Volgens dit onderzoek kan iedereen wel wat buitenlandervaring gebruiken
Een tijd in het buitenland wonen kan leiden tot betere zelfkennis en helpen bij het maken van carrièrekeuzes. ‘Dat moet een prikkel zijn voor de achterblijvers om ook te gaan.’
Het klinkt als een open deur, maar volgens recent Amerikaans onderzoek hebben mensen die een tijdje in het buitenland wonen meer zelfkennis en een beter zelfbeeld. De dagelijkse confrontatie met een andere cultuur dwingt tot zelfreflectie. Weten wie je bent en wat je wilt is de basis voor betere prestaties op je werk, schrijven de onderzoekers van de Rice Universiteit, de Columbia Universiteit en de Universiteit van North Carolina (VS). Het leidt tot minder stress en een bevredigend leven.
Olaf van Vliet, hoogleraar arbeidsmarktbeleid in internationaal perspectief aan de Universiteit Leiden, vindt die uitkomst plausibel. ‘We zien het al aan onze studenten die een tijdje in het buitenland studeren of daar een stage volgen. De ervaring die je opdoet is waardevol, je kunt zien wat er in het buitenland gebeurt en dat is vaak meer dan dat hier gebeurt. Je leert zaken in perspectief te plaatsen.’
Jezelf staande houden in een cultuur die je vreemd is, werkt confronterend. De gewoonten en voorkeuren van het nieuwe thuisland dwingen om na te denken over je eigen normen en waarden, schrijven de onderzoekers. Door deze zelfreflectie ontstaat bij internationals een beter beeld van hun eigen persoonlijkheid.
Cultuurverschillen
In totaal zijn ruim 1.800 internationals bevraagd in een zestal studies. De bedoeling was een inkijkje te krijgen in het zelfbeeld, met stellingen als ‘ik heb een duidelijk beeld van wie en wat ik ben’. De uitkomst was dat de gemiddelde respondent over een duidelijker zelfbeeld beschikte. Om te controleren of dit niet een typische eigenschap van globetrotters is, werd ook een groep onderzocht met concrete plannen voor emigratie, maar nog zonder buitenlandervaring. Deze groep scoorde beduidend minder als het ging om zelfkennis.
‘Van oudsher ligt de arbeidsmobiliteit in Europa lager dan die bijvoorbeeld in de VS’, zegt hoogleraar Van Vliet. ‘Dat heeft te maken met de grotere verschillen in taal en cultuur, maar ook met verschillen in bijvoorbeeld pensioenstelsels.’
Volgens het Amerikaanse onderzoek is de positieve invloed van het verblijf in een ander land al na drie maanden merkbaar. Deze invloed wordt groter naarmate het verblijf langer duurt. Trek je de conclusies door, dan zou je kunnen voorspellen dat de persoonlijke groei toeneemt naarmate de culturele verschillen groter worden. Van Vliet: ‘Het is speculeren, maar ik kan mij goed voorstellen dat hoe groter het verschil is, des te meer je blikveld zou verruimen.’
Zo bouwen internationals dus een voorsprong op. Maar wat moeten de achterblijvers dan? ‘Als nog meer onderzoek zou uitwijzen wat dit onderzoek uitwijst, moet dat een prikkel zijn voor de achterblijvers om ook te gaan.’
