16.000 euro kwijt aan het maken van een foto

Een foto met de hele Nederlandse hiphopscene, gebaseerd op het Amerikaanse equivalent in Harlem uit 1998: A Great Day in Hip-Hop (dat weer was gebaseerd op A Great Day in Harlem uit 1958 met de hele jazzscene). Dat was het idee. Wonder boven wonder lukte het Ghamte Schmidt (oprichter en mede-eigenaar van creatief platform Bureau Punt) en zijn kompaan om (bijna) iedereen te verzamelen en de foto te maken. Alleen: de kosten kwamen later en waren hoger dan verwacht. Tot overmaat van ramp is de foto nooit geplaatst. 'We wisten niet wat we deden.'

Aanloop

'We hadden het idee om een foto met 182 Nederlandse hiphopartiesten te maken als een soort hommage aan het genre en de scene. Het liep anders dan we hadden verwacht. Het verhaal heb ik eerder verteld tijdens de FuckUp Nights in Amsterdam. We waren destijds, ongeveer vijf jaar geleden, heel onbezonnen. Ik was 22 en bezig in de hiphop als MC en met het organiseren van feesten. Ik had al veel contacten opgedaan en lang gewerkt. In de scene hadden we het idee al gepitcht en dat viel goed. “Ga aan de slag”, zeiden mensen. Ik ging over de contacten en mijn kompaan deed de productie. We regelden de locatie (Radio Kootwijk) en alle mensen die mee wilden werken.

Blunder

'Nogmaals, we waren heel jong en onbezonnen. We wisten niet echt wat we deden. Wat we hadden georganiseerd, had veel consequenties, vooral financiële. Die hadden we niet ingecalculeerd. We zijn de foto gewoon gaan maken. Ik wist niks van professionele fotografie of financiering. Er ging zo veel mis. We moesten eten regelen voor iedereen: 2.500 euro. Een podium maken: 800 euro. Licht huren: 1.500 euro. We hadden een limousine geregeld die niet verzekerd bleek. We maakten zo veel fouten. Uiteindelijk kostte de hele productie 16.000 euro. Dat was de schuld die we hadden. Zie het als een studieschuld die moesten we aflossen. Het was nog een geluk dat we alles pas achteraf hoefden te betalen, anders was die foto nooit gemaakt.

Gevolgen

'We voelden ons echt in the ass gebeten. Hoe gaan we dit oplossen? We hebben een paar posters verkocht, maar hadden pech met de promotie. We hadden een plek bij De Wereld Draait Door, maar dat was de uitzending waarin ex-voetballer Fernando Ricksen als gast was geboekt. Ook hij had het weekend ervoor gebeld, omdat hij zijn verhaal wilde doen over zijn ziekte ALS. Dat ging voor. Wij wilden de foto verkopen, pluggen en neerzetten. Maar veel mensen wilden het helemaal niet. We hadden bijna een investeerder, maar die haakte weer af. We hadden te weinig ervaring. Het erge is dat de foto dus ook nooit is opgepikt. We hadden 182 mensen, maar een paar kopstukken ontbraken om verschillende redenen: Sticks, Def P, Extince, Kempi, Kees de Koning. Daar werd erg de nadruk op gelegd. Maar Rico, Shyrock, Brainpower, Lil' Kleine en Ronnie Flex, The Opposites, de Jeugd van Tegenwoordig en Hef staan er bijvoorbeeld wel op.

Lessen

'Het was een heel moeilijke periode. We hebben uiteindelijk alles afbetaald, maar dat duurde bijna drie jaar. Positief is dat ik veel heb geleerd van productie en budgetten. Ook van licht weet ik meer en ik heb veel contacten gelegd. Daarbij weet ik nu hoe je een product in de markt krijgt. Het begon met een idee waar je iets mee wil doen. Je eindigt met lege handen en dan vooral met stress en financiële problemen. Nu heb ik daar dus wel baat bij. Ik organiseer hiphopevenementen als Bassline en Appelsap en als ik iets doe op projectbasis wil ik eerst weten wat het budget is.

Toch vind ik het best schrijnend dat de foto niet is opgepikt. Voor de mensen op de foto was het niet zo belangrijk. Ook een beetje de Nederlandse mentaliteit: doe maar normaal, dan doe je al gek genoeg. We eren helden alleen als ze al dood zijn. Bekende mensen worden op terrasjes niet lastiggevallen. Ze hebben geen sterrenstatus, zoals in VS. Hier is de impact van zo'n foto kleiner. De reactie is: “al die mensen staan er niet op”. Instagram was toen ook nog niet zo groot. Daardoor had het niet de volle potentie.

Er zijn goede boeken over hiphopgeschiedenis die mensen niet kennen, zoals Van Brooklyn naar Breukelen. Maar mensen weten dat niet en checken dat niet. Ze eren geen helden. Hiphop blijft een jeugdcultuur. Het grote voordeel van die dag was dat Ronnie Flex heeft getweet dat hij is vereeuwigd op dezelfde foto als E-Life. Daarom is hij ook zo groot, hij kent de geschiedenis. Hij heeft respect in zijn teksten voor hiphopgeschiedenis en meisjes van 12 vinden ze ook leuk. Het is interessant dat zoiets dan voortkomt uit die foto. Misschien, als de foto tien jaar oud is, komt er een boek over en wordt hij eindelijk getoond. Dan hebben we er een mooi verhaal bij.'