5 manieren om af te rekenen met je strenge zelf

Hou maar op, het wordt toch niet beter. Je bent simpelweg niet goed genoeg. Misschien moet je maar op zoek naar een andere baan, wat simpelers. Dit is gewoon te hoog gegrepen voor je. Jij kan helemaal niet omgaan met zoveel werkdruk. En als je wel successen behaalt, valt het niemand op. Zie je nou wel, dat het allemaal zinloos is?

Herkenbaar? Dan kunnen de volgende tips weleens gaan zorgen voor een opgelucht gevoel.

Het is niet de waarheid

Zo goed als je innerlijke stem jou kent, zou je denken dat-ie het beste met je voor heeft, maar in werkelijkheid is-ie alleen maar bang om de controle te verliezen, en houdt daarom vast aan wat-ie kent. Het is goed mogelijk dat je bepaalde ideeën hebt aangeleerd op basis van destructieve vroege levenservaringen, vertelt psycholoog Lisa Firestone, auteur van het boek Conquer Your Critical Inner Voice. ‘Probeer te identificeren wat je kritische innerlijke stem je vertelt. Erken dat dit denkproces losstaat van je werkelijke standpunt. Vergeet niet dat je kritische innerlijke stem gewoonweg geen weerspiegeling is van de realiteit.’

Maak keuzes (en perfectie bestaat niet)

Je kan en mag best heel goed zijn in iets en hoge eisen stellen aan jezelf en je werk. Maar dat eist concessies: je kunt niet op ieder vlak de lat zo hoog leggen. Je moet jezelf toestemming geven om het soms te laten liggen op andere punten in je leven. Niemand is perfect. Heb je daar moeite mee? Dan is het een goed idee je prioriteiten eens na te lopen. Misschien kom je erachter dat je baan op de tweede plaats komt, ook al werk je iedere dag steevast over omdat de stapel op je bureau te hoog is. Je baan iets minder belangrijk maken betekent overigens niet dat je laks of lui wordt of slecht in je werk. Je kunt nog steeds fantastisch zijn in wat je doet. Zal iemand het verschil eigenlijk wel merken?

Behandel je innerlijke criticus als een aardige collega

Dat adviseert lifecoach Andrea Owen in haar boek How to Stop Feeling Like Shit. ‘Stel, iemand die je vertrouwt en aardig vindt op je werk begaat een grote vergissing bij een project. Ze zit achter haar bureau en zegt hardop hoe stom ze wel niet is en begint zich af te vragen of ze daarom ontslagen zou kunnen worden. Zou jij dan nietsdoen? Of erger nog, zou je beamen wat ze uitriep? Nee. Je zou waarschijnlijk bij haar gaan zitten en haar vriendelijk, kalm en met compassie toespreken. Je zou waarschijnlijk tegen haar zeggen dat iedereen fouten maakt, haar vragen hoe je haar zou kunnen helpen om het op te lossen en haar misschien zelfs herinneren aan alle geweldige dingen die ze voor het bedrijf heeft gedaan.’

Het is oké om te falen

Jouw alledaagse leven, inclusief alle misstappen en middelmatigheid, vergelijk je bewust of onbewust met dat van anderen – met name wat je op social media langs ziet komen, makkelijker kan bijna niet. Realiseer je echter wel dat die momenten zorgvuldig geselecteerd zijn om aan de wereld te laten zien. En de een is nou eenmaal eerlijker dan de ander. Met een leven dat altijd alleen maar op rolletjes loopt kom je er bovendien niet. De meeste mensen die blij zijn met hun leven en hun werk, hebben dat the hard way moeten leren. Juist fouten maken én die onder ogen durven komen, zorgt ervoor dat je groeit. De boeddhistische non Pema Chödrön heeft hierover heel mooi gezegd: ‘Alleen door onszelf telkens weer bloot te stellen aan de vernietiging zijn we in staat het onverwoestbare in onszelf te vinden.’

Leer omgaan met kritiek

Voor wie worstelt met perfectionisme kan feedback voelen als een heet brandijzer. Perfectionisten mogen graag nogal heftig reageren op kritiek, waardoor het vaak erger lijkt dan het is – en ze het idee krijgen dat ze nog veel harder hun best moeten doen, terwijl het meestal erom gaat dat ze misschien iets nét een beetje anders moeten doen. Laat het niet toe dat negatieve feedback je dag bepaalt. Bovendien zijn sommige mensen nou eenmaal heel slecht in dat soort dingen overbrengen, daar kun jij ook niks aan doen. Kijk, diep in onze ziel hebben we de biologische behoefte om erbij te horen. Daarom vinden we het zo belangrijk hoe andere mensen ons zien. Vaak is het zelfs waar we onze eigen doelen op baseren, en doen we stiekem werk waarvan we denken dat anderen het goed vinden voor ons.