'Als leider moet ik niet harder werken, maar soms een stap terugdoen'

‘Bij ons thuis werd altijd gezegd: je inzet is belangrijker dan het resultaat. Dus dat is wat ik doe: aanpakken. Maar als een organisatie groeit, moet je je ook op andere dingen richten’, vertelt Linda. Bij de Baak wilde ze leren hoe ze haar leiderschap kon verbeteren en hoe ze een goede strategie en visie kon ontwikkelen voor Innofest, de stichting waar ze directeur van is. De stichting helpt duurzame en sociale start-ups hun innovaties sneller op de markt te brengen door deze te testen op festivals.

Focussen op ontwikkeling

Het Young Executives Program is een intensieve training. Deelnemers komen vijf keer bij elkaar, variërend van twee tot vijf dagen aaneengesloten. Daarbij eten en overnachten ze ook op locatie. Op die manier kunnen ze zich volledig focussen op hun ontwikkeling. Linda volgde een deel van de training op de locatie van de Baak aan het strand in Noordwijk en in het bos in Driebergen. ‘Heel mooie locaties. ‘s Ochtends loop ik graag hard, dat is hartstikke mooi om over het strand of in het bos te doen. Ook gingen we veel naar buiten voor opdrachten. Als we bijvoorbeeld alleen of met zijn tweeën ergens over moesten nadenken, dan deden we dat tijdens een wandeling.’

Een ander deel van het programma vond plaats in Marokko. Linda omschrijft die week als ‘een soort snelkookpan.’ Ze legt uit: ‘We kwamen daar in een - voor mij-  onbekende situatie terecht en moesten leren omgaan met een andere cultuur. In zo’n situatie val je snel terug in je oude gedrag. We deden een opdracht voor een stichting die kinderen in sociaal zwakkere wijken liet voetballen, zodat ze iets te doen hadden en zelfvertrouwen kregen. De stichting zei in eerste instantie geld nodig te hebben, dus ik deed wat ik altijd doe en begon gelijk plannen te bedenken om lootjes te verkopen. Maar wat de stichting echt nodig had, was het zelfvertrouwen om zelf geld te kunnen verdienen.’

Haar groep maakte onder meer armbandjes met de naam van de organisatie, die werden uitgedeeld aan de kinderen die daar lid van waren. ‘Daarmee werd zichtbaar dat de organisatie bestaat en zich inzet voor kinderen.’ Daarnaast koppelde Linda's groep de organisatie aan andere organisaties die soortgelijke activiteiten organiseren, vanuit het idee ‘samen sta je sterk’.

Gedrag analyseren

Het gedrag dat de deelnemers in Marokko lieten zien, maar ook waar dat vandaan kwam, werd naderhand geanalyseerd. ‘Dat deden we als groep, maar ook individueel met de trainers. Daardoor ging ik nadenken over mijn manier van leidinggeven en hoe ik die kan verbeteren. Ik leerde dat harder werken of meer uren maken niet altijd de oplossing is. Het is beter om een stap terug te doen en te kijken waar mijn organisatie echt behoefte aan heeft.’

Linda vertelt over een ander leermoment. ‘We moesten een collage maken over onze blik op de wereld. Die van mij was erg druk en ik had er een enorm verhaal bij. Ik merkte dat de groep in de war raakte van wat ik allemaal zei. De andere deelnemers begrepen met de beste wil van de wereld niet wat ik bedoelde, terwijl ik het zelf heel helder vond.’ Het deed haar terugdenken aan de eerste kennismaking met de groep, toen iedereen een voorwerp mee moest nemen dat zijn of haar leiderschap representeerde. ‘Ik nam een stuiterbal mee. Ik ben heel veerkrachtig: wat er ook gebeurt, ik zal altijd weer opstaan en doorpakken om mijn doel te bereiken. Maar ik vlieg ook alle kanten op.’

Andere leider geworden

De training heeft – los van dat Linda de training erg leuk vond – veel veranderd. Voor Linda én voor haar team. ‘Ik ben een andere leider dan voorheen. Ik ben veel meer gegrond en strategischer. Mensen weten beter wat ze aan mij hebben dan toen ik als een stuiterbal door het bedrijf ging. Ik heb nog steeds duizenden ideeën om de organisatie beter te maken. Maar ik besef ook: mensen zijn hun werk aan het doen, dat kan ik niet steeds overhoop gooien. Ik weet nu wanneer ik die ideeën enthousiast kan spuien en wanneer ik dat niet moet doen.’

Ook in de organisatie is er het één en ander veranderd. Zo is er een vierjarenplan gemaakt, zodat iedereen weet wat de doelen zijn en wat er moet gebeuren om die te behalen. En mensen hebben minder uitgebreide takenpakketten, zodat ze zich meer met hun eigen specialisme kunnen bezighouden. Zelf heeft Linda onder andere werk overgedragen aan een nieuw aangestelde projectleider en een collega die de financiën doet. ‘De ruimte die daardoor is vrijgekomen, kan ik gebruiken om te werken aan onze strategie en visie. Daarvoor blok ik nu tijd in mijn agenda, zodat er niet van alles tussen kan komen.’

Een mooi compliment kreeg ze van een collega, toen ze twee mooie eigenschappen van elkaar op kaartjes moesten schrijven. ‘Daar stond bij mij onder meer op: fijn dat je ons vertrouwen geeft en in onze kracht zet. Dat vertrouwen was er altijd al, maar werd door mijn hands-onmentaliteit dus niet zo ervaren. Ik ben blij dat dat nu wel zo is.’