Van zorgverlener naar patiënt: Sofie kreeg PTSS op haar werk

Het lijkt het scenario van een slechte film, maar het is echt. Sofie, die inviel tijdens de Covid-pandemie en officieel niet gekwalificeerd is om medicijnen te geven, loopt als dank PTSS op. In eerste instantie lijkt het met een sisser af te lopen en zegt haar leidinggevende dat ze alleen maar hoeft op te schrijven wat er gebeurd is. Toch moet ze voor een commissie verschijnen. Daar schuiven alle betrokkenen de schuld op haar, en niemand komt voor haar op. Sofie meldt zich ziek, ze is te depressief om te werken.

Hulp

Haar leidinggevende zegt wel dat ze snapt dat het niet Sofie haar schuld is, maar doet daar verder niets mee. ‘Ik vroeg om hulp en hij zei dat hij een afspraak voor me zou maken bij de luisterlijn. Twee maanden later informeerde ik daar nog eens naar, maar hij was het vergeten. Ik moest naar de bedrijfsarts, die alleen maar gericht was op mij weer aan het werk te krijgen. Na een sterfgeval in de familie, nam ik een poosje vrij. Het was heel heftig. Toen ik terugkwam in het ziekenhuis en aangaf dat ik nog niet volledig kon werken, gaf mijn leidinggevende als reactie "Maar je bent toch een maand vrij geweest? Dan ben je nu toch goed uitgerust?" Ik moest heel veel regelen, niet alleen rond de uitvaart, maar ook de erfenis en een huis dat verkocht moet worden. Ook de bedrijfsarts vond dat ik wel gewoon weer aan het werk kon.'

Tekst gaat verder onder de vacatures.

Koffiedrinken

Maar dat ging niet, en dat viel niet goed. Sofie werd opeens gebeld door een onbekende: 'Uw werkgever schakelde mij in als verzuimcoach en ik wil afspraken met u maken om het contact met de afdeling goed te houden. Zullen we wat momenten inplannen? Er zaten een paar mogelijke momenten bij die mij niet goed uitkwamen, maar daar werd niet naar geluisterd. Ik moest gewoon komen, anders zou het niet goed staan in mijn dossier. Toen bleek ook dat alle gesprekken die ik met de bedrijfsarts en met de vertrouwenspersoon via de luisterlijn had gehad, integraal in mijn dossier zaten. Mijn vertrouwen in mijn werkgever zakte steeds dieper. Om de dag kreeg ik een telefoontje van de bedrijfsarts of de verzuimcoach "Kan je niet vanuit huis werken? Kan je toch niet wat dagen komen?" In plaats van een paar uur per dag, zoals dat normaal bij re-integratie gaat, werd ik drie dagen ingepland. Wel weer terug bij fysiotherapie, maar op momenten dat er minimaal drie mensen nodig waren. Ik stond daar echter in mijn eentje.’

Lees ook: Pesten op het werk, wat kun je er als leidinggevende tegen doen?

Huisarts

‘Ik wist het allemaal niet meer, daarom maakte ik een afspraak bij mijn huisarts. Die schrok zich rot en zei dat ik PTSS had. Dat gaf ik door aan de bedrijfsarts tijdens een telefonisch gesprek, en die schrok daar flink van. Zij trok zich wat terug, maar de verzuimcoach begon des te harder te trekken. Vlak voordat ik op vakantie zou gaan, hadden we een gesprek over mijn toekomst met betrokkenen uit het ziekenhuis gepland. Ik moest en zou daar aanwezig zijn. Maar een dag van tevoren ontving ik een bericht van een arts die daarbij ook aanwezig zou zijn, waarin werd aangegeven dat hij niet kon komen en dat het gesprek moest worden verplaatst. De volgende dag belde de verzuimcoach waar ik bleef, dat ze zat te wachten. Ik vertelde van dat appje en toen zij dat ook zag, maakte ze snel een eind aan het gesprek. Het was niet de eerste keer dat een gesprek verzet of afgezegd werd.'

Wat kun je doen tegen grensoverschrijdend gedrag op het werk? Lees dit artikel.

'Gelukkig luisterde mijn huisarts wel naar mij. Via de praktijkondersteuner kwam ik bij een goede psycholoog terecht. Via via hoorde ik over Report-App, een onafhankelijke vertrouwenspersoon die je kunt bellen. Ik kreeg Karin als contactpersoon en zij nam de communicatie met het ziekenhuis, de werkgever, over. Er is zoveel personeelstekort in de zorg, en dan gaan ze zo met hun personeel om? Dat snap ik echt niet. Ik ben niet de eerste die vanuit deze werkgever is vertrokken omdat het werk helemaal verpest is. Die antibiotica had ik nooit aan die patiënt willen geven, omdat ik er al een slecht gevoel bij had, maar het werd doorgedrukt en moet je nu zien.’

*In verband met privacy is de naam en zijn sommige omstandigheden fictief