Wat ik bij mijn vorige baas verdiende? Gaat je niks aan!

We praten in Nederland zo min mogelijk over geld. Nou ja, misschien als je flink korting hebt gescoord op een pretpark of vliegticket. Dan deel je dat trots op een verjaardag. Maar verder houden we onze kaken stijf op elkaar. Het is ook niet geaccepteerd als je er zomaar naar vraagt. Wil je zo snel mogelijk al je vrienden verliezen? Stel ze dan eens wat vragen over hun financiën. Wat verdien jij eigenlijk, werkt gegarandeerd. Je kunt je verjaardag het jaar erop vieren in een telefooncel. En dan nog is het ruim.

Het gekke is dat we wel massaal aan een nieuwe werkgever vertellen wat we verdienden in onze vorige baan, wanneer hij ernaar vraagt. Die mag dat gewoon weten. Doen we niet moeilijk over. We geven er nog net niet onze pincode bij cadeau.Terwijl er toch genoeg redenen zijn om het hem of haar vooral niet te zeggen.

Via het Instagram-account van mijn website PorteRenee.nl kreeg ik een berichtje van een lezer binnen. Ze had een nieuwe baan gevonden (driewerf hoera!) en haar baas vroeg haar om wat papieren aan te leveren. Waaronder een loonstrookje van haar vorige baan. Ze had ’m al op een stapeltje klaarliggen, toen haar iets helderdere man daar een stokje voor stak. ‘Ben je gek geworden?’, zei hij. Het hadden mijn eigen woorden kunnen zijn.

Salarisonderhandeling

Het gebeurt vaak in salarisonderhandeling. Een nieuwe baas die vraagt naar je vorige salaris. Terwijl dat hem natuurlijk geen moer aangaat. Jij bent in gesprek over een nieuwe baan en daar hoort een nieuw salaris bij. Daarover ga je onderhandelen met elkaar. Door je vorige salaris te noemen of zelfs een salarisstrookje te overleggen, geef je alles weg. Het is als een potje kaarten waarbij alleen jij al je kaarten open op tafel moet leggen. Weinig kans dat je dan nog die dikke loonsverhoging scoort die je in gedachten hebt.

Je bent absoluut niet verplicht om hier eerlijk en open over te zijn. Je nieuwe baas probeert het gewoon. Ga je daarin mee, dan maakt dat onderhandelen voor hem een stuk makkelijker. Weiger je het? Dan ligt alles open en kun je echt gaan onderhandelen. Je kunt keurig netjes ‘nee’ zeggen op het brutale verzoek. Gewoon zonder kwaad bloed te zetten. Zeg bijvoorbeeld: ‘Een loonstrookje heb ik niet bijgevoegd omdat het me niet relevant leek.’ Duidelijk. Hij deelt met jou toch ook niet wat zijn eigen salaris is? Wat een collega in een vergelijkbare functie verdient? Of de balans van het hele bedrijf? Nou dan.

Het gaat niet om wat je eerder verdiende. Het gaat om wat een gepast salaris is in deze nieuwe functie. Verdiep je in wat past. Niet alleen binnen de markt, maar ook bij jouw kwaliteiten. Met dat bedrag ga je de boer op. Met de overtuiging dat dit te rechtvaardigen is. Dan ga je voor jezelf staan. Neem controle. En zorg dat je krijgt wat je waard bent.