zelfs letterlijk in de auto op weg naar familie. Dat lijkt misschien klein, maar ze waren zo dankbaar. Dan besef je pas hoeveel verschil je kunt maken.’ Eigen academie Die maatschappelijke impact is wat veel medewerkers aantrekt in een rol bij Slachtofferhulp Nederland, maar José merkt ook dat potentiële kandidaten zichzelf soms onterecht diskwalificeren. ‘Ze denken: dat werk is te zwaar of ik heb de verkeerde opleiding of achtergrond. Terwijl we juist veel investeren in begeleiding. We hebben een eigen academie waar we mensen opleiden; niet alleen juridisch maar ook in gespreksvoering, het herkennen van stressreacties of omgaan met jongeren.’ Voor juridische functies is een hbo- of wo-diploma in een juridische opleiding wel vereist, maar niet voor alle functies zijn ervaring of diploma’s een must. ‘Veel van het werk is zo specifiek dat we nieuwe collega’s gewoon zelf opleiden. Wie gemotiveerd is en empathie heeft, kan ver komen.’ Warme cultuur De onderwerpen waar Slachtofferhulp Nederland mee te maken krijgt – van huiselijk geweld tot moordzaken – zijn soms zwaar. Toch overheerst bij José een gevoel van verbondenheid en trots. ‘Het is een warme organisatie, we kijken echt naar elkaar om. Er is ook aandacht voor de medewerkers op het moment dat zij met zware onderwerpen te maken hebben gemaakt. Als je iets heftigs hebt meegemaakt, word je de dag erna gebeld: hoe is het met jóu? Heb je kunnen slapen? Dat klinkt misschien vanzelfsprekend, maar het maakt wel het verschil. Ik kom zelf uit de commerciële wereld. Daar draaide het veel meer om targets en cijfers. Hier staat aandacht voor het slachtoffer centraal, en de collega ernaast. Dat voel je elke dag.’ Groeien binnen de organisatie Slachtofferhulp Nederland is volgens José niet alleen betekenisvol, maar ook een plek waar je carrière kunt maken. ‘Ik ben zelf ingestapt via een tijdelijk project en doorgegroeid naar teamleider. Maar ik ken ook collega’s die als stagiair begonnen en nu teamleider zijn. Zelfs een van onze directeuren was bijvoorbeeld ooit vrijwilliger. Als je hier wilt groeien, krijg je die kans.’ En dat geldt niet alleen voor mensen met een juridische achtergrond. ‘We hebben ook veel vrijwilligers en betaalde krachten die het eerste contact zijn of vervolghulp bieden aan mensen die iets ingrijpends hebben meegemaakt. Zij voeren gesprekken, herkennen stressreacties en verwijzen slachtoffers door. Ook zij krijgen training via onze academie. Wat je achtergrond ook is: als je iets wilt betekenen voor anderen, is er hier vaak een plek voor je.’ Voor wie overweegt te solliciteren, heeft José een duidelijke boodschap: ‘Zeker doen! Het werk is mooi, de impact groot, en de mensen zijn oprecht betrokken. Die dankbaarheid, dat gevoel van betekenis, daar doe ik het voor.’ 

Dit zijn dé functies waar je nu het snelst een baan in vindt

 Volgens het UWV is de krapte op de arbeidsmarkt over het hoogtepunt heen. Toch ‘overstijgt de vraag naar personeel nog altijd het aanbod’, oftewel: banen te over, en dat blijft voorlopig zo. Maar, dat geldt niet voor elk vakgebied. Daarom is het goed om te kijken naar de ‘kansrijke en kansarme beroepen’, zoals het uitvoeringsinstituut het verwoordt. Daarbij is gekeken naar de verhoudingen tussen het aantal vacatures en werkzoekenden van de afgelopen maanden. &#039;Vaste&#039; kansrijke sectoren De meeste beroepen waarbij je waarschijnlijk niet vaak bij het UWV hoeft aan te kloppen voor een uitkering, staan al jarenlang op de lijst van kansrijke beroepen. In deze sectoren is het tekort aan mensen erg groot: ICT onderwijs techniek zorg transport en logistiek Nieuwe kansrijke beroepen ‘Maar in een veranderende arbeidsmarkt komen er ook nieuwe beroepen bij,’ zegt arbeidsmarktadviseur Stef Molleman van het UWV. Omdat het aantal financiële problemen voor huishoudens toeneemt, zijn er meer bewindvoerders nodig om geldzaken van mensen te regelen. Ook zorgen geopolitieke spanningen ervoor dat er meer vraag ontstaat naar militaire functies, op mbo- en hbo-niveau. Andere banen in opmars zijn: managers kinderdagverblijf en vergunningverleners ruimtelijke ordening Tekst gaat verder onder de vacatures. Alle veelbelovende banen Van de volgende sectoren zijn dit de hbo+ beroepen waar je de meeste baankans maakt: Bouw: Bodemkundig onderzoekers en -saneerders Adviseurs en ontwerper-constructeurs grond-, weg- en waterbouw Projectleiders grond-, weg- en waterbouw Adviseurs en ontwerper-constructeurs bouwkunde Managers en projectleiders bouw en installatie Installatiesector: Adviseurs, engineers en projectleiders installatietechniek Inspecteurs elektrische installaties Projectleiders elektrotechniek Engineers, constructeurs en onderzoekers elektrotechnische installaties Engineers elektronica en meet- en regeltechniek Telecom engineers Lees ook: Van stenen naar mensen: Roos van Mulligen kiest voor werk met impact Industrie: Adviseurs, (maintenance)engineers en ontwerper-constructeurs werktuigbouw en machines Managers en teamleiders R&amp;D productontwikkeling Proces- en levensmiddelentechnologen, productontwikkelaars Biochemisch en microbiologisch analisten/laboranten Chemisch en fysisch analisten Leidinggevenden proces- en levensmiddelenindustrie Managers en teamleiders R&amp;D laboratorium (chemische en levensmiddelenindustrie) Engineers hardware en industriële automatisering, PLC-programmeurs, embedded software engineers Projectleiders elektronica en industriële automatisering Kwaliteitsmedewerkers, QA managers Managers en bedrijfsleiders industrie Transport en logistiek: Treinverkeersleiders Logistiek managers Veiligheid: Veiligheidsdeskundigen Lees ook: Loopbaankwesties: hoe pak je een carrièreswitch aan? Detailhandel: (Afdelings)managers/bedrijfsleiders supermarkt Commercieel - HR - strategie: Taxateurs onroerend goed Vastgoedmanagers en -beheerders Business consultants, (technisch) organisatieadviseurs en kwaliteitsmanagers Online marketeers Communicatie- en pr-adviseurs HR-adviseurs Recruiters Financieel en administratie - juridisch: Boekhouders en financieel administrateurs Salarisadministrateurs Schadebehandelaars Assurantieadviseurs, acceptanten verzekeringsmaatschappij Adviseurs hypotheken, kredieten en subsidies Financieel- en beleggingsspecialisten, treasurers (Assistent) controllers, auditors en compliance officers AA- en assistent accountants (Register)accountants Belastingadviseurs Managers inkoop (Assistent) inkopers en contractmanagers Bewindvoerders Juridisch medewerkers Juristen en juridisch specialisten Advocaten ICT: Database- en datawarehouse ontwikkelaars Softwareontwikkelaars Programmeurs en developers ICT Webdevelopers (technisch/backend) GEO/GIS specialisten (geografisch informatiesysteem) Software testers, testmanagers ICT Securityspecialisten ICT Netwerkspecialisten/netwerkengineers Ontwerpers/architecten ICT-systemen BI (business intelligence) specialisten Data analisten, data scientists en actuarissen Adviseurs, consultants en informatiespecialisten ICT Overheid Vergunningverleners ruimtelijke ordening Maatschappelijk werkers/sociaal werkers. Reclasseringswerkers. Beleidsadviseurs sociaal domein Beleidsadviseurs onderwijs en jeugd Beleidsadviseurs bestuurlijk-juridisch Beleidsadviseurs economie, planeconomen Beleidsadviseurs (inclusief managers) ruimtelijke ordening/planologie, milieu Verkeersplanologen Planologen en stedenbouwkundigen Landschapsarchitecten Milieu-inspecteurs Hydrologen en milieutechnologen/adviseurs waterbeheer Onderwijs - pedagogisch: Leerkrachten basisonderwijs Leerkrachten speciaal onderwijs en RT Docenten lichamelijke opvoeding Docenten vo/mbo taalkundige vakken Docenten vo/mbo exacte vakken Docenten vo/mbo economische vakken Docenten vo maatschappelijke vakken Docenten vo cultuur en kunstvakken Vakdocenten beroepsonderwijs techniek Vakdocenten beroepsonderwijs verpleegkunde/verzorging NT2 docenten (mits in bezit van 2e graads onderwijsbevoegdheid) Managers kinderdagverblijven Directeuren/schoolleiders basis- en speciaal onderwijs. Directeuren en managers voortgezet onderwijs en mbo Docenten hbo/wo wis- en natuurkunde, techniek en ICT Docenten hbo/wo economie en recht Zorg: Podotherapeuten Wijkverpleegkundigen Gespecialiseerd verpleegkundigen (onder andere intensive care, kinder, oncologie, spoedeisende hulp, ambulance, geriatrie, gehandicaptenzorg, psychiatrie, GGZ) (Verpleegkundig) teamleiders zorg en zorgcoördinatoren Coördinatoren groeps-en woonbegeleiders Praktijkondersteuners huisarts Verpleegkundig specialisten Physician assistants. Mondhygiënisten Ergotherapeuten Fysiotherapeuten Logopedisten Diëtisten Anesthesiemedewerkers en operatieassistenten. Hersen-, hart-en longfunctie laboranten en technici Tandtechnici Radiodiagnostisch laboranten Medisch en pathologisch analisten Arbeidshygiënisten Orthopedagogen Tandartsen Huisartsen Apothekers Dierenartsen Gz-psychologen, klinisch psychologen Sociotherapeuten Psychiaters Specifieke geneeskundige specialisten (onder andere spoedeisende hulp, ouderengeneeskunde, verstandelijk gehandicapten) Bedrijfsartsen, verzekeringsartsen Sociaal geneeskundigen maatschappij en gezondheid (onder andere jeugdgezondheidszorg, infectieziekten, forensisch, vertrouwensartsen) Kies je voor een kansrijk beroep? Dan is het niet zeker dat je met twee vingers in de neus een passende baan vindt. De arbeidsmarktadviseur van het UWV zegt dat specifieke eisen van werkgevers de zoektocht soms alsnog lastig maakt. Maar dat wisten we al toch? Slechte baankansen Helaas gloort niet voor elk beroep een gouden toekomst. En dat lijstje heeft er nieuwe beroepen bij gekregen. AI heeft namelijk een negatieve invloed op het aantal creatieve banen en functies waarin veel met taal wordt gewerkt. Taken als schrijven, vertalen en ontwerpen worden (deels) overgenomen door kunstmatige intelligentie. Het aantal vacatures in taal- en creatieve beroepen is in korte tijd al gedaald, zeggen de cijfers. In 2024 ging dit om een afname van bijna 30 procent. Wel blijven menselijke vaardigheden nodig, al verandert AI de “vorm” van het werk. Medewerkers moeten de juiste opdrachten invoeren om zo snel mogelijk het gewenste resultaat te krijgen. En niet te vergeten: een menselijk oog controleert nog altijd het eindresultaat. Te populair Ook zijn er beroepen waar te veel studenten en werkzoekenden voor kiezen. Steeds meer mensen willen fotograaf of lifecoach worden, terwijl er niet genoeg werk in is. Daarbovenop neemt AI werk uit handen van fotografen. 

Snel je bruto of netto salaris berekenen? Gebruik onze handige tool en weet wat je kunt verwachten! 

Bruto netto calculator

Vraag jij je af of je wel genoeg verdient? Check je salaris in de salariswijzer. Vul een aantal vragen in en krijg direct resultaat.

Salariswijzer

Double Cards NVB B2C

Je ontvangt van ons om de week: handige tips over solliciteren en interessant nieuws over werk.

Beroepskeuze