Kun je meer bedenktijd vragen dan één weekend?

Op vrijdagochtend heeft accountmanager Alies haar eerste sollicitatiegesprek bij een internationaal cosmeticamerk en ’s middags krijgt ze al een aanbod. Ze heeft twee mensen gesproken en is snel even over de afdeling gelopen. Het aanbod geldt tot maandag.

Alies voelt zich onder druk staan. Bij haar vorige werkgever heeft ze ook al zo snel moeten beslissen. Dat was een financiële dienstverlener, waar ze het maar een jaar heeft uitgehouden. Ze vond dat er een ‘mannetjescultuur’ heerste. Er werden grappen over vrouwelijke collega’s en klanten gemaakt die zij niet kon waarderen en Alies moest haar kledingstijl aanpassen om haar mannelijke collega’s niet van het werk te houden. ‘Mijn leidinggevende wilde hen er niet op aanspreken dat zij de hele tijd naar mijn borsten staarden.’

Bij haar nieuwe baan gaat de salarisonderhandeling via de mail. Dat is niet gebruikelijk, maar Alies vindt het wel prettig. Zo hoeft ze niet telefonisch om de lease-auto te vragen die in de vacature wordt aangeboden, maar niet in haar eerste aanbod staat. Om meer bedenktijd vragen durft ze niet. Een collega die dat doet, komt op een wachtlijst te staan. In haar plaats wordt een ander aangenomen en ze mag het een paar maanden later pas weer proberen.

Beter aanbod

Op de Amerikaanse nieuwswebsite HuffPost (2021) waarschuwt carrièrecoach Phoebe Gavin ervoor dat bedrijven ‘valse urgentie’ kunnen creëren door kandidaten soms al binnen 48 uur te laten beslissen. Daar kan de angst achter zitten dat ze nog meer sollicitaties hebben lopen. Voordat een ander bedrijf een beter aanbod doet, moet er haast gemaakt worden. Een andere reden kan zijn dat recruiters een extraatje krijgen als ze iemand in een paar dagen hebben binnengehaald. Ik kan me ook voorstellen dat het te maken heeft met de startdatum, bijvoorbeeld de eerste van de maand.

Toch is het slim om je niet onder druk te laten zetten. Je moet een week bedenktijd kunnen vragen. Dat heb ik bij een coördinerende baan ook wel eens gedaan, omdat ik nog een andere kans wilde onderzoeken. Ik zei dat ik enthousiast was over het aanbod, maar dat ik een weloverwogen keus wilde maken. Dat ik daar de ruimte voor kreeg, vond ik meteen pleiten voor de werkgever. Een gemotiveerde keus is ook in zijn belang.

Wil je niet zo direct melden dat je extra bedenktijd nodig hebt, dan kun je ook vragen stellen. Bijvoorbeeld over het opleidingsbudget of over het aantal vakantiedagen. Daarmee krijg je een beter beeld van de baan en koop je tijd. Loopt er nog een andere sollicitatie, dan zou ik daar eerlijk over te zijn. Je maakt meteen duidelijk dat je goed in de markt ligt.

Middag meelopen

Als Alies meer tijd was gegund, had ze bijvoorbeeld kunnen vragen of ze een ochtend of middag kon meelopen. Had ze dat niet al gedaan, dan had ze op de vacaturesites Glassdoor en Indeed bedrijfsreviews kunnen lezen. En ze had voor meer achtergrondinformatie nog iemand uit haar netwerk kunnen bellen die er werkt.

De accountmanager heeft het naar haar zin bij het cosmeticamerk. Ze is blij met de goede werksfeer (geen seksistische grappen). Maar het verloop is hoog: van de vijf nieuwe collega’s gaan er twee alweer binnen een paar maanden weg. Zonde van alle investeringen en steeds nieuwe collega’s lijken me een aanslag op het teamgevoel.

Het zou helpen als er een minimale bedenktijd in de NVP Sollicitatiecode komt te staan. Dan kunnen kandidaten daarnaar verwijzen als ze vliegensvlug moeten beslissen. De gedragscode is opgesteld om selectieprocedures eerlijk en transparant te maken. Nu staat er nog niets over de bedenktijd, maar niemand is gebaat bij valse urgentie.

*Alies is om privacyredenen een gefingeerde naam.

Jolan Douwes schrijft deze rubriek afwisselend met Map Oberndorff, ook loopbaanadviseur en journalist.