Wonen en werken in Parijs: 10 vragen en antwoorden

Ook al ligt Parijs om de hoek, er zijn toch een paar essentiële cultuurverschillen. Yvonne America (29) en Joyce ten Broeke (33) vertellen wat je moet weten over deze lichtstad voordat je ernaartoe verhuist. Yvonne woont nu zeven jaar in Parijs en runt daar haar onderneming Paris by Bike. Marketeer Joyce ten Broeke woonde vijf jaar in Parijs en is inmiddels terug in Nederland.

1. Wat moet je goed regelen vóór vertrek naar Parijs?

In principe niets bijzonders, menen de Hollandse (ex-)Parisiennes. Tenminste, als je een echte expat bent. Als je zelf een baan en huis moet regelen in deze stad, dan moet je zeker een plan hebben voor werk, vertelt Yvonne. 'Want Parijs is duur. Je kunt er niet te lang lanterfanten. En stap één om werk te krijgen is de taal beheersen. Om een leven op te bouwen in Parijs - zowel in professioneel opzicht als privé - is het een must om Frans te spreken.' Joyce raadt Alliance Française aan: 'Zij hebben echt goede cursussen, en door een cursus leer je meteen andere nieuwkomers in de stad kennen.'

2. Hoe betaalbaar is de stad en hoe regel je je geldzaken?

'Het leven in Parijs is vrij duur', vertelt Joyce. 'De vierkante meterprijs in Parijs is ruim het dubbele van die in onze hoofdstad. Verder leef je als Parijzenaar veel buiten de deur: lunches, diners, theaters … Dat brengt de nodige kosten met zich mee.' Beide dames adviseren om zo snel mogelijk een bankrekening te openen, omdat daar wat tijd overheen gaat. 'Je hebt daarvoor allerlei papierwerk nodig, waaronder je contract. Frankrijk is een bureaucratisch land waar ze ervan houden om zo veel mogelijk te werken met stapels papier', aldus Joyce.

Volgens Yvonne is het bovendien handig om een chequeboekje te hebben: 'Voor bijvoorbeeld de borg van je huis of het aanbetalen van een vakantiehuisje. Want voor internetbankieren betaal je hier nog altijd extra kosten wanneer je een bedrag overmaakt.'

3. Hoe kom je aan een huis?

Als je wordt uitgezonden door je werkgever in Nederland, dan zorgt die meestal voor woonruimte, weet Joyce. 'Je bezoekt dan samen met een makelaar appartementen, en daaruit maak je een keuze.' Zowel Joyce als Yvonne koos voor colocation, waarbij je met één of meerdere huisgenoten een huis deelt. Joyce: 'Ik vond het erg leuk om met een Frans persoon een appartement te delen. Om de kosten te drukken, voor wat meer leefruimte, om wat meer mee te krijgen van de Franse cultuur en taal, en om sociale contacten op te doen.' Op de site www.colocation.fr vind je deze gedeelde huizen. Ook tipt Joyce de site www.nederlanders.fr.

Yvonne wijst erop dat bij het huren van een eigen appartement alles draait om het dossier waarin je je salarisstroken en referenties verzamelt: 'En iemand die Frans is, moet garant voor je kunnen staan. Bij populaire appartementen staan de stellen in rijen voor de deur bij open dagen. Degenen met het beste dossier krijgen het appartement. Het CDI - een vast contract - is heilig. Pas dan kun je een huis huren en leningen afsluiten. Anders moet je het hebben van tijdelijke huurmogelijkheden, zoals een kennis die zijn appartement onderverhuurt.'

4. Waar ontmoet je andere expats?

Joyce raadt de maandelijkse Nederlandse borrel aan. Verder kun je makkelijk in contact komen met andere expats via online sociale netwerken en meet-ups waarvoor je je online kunt opgeven, zoals Internations en Facebook-groepen. Yvonne: 'Als je kinderen hebt die naar een internationale school gaan, ontmoet je gegarandeerd andere expat-ouders. Zelf heb ik vooral Franse vrienden en Nederlandse vriendinnen die ook een aantal jaar in Parijs wonen.'

5. Hoe is het contact met locals?

Fransen zijn niet erg toegankelijk en open, waardoor je veel moet investeren om contacten te ontwikkelen, is de ervaring van beide dames. Joyce ontmoette vooral mensen via haar werk. Daarnaast zijn hobby's zoals hockey of dansles volgens haar een goede manier om in contact te komen met Fransen. Yvonne: 'Ik heb een aantal mensen leren kennen in de kroeg die nog steeds mijn vrienden zijn. En omdat ik een Franse vriend kreeg, leerde ik zijn vriendenkring kennen.'

6. Waardoor kun je positief verrast worden?

Yvonne: 'De stad is zo divers. Elk arrondissement heeft zijn eigen sfeer: chique, volks, modern … En daar lopen steeds heel andere mensen rond. Ook hoeft uitgaan lang niet altijd duur te zijn, het is soms zelfs goedkoper dan in Amsterdam. Hoewel Parijs een drukke stad is, is het ook verrassend leefbaar. Zo zal vanaf deze maand de Champs-Élysées eens per maand op zondag autovrij zijn, zodat kinderen er kunnen spelen en voetballen.'

7. Wat moet je weten over de werkcultuur?

'In traditionele bedrijven heb je als werknemer te maken met enorm veel managementlagen', vertelt Yvonne. 'Daardoor moet je erg veel wachten: op groen licht van een manager, die op zijn beurt ook wacht op groen licht van zijn manager. Verder begint een vergadering die om negen uur zou starten, in de praktijk om tien uur, omdat ze eerst lang koffie met elkaar gaan drinken.'

Sowieso heerst er een vergadercultuur, waarbij iedereen zijn zegje wil doen, weet Joyce. Werkdagen starten en eindigen over het algemeen later: Fransen beginnen tussen negen en half tien en vertrekken rond zeven uur, half acht.

8. Kan de partner die 'meegaat' makkelijk aan werk komen in Parijs?

Yvonne: 'In mijn team dat de fietstours organiseert zitten veel vrouwen die met hun man zijn meegekomen naar Parijs voor zijn werk. Ze spreken goed Frans, hebben een goede studie afgerond en goede werkervaring, maar hun cv's worden toch niet echt serieus genomen. Het is dus moeilijk om bij een bedrijf binnen te komen. Er wordt ook sterk gelet op de universiteit waar je hebt gestudeerd. Er zijn bepaalde gerenommeerde universiteiten waar je minstens op moet hebben gezeten, om binnen te komen. Nederlandse universiteiten horen daar niet bij.'

9. Hoe kindvriendelijk is Parijs?

'De appartementen zijn klein en bijna niemand heeft een balkon. En in parken mag je vaak niet op het gras komen, dus het is niet heel kindvriendelijk', vindt Yvonne. De kinderopvang is wel goed geregeld: 'Parijse moeders werken vaak fulltime, dus de overheid heeft dit goed georganiseerd. De opvang is goed en betaalbaar.' Joyce vertelt dat veel Parijzenaars een 'maison al la campagne' (buitenhuis) hebben om de ruimte op te zoeken.

10. Wat is de grootste uitdaging van wonen in Parijs?

De taal leren en integreren in Frankrijk, vindt Yvonne. 'Fransen echt leren kennen is lastig. Als je hier als expat twee jaar woont, haal je dat niet aan. Als je er langer blijft, is daarin investeren het wel waard.' Joyce beademt dat: 'Contact maken met Fransen is zeker lastig. En je moet geduld hebben. Het is even doorbijten als je in je eentje naar Parijs gaat en de taal nog moet leren spreken. Maar eenmaal gesetteld is het een fantastische stad, en al fietsend waan je je in een museum.'