Van blogmanager naar ondernemer: ‘Voor mij is dit heel makkelijk, maar voor anderen blijkbaar een uitdaging’

Het snijvlak tussen business en mens, dat is wat Anke Verbruggen boeit. Ze koos daarom voor een studie organisatiepsychologie. Met name leiderschap heeft haar altijd geïntrigeerd. ‘Wat maakt iemand een goed leider? Wanneer is het zuiver, integer? En hoe krijg je mensen mee als je een krachtige visie hebt?’ Na haar studie kwam zij eerst terecht in Madrid, waar ze twee jaar woonde met haar vriend. Ze werkte er als manager voor een online trouwblog. ‘Een start-up. Heel leerzaam. Ik leerde daar alles over bloggen, SEO, maar ook ondernemerschap. Kansen pakken, een bedrijf opbouwen.’

Terug in Nederland werkte Anke wederom voor een start-up: een organisatieadviesbureau. Ze deed er onder meer een-op-een-coaching en begeleidde teamsessies voor betere samenwerking. Maar ze wilde toch iets anders, iets van haarzelf. ‘Ik voelde het al langer borrelen. Stiekem was er de wens om zelf te ondernemen. Alleen durfde ik nog niet. Toen ik na een heerlijke vakantie in Canada op zondagavond pijn in mijn buik kreeg, wist ik dat het tijd was om mijn eigen pad te gaan bewandelen als ondernemer.’

Je startte een creatief label voor business leaders. Wat is dat precies?

‘Het label heet Mama Mojo. Mijn team van copywriters en positioneerstrategen helpt leiders hun boodschap kraakhelder te verwoorden. Met die message kunnen zij de wereld een beetje mooier, schoner en fijner maken. Om gehoord en gezien te worden met je boodschap, is het belangrijk positie in te nemen. Te laten zien waar je voor staat. Je hebt een heldere stem nodig met een eenduidige, ondubbelzinnige boodschap. Het maakt daarvoor uit welke woorden je gebruikt. Welke tone of voice je kiest. Wij helpen leiders bij het vinden van die juiste woorden, zodat mensen daarop kunnen aanhaken. Zodat we ze kunnen volgen.’

Hoe kwam je erachter dat je dat goed zou kunnen, andere ondernemers helpen?

‘Ik werd regelmatig benaderd door bevriende ondernemers. Of ik niet even met ze wilde sparren over hun positie, hun verhaal. Op een gegeven moment ging het lampje branden: voor mij is dit heel makkelijk, maar voor anderen blijkbaar een uitdaging.’

Hoe ging die switch in z’n werk? Wat moest je ervoor doen? Een extra studie?

‘Nee, ik ben gewoon begonnen. Een groot deel van de Mojo-message is de boodschap scherp verwoorden op papier. In eerste instantie schreef ik alles zelf, maar dat was al snel niet meer te doen. Een van de eerste acties was dus om goede copywriters aan te trekken. Zodat ik me kan blijven focussen op het uitdragen van onze visie. Ik vind het heel belangrijk dat we niet zomaar iedereen aannemen als klant, maar echt de leiders die onze wereld wat mooier maken. Het vergt aandacht en liefde om de juiste mensen aan te trekken.’

Heb je een voorbeeld van hoe je een ondernemer hebt geholpen?

‘Een van onze klanten gaf onlangs een organisatiefestival. Voor werknemers die meer creativiteit willen inzetten op hun werk. Onze klant wilde er echt een movement mee creëren. Haar hebben we geholpen bij het kernachtig formuleren van de boodschap van die beweging. Doordat de boodschap zo helder geformuleerd was, ging het hartstikke goed met de kaartverkoop. Bovendien is onze klant nu hét gezicht van dit festival geworden, door haar positionering als initiatiefnemer. Dat opent voor haar enorm veel deuren als expert en ze heeft er al 400 mensen mee geholpen. Geweldig toch?’

Wat viel tot dusver mee en tegen in je eigen ondernemerschap? Was het bijvoorbeeld makkelijk om klanten te vinden?

‘Het is soms spannend, maar er is geen enkel ander beroep dat je zo uitnodigt tot persoonlijke groei. Dat vind ik fijn. Klanten vinden is voor mij niet het moeilijkste onderdeel. Mijn grootste valkuil is dat ik niet goed ben met details. Ik ben meer van de grote lijnen. Gelukkig ben ik me daarvan bewust en heb ik nu de luxe van teamleden die me daarbij ondersteunen.’

Heb je nu de ideale job gevonden of heb je alweer andere plannen?

‘Ik heb altijd plannen. Het feit dat Mama Mojo door meerdere mensen gedragen wordt, geeft mij weer ruimte om mijn eigen podium te pakken. Op 3 juni sta ik in Weesp in het theater met de Nieuwe Fucking Tijds Monologen. Samen met een aantal close friends houd ik in deze theatershow het pleidooi om te allen tijde je eigen pad te lopen. Ongeacht de consequenties.’