Hoe doen Karin en Peter dat? ‘Niet: dit is jouw kind dus jij betaalt’

Hoe wonen jullie?

Karin: ‘In de helft van een West-Friese stolpboerderij met een tuin van 1.100 m2. We hebben allebei ons huis verkocht om dit samen te kunnen kopen. Sinds vorige zomer wonen we er. We hebben bij de aankoop allebei evenveel ingebracht. De resterende hypotheek van onze vorige huizen was ook ongeveer gelijk.’

Hoeveel komt er maandelijks bij jullie binnen?

‘Ik zeg liever niet hoeveel precies, maar het is ruim voldoende. We hebben allebei niets te klagen. We verdienen ook ongeveer hetzelfde. Al heb ik op dit moment één dag in de week levensfaseverlof, wat inhoudt dat ik een dag minder werk en daarvoor een halve dag salaris inlever.’

Hoe verdelen jullie de financiën?

‘We hebben alles op één hoop gegooid. Onze salarissen worden gestort op de gezamenlijke betaalrekening en daar betalen we alles van. Als onze salarissen verder uiteen hadden gelopen, hadden we waarschijnlijk ook voor deze constructie gekozen. Je doet allebei je best om het geld te verdienen, dan moet je niet moeilijk gaan doen over wie waar recht op heeft. Het is ook een beetje zorg voor elkaar.’

En hoe hebben jullie het geregeld voor de kinderen?

‘Bij een samengesteld gezin kan het ingewikkeld zijn om de financiën ‘eerlijk’ te verdelen, maar wij trekken alles gelijk. We zijn niet zo van: het zijn de rijlessen van jouw kind, dus die moet jij betalen. Het zijn ónze kinderen en daarvoor betalen we alles samen. Voor ons werkt dit heel fijn. We hebben overigens ook testamenten laten opmaken bij de notaris om elkaar en onze kinderen goed achter te laten bij overlijden. We willen boven alles goed voor elkaar en elkaars kinderen zorgen.’

Gaat het in het huishouden ook zo harmonieus?

‘Nou, voor de verdeling van de huishoudelijke taken zijn we echt even gaan zitten. We hadden ons een beetje verkeken op de hoeveelheid werk die we hier aan huis en tuin hebben en daar kregen we wat onenigheid over. Peter deed in mijn ogen de ‘leuke’ klusjes in de tuin, terwijl ik steeds de minder leuke binnenshuis stond te doen. Hij kon weleens zeggen: Ik help je even. En dan dacht ik: Hoezo, je helpt me, het is ook jouw huishouden. Maar andersom deed ik hetzelfde als het om de tuin ging.’

Hoe hebben jullie dat opgelost?

‘We hebben de taken nu verdeeld in verantwoordelijkheden. Dat houdt in dat je bepaalt hoe en wanneer bepaalde dingen moeten gebeuren, dat je het moet regelen, maar niet per se dat je het alleen hoeft te doen. Je mag het ook uitbesteden of we doen het samen. Zo ben ik verantwoordelijk voor het huishouden, de huisdieren, de boodschappen, de geldzaken en het schilderwerk. Peter is chef voertuigen, tuin, technische apparaten en grote klussen aan het huis. In de praktijk doen we veel klussen gezellig samen. Het huishouden doen we bijvoorbeeld zaterdagochtend na het ontbijt. Na 2,5 uur is het huis dan weer aan kant.’

Sparen jullie?

‘Ja, we hebben een gezamenlijke spaarrekening met allemaal potjes: auto, huis, zorg, vakanties, scholing. De huispot vullen we iedere maand aan met 400 euro, bij de andere potjes is het meer hoe het uitkomt. Ongeveer een kwart van ons salaris gaat naar die potjes. We proberen daarnaast extra af te lossen op onze hypotheek, zodat we het huis hebben afbetaald tegen de tijd dat we 60 zijn. Ik weet niet of dat gaat lukken, maar als je het niet als doel stelt, lukt het sowieso niet. Onze hypotheek is niet zo gek hoog meer, dus het voelt financieel gezien al heel ontspannen.’

Beleggen jullie ook?

‘Ja, ik heb wel wat aandelen. Peter niet, die heeft er niets mee. Ik vind het een sport en heb er veel plezier in.’

Geven jullie makkelijk geld uit?

‘We zijn allebei geen verbrassers. Peter geeft makkelijker geld uit dan ik. Hij zou er ook totaal geen problemen mee hebben als ik van de gezamenlijke rekening een dure designertas koop. Hij gunt mij werkelijk alles. Andersom zou ik er moeite mee hebben als hij zomaar iets duurs koopt. Niet omdat ik het hem niet gun, maar omdat ik het moeilijk vind om geld uit te geven. Toen mijn kinderen jong waren, hadden we het niet breed. Dan leer je wat geld waard is en dat je er zuinig op moet zijn. Dat zit er nog steeds een beetje in bij mij, hoewel dat echt niet meer hoeft. Van Peter kan ik leren er wat meer van te genieten.’