
Ongewone beroepen
Sommige mensen vinden geen voldoening in een doorsnee kantoorbaan maar pionieren liever als dronepiloot of e-sportcommentator. Of ze droomden als meisje al ervan om in lijken te snijden. ‘Nee, dit werk is niet altijd goed voor je nachtrust.’
Fotografie: Rob Becker
Thiadrik Oldersma (24), e-sportcommentator
Inkomen: vergelijkbaar met een laag starterssalaris voor een net afgestudeerde hbo’er
‘Ik leg mijn werk altijd uit als het geven van commentaar bij een voetbalwedstrijd, maar dan voor games en een stuk intensiever. Soms oefen ik ook andere functies uit, zoals tafelgast of presentator bij een toernooi of show. Er is op dit moment geen opleiding voor. Het is nog maar een kleine, opkomende markt. Ik heb vooral veel geoefend en mezelf verbeterd. Iemand met een achtergrond als presentator zou misschien sneller kunnen instromen, al is gaming wel een wereld apart.
‘Voor mij is gamen altijd een passie geweest, met name het competitieve element, oftewel de e-sport. Als commentator kan ik mijn creativiteit lekker kwijt en steeds weer ergens anders werken met mensen die dezelfde passie delen. Elke dag is anders, elke dag werk ik met mijn collega’s aan het uitbouwen van e-sport in de regio. Zo bieden we meer mensen een kans om een (bij)baan uit hun hobby of passie te halen. Ik zelf kan er leuk van leven maar word er niet rijk van. De komende jaren zullen de inkomens waarschijnlijk snel groeien.
‘Ik doe zo’n negentig shows per jaar. In drukke periodes werk ik gemiddeld zes dagen per week. Dan ben je weinig thuis en leef je een heel onregelmatig schema. Er gaat ook wel eens iets mis, met name op technisch vlak. Bij mijn eerste grote internationale klus voor e-sportorganisator ESL, in het Poolse Katowice, kreeg ik een bloedneus terwijl ik een 15 minuten durend segment voor de camera moest afwerken. Gelukkig was mijn gezicht net even bloedvrij toen de game begon. Mijn hoogtepunt was de finale van ESL Benelux op het veld van de Johan Cruijff Arena. Dat was het eerste grote toernooi waar mijn ouders kwamen kijken en ze mijn wereld konden ervaren. Sindsdien halen ze het trots aan op verjaardagen.’
&w=1200&q=75)
Judith Fronczek (36), forensisch patholoog bij het Nederlands Forensisch Instituut
Inkomen: ca. 100.000 euro bruto, afhankelijk van ervaring
‘Op de middelbare school was ik al gefascineerd door het menselijk lichaam en wat daar zoal mee kan misgaan. Op mijn zestiende wist ik dat ik forensisch patholoog wilde worden. De studie is een lange weg. Eerst moet je zes jaar geneeskunde studeren, daarna nog eens vijf jaar om je te specialiseren tot patholoog. Om je sollicitatiekansen bij het Nederlands Forensisch Instituut te vergroten, helpt het bovendien als je gepromoveerd bent, dus besteedde ik nog eens drie jaar aan mijn onderzoek: new developments in autopsy pathology and forensic diagnostics.
‘Al die tijd bleef mijn fascinatie met doodsoorzaken. Een hartinfarct, een longembolie, of een schot- of steekwond: het mechanisme dat uiteindelijk tot de dood leidt, boeit mij enorm. Wat er aan de dood voorafging, is elke keer weer een soort puzzel. Maar belangrijker nog: ik vind het een heel nobele taak. Ik kan voor iemand spreken die er niet meer is. Of er nu een crimineel of een huisvader op mijn tafel ligt, het zijn allemaal mensen met ouders of kinderen.
‘Ik weet dat sommigen het eng werk vinden, maar zo heb ik het nooit gezien. Ja, er zijn natuurlijk wel onprettige geurtjes soms. Het is absoluut voor weinigen weggelegd. Zelf lig ik er nooit wakker van, anders zou ik het niet volhouden. Routine wordt het nooit. Tijdens een stage in Australië werkte ik aan een zaak van een oude dame die tijdens het eierrapen op haar erf was doodgebloed. We ontdekten dat zij door een agressieve haan in haar been was gepikt. Door haar verwijdde aderen stelpte het bloeden niet en overleed ze. Zoiets had ik nog nooit gezien.’
&w=1200&q=75)
Kim Hoogervorst (33), dronepiloot en medeoprichter Kiwi Aerial Shots
Inkomen: tussen de 400 en 750 euro per dag
‘Mensen denken soms dat iedereen bij de bouwmarkt een drone kan kopen en kan gaan filmen. Maar het is wel degelijk een beroep waarvoor inmiddels licenties bestaan. Zelf ben ik erkend RPA-L-piloot, waardoor ik bedrijfsmatig met zware toestellen tot 25 kilo mag vliegen. Deze opleiding duurt vier dagen, inclusief theorie-examen, praktijktraining en praktijkexamen. Niet zo gek, want het zijn best heftige apparaten.
‘Toen wij begonnen, zo’n negen jaar geleden, bestond het woord drone niet eens. Wij kenden ze als multicopters. Ik was een beetje boos toen men het drones ging noemen, dat bracht toch negatieve militaire associaties met zich mee. Op YouTube had ik destijds gezien hoe iemand daar een camera onder hing en het leek mij mooi om dat ook te proberen. De onderdelen moest je toen nog uit China bestellen. Het is leuk om heel uitdagende dingen te bouwen voor verschillende opdrachtgevers. Dat lukte steeds beter en het is hard gegaan met het bedrijf. We maakten al opnamen voor onder meer ING en Samsung.
‘Het mooiste is dat we de hele wereld hebben gezien. Wel is het altijd weer spannend, want er hangt soms voor een ton aan apparatuur in de lucht. Een tijd geleden maakten we op de Caraïben opnamen van een kitesurfende Richard Branson. De dag voor de laatste opnamen stortte onze 8-propellercopter in zee. We moesten toen razendsnel naar wal varen en het apparaat bij een restaurant afspoelen in zoet water. Uiteindelijk konden we de opnamen nog net maken met zes propellers. Nee, dit werk is niet altijd goed voor je nachtrust, vaak keer je uitgeput terug van locatie.’
&w=1200&q=75)
:focal()&w=256&q=75)