‘We moesten toegeven dat we niet goed genoeg waren’

In een Rotterdams bedrijfsverzamelgebouw heerste een tijdje een echte start-upcultuur. Goede ideeën, bevlogen mensen en tussen de bedrijven door even sparren of tafeltennissen. De oprichters van Wayv Crowdfunding hielden het twee jaar vol, maar gooiden toen als eersten de handdoek in de ring. André Noort: 'Het zag er van buiten mooi uit, maar wij wisten wat er op de achtergrond gebeurde.'

Aanloop

'Het was de tijd van het chagrijn over banken: bedrijven kregen geen financiering los. Ik wilde graag mijn businessideeën uitvoeren, maar kon maar niet beginnen. Die traditionele manier van zoeken naar zekerheid duurde me te lang. Ik ontmoette rond die tijd een gelijkgestemde geest: Eric Graafland. Los van elkaar hadden we het idee om een platform als Kickstarter op te zetten: als je een bedrijf start en niet in aanmerking komt voor financiering, hoe kun je dan toch beginnen? Nou, zoek loyale ambassadeurs via een crowdfundingplatform.

In december 2012 begonnen we Wayv Crowdfunding met als doel goede ideeën en mensen bij elkaar te brengen. Ons honk was bedrijfsverzamelgebouw Schieblok met veel andere start-ups. We wilden iets veranderen en deden alles om die projecten te laten slagen. Dat lukte ook, zoals met het Rotterdamse jazzcafé Dizzy. Zij hadden een ton nodig voor een doorstart en wij brachten ze 15 duizend verder in twee weken. Daarop kwam een investeerder met een ton en konden ze beginnen. Een jongen uit Curaçao wilde een urban gym starten. Hij werd afgewezen bij Qredits, een overheidsregeling voor mensen die niet bij banken terecht kunnen, omdat hij geen ondernemerservaring had. Door onze campagne haalde hij 7.500 euro op en kreeg hij toch 17.500 financiering van Qredits.

Blunder

'Bij ons eerste project was het resultaat nul. De initiatiefnemer kreeg niet genoeg bij elkaar voor een atelier voor amateurkunstenaars. Met crowdfunding wil je meer mensen bereiken dan je zelf kent: een netwerkeffect creëren via online marketing. Wij vonden dat leuk: storytelling, social media, videopitchen, in de media proberen te komen. Maar voor de bedrijven die meededen was het al heel lastig financiering te vinden. Veel misten de vaardigheden en voelden ze zich er niet senang bij. We trokken alles uit de kast. Ik heb zelf kosten gemaakt om een film op te nemen voor het atelierinitiatief en vond Ruud de Wild bereid de promotie te doen. Hij noemt zich namelijk ook amateurkunstenaar. Het hielp niet.

Wij wilden als katalysator werken, als aanjager, maar als startende ondernemers vielen we in elke valkuil, omdat we ondernemerskwaliteiten misten. Je wilt groeien, maar als je je eigen fouten niet ziet, lukt dat niet. We misten ook focus. We hadden goede projecten en kwamen in contact met partijen die ons leuk vonden, maar we werkten ook veel op papier aan business: franchises, investeringsmodellen. Intussen raak je de focus kwijt op lopende projecten. Ons succes ging liep terug.

Wat ook meespeelde is dat we niet het enige crowdfundingplatform in Nederland waren. We konden onvoldoende op schaal komen. Wij werden betaald als een project succesvol werd, dus stopten we daar met een klein team veel energie in. Na succes moest je nieuwe projecten binnenhalen. Na twee jaar konden we dat niet meer bolwerken. We realiseerden geen groei, konden geen nieuwe impuls leveren en hadden te weinig resultaat om dat aan anderen te vragen. We besloten samen ermee te stoppen. We hadden geen zin meer om er zo veel tijd en geld in te steken.

Gevolgen

'We hadden geen financiële sores. We stopten ermee, betaalden onze rekeningen en dat was het. Het raakte ons veel meer dat we onze eerste onderneming kwijt waren. Je moet eigenlijk toegeven dat je niet goed genoeg bent. Je merkte al dat de twijfel naar elkaar groeide, het voelde niet perfect. Er was daarom ook wel een gevoel van opluchting. We hadden er alles aan gedaan. In het verzamelgebouw waren we de eersten die ermee stopten. De andere ondernemers wisten wat we eraan hadden gedaan. We waren spiegels naar elkaar. Het zag er van buiten mooi uit, maar wij wisten wat er op de achtergrond speelde. Je stopte je ziel, zaligheid en geld erin en deelde twijfels met elkaar. Het was heerlijk om dat te kunnen doen. Je merkte wat het is om ondernemer te zijn. Het was moeilijk om dat los te laten. Geen van die bedrijven is overigens succesvol geworden.

Lessen

'Een duidelijke les is dat je als startende ondernemer realisme moet inbouwen. Ook start-ups moeten geld verdienen en naast een gaaf idee moet je tegenbalans hebben. Impact willen hebben speelde ook een grote rol. Wij waren al een beetje een “fuck-up” en haalden ook stagiaires en medewerkers binnen met nul achtergrond, omdat je hen een kans wilt geven. Maar we vergaten kwaliteit binnen te halen. Dat hielp ons niet vooruit. Nu hebben deze dropouts mede dankzij ons goede banen, maar Wayv werd er toen niet succesvoller door.

Verder waren we ook wel erg relaxed. In een start-upcommunity werken is leuk, maar naast die cultuur hadden we niet de inkomsten. Tot slot hadden we langer moeten stilstaan bij ons businessmodel. Soms heb je maar 5 procent slagingskans met je idee en dus heb je ook wat geluk nodig. Ken daarom je uitdagingen. Dit zijn valkuilen waar je zo weer in stapt. Hopelijk leren anderen van onze fouten. Ik vertelde ons verhaal tijdens een FuckUp Night en dat voelde als een therapie. Ze vonden het daar een eerlijk en herkenbaar verhaal. Wij zijn opgegroeid met succesverhalen van start-ups, maar zijn daardoor ook verblind. Er is een balans tussen dromen en doen. Nu is dit verhaal voor mij voorbij. Ik wil doorondernemen.'

André Noort (38) is oprichter van digital market agency Powerhouse.Digital.