Van geoloog naar hypotheekadviseur: ‘Ik mag heel intieme vragen stellen’

Willem van Uijen is een echt buitenmens. De natuur, de bergen, het doet iets met hem. De aarde en de natuurwetenschappen vond hij altijd prachtig. Toen hij geologie studeerde was hij in zijn element, zeker toen hij tijdens zijn studie een paar maanden per jaar veldwerk mocht doen in warme oorden als Zuid-Spanje. ‘Lekker met hamers en stenen aan de slag in de buitenlucht. Het is een uniek en prachtig vak.’

Maar soms ook een eenzaam vak. En Willem is een echt mensenmens. Bijbaantjes in zorg en onderwijs gaven hem meer voldoening. Anderen helpen vormt de rode draad in zijn verhaal.

Na je studie kwam je bij oliereus Total terecht en bij een consultancybureau in de olie- en gasindustrie. Wat deed je daar?

‘Ik deed geologisch werk voor partijen over de hele wereld. Ik werkte aan de technische studies, om te kijken waar nog gunstig naar olie geboord konden worden, bijvoorbeeld in de Niger-delta en in Koerdistan. Het was, afgezien van een enkel zakenreisje, veel werk achter de computer en totaal niet het leven wat ik me als tiener had voorgesteld van het werk als geoloog. Het betaalde goed. Mijn oud-collega’s verdienen nu salarissen van zes cijfers. Maar geld is voor mij nooit een drijfveer, er was in die baan uiteindelijk te weinig interactie met mensen.’

En olie heeft bovendien een slechte reputatie.

‘Ik moest mij op verjaardagen altijd verdedigen. Maar we rijden nog allemaal in benzineauto's, vliegen overal naartoe, en de helft van onze bezittingen, met name plastic, is van aardolie gemaakt. De houding van mensen is dus wel een beetje hypocriet. Maar er moeten zeker alternatieven voor olie worden gezocht, want op deze manier gaan we de wereld niet redden.’

Je goedbetaalde job in de olie stelde je ook in staat om al heel jong een eigen huis te kopen.

‘Klopt, ik was 25. Daardoor kwam ik als klant terecht bij Viisi (onafhankelijk hypotheekadvies voor hoogopgeleiden, red.). Ik was erg onder de indruk van hun werkwijze: vlot, efficiënt, klantgericht. Het gaf mij een heel ander beeld van hypotheekadviseurs. Ik solliciteerde daarom in 2015 bij Viisi.’

Hoe switcht een mens in hemelsnaam van de olie-industrie naar hypotheekadvies?

‘Viisi neemt sowieso niemand aan uit de branche, ze leiden intern mensen op. Natuurlijk moet je wel je vakdiploma’s halen. Ik heb een halfjaar bijgeleerd bij Viisi en mijn examens gehaald. Het was flink aanpoten en met mijn partner had ik bovendien net een nieuw pleegkind in huis. Het was een tijd van veel nieuwe dingen leren.’

Je stapte van Viisi een klein jaar over naar de pleegzorg als werver pleeggezinnen bij Horizon Jeugdzorg en Onderwijs. Wat heb jij met die problematiek?

‘Er liggen daar nog heel veel kansen voor de maatschappij. Kinderen worden vaak doorgeschoven. Ik wil dan graag iets voor ze betekenen. Mijn vrouw en ik besloten een paar jaar geleden een pleeggezin te starten. Ik was als 25-jarige een van de jongste pleegouders van Nederland. We deden al veel vrijwilligerswerk, we namen dan bijvoorbeeld een kind mee naar de speeltuin. We namen ook kinderen in huis. Eerst voor de korte termijn, later ook langer. Op dit moment hebben we één pleegkind. Het is niet helemaal altruïstisch. Wij willen wel een gezin maar hoeven niet noodzakelijk onze eigen biologische kinderen. Het is soms wel zwaar als ze weer weggaan.’

Bij Viisi waren ze waarschijnlijk niet zo blij dat je zo snel opstapte.

‘Ze baalden best wel ja. Het is een jong bedrijf en ik had nog maar net mijn interne opleiding afgerond. Maar er was ook veel sympathie en steun voor mijn keuze. We zijn in goed overleg uit elkaar gegaan.’ Hij lacht: ‘Na olie en hypotheekadvies had ik in de pleegzorg eindelijk een baan waarover ik op verjaardagen kon vertellen.’

Maar na negen maanden pleegzorg keerde je toch weer terug naar Viisi. Leg uit.

‘Ik miste vooral de efficiëntie. Het is een jonge, dynamische organisatie (opgericht in 2010, red.) waar het heel prettig werken is. Je kunt vertrouwen op je collega’s en de interactie met klanten is erg leuk. De pleegzorg is log, je hebt er met duizend managementlagen te maken. Het is toch semi-overheid, iedereen vindt ergens wel iets van. Je moet eindeloos om toestemming vragen, terwijl ik veel meer wil ondernemen. Mijn terugkeer naar Viisi verliep gelukkig soepel. Ik moest wel een examen opnieuw doen omdat het verlopen was, maar verder kon ik snel weer aan de slag.’

Wat zijn de leuke en minder leuke kanten van hypotheekadvies?

‘Elke dag is anders als je met mensen werkt. Ik mag als adviseur mijn klanten heel intieme vragen stellen: heb je plannen voor gezinsuitbreiding? Vind je je werk leuk, of ben je van plan wat anders te gaan doen? Hoeveel verdien je eigenlijk? Het imago van een hypotheekadviseur is een mindere kant. Het vakgebied heeft een slechte naam en ik merk dat ik soms moet bewijzen dat ik geen schurk ben.’

En wanneer ga je weer iets anders doen?

‘In mijn hoofd is alles nu helder. Maar wie weet. Ik heb altijd gezocht naar nieuwe dingen om me mee bezig te houden, ik ben niet iemand die eeuwig hetzelfde doet.’