Millennial, haal die twijfel uit je taalgebruik!

Sociale media laten je zien wat jij leuk vindt. In mijn geval zorgt dat voor een Instagram-feed met schattige honden, jaloersmakende vakantiebestemmingen en… grapjes over zakelijk taalgebruik door millennials.

Ja, echt. Je leest het goed. Reels over zakelijke taalgrappen, schrijftips en de juiste mail-etiquette specifiek gericht op millennials. Hier is een markt voor. En niet zo’n kleine ook.

Gelukkig maar, want ik geniet ervan. Hoe pijnlijk herkenbaar de voorbeelden ook zijn. De onrust wanneer een collega haar bericht afsluit met een ‘onaardige’ punt in plaats van een uitroepteken of emoticon? Die voel ik soms ook. Je mail verontschuldigend beginnen met ‘sorry dat ik je op dit tijdstip mail’ terwijl je collega toch echt zelf kan bepalen wanneer hij zijn mailbox checkt? Blijkbaar ook een millennial-dingetje.

Gezelligheid kent geen tijd

Uit alle content op mijn Instagram-feed lijkt het beeld te ontstaan dat millennials het vooral gezellig willen houden in hun zakelijke taalgebruik. ‘Als een e-mail niet tenminste 1 uitroepteken bevat, is het een boze e-mail. Punt.’ is het grappende onderschrift bij een van mijn lievelingsfilmpjes. Levert veel likes op natuurlijk, maar in het echt zorgen dit soort taaltrends voor minder leuke dingen.

Precies dit conflictvermijdende taalgebruik zorgt er namelijk voor dat je jezelf onbedoeld minder zakelijk en kundig profileert. Gezellige teksten zitten vaak vol met bijwoorden en twijfelachtige constructies. Dit maakt je tekst minder stellig, en maakt jou als professional minder zeker van je zaak. Het zorgt er eigenlijk voor dat je constant schrijft ‘nou, ik hoop heel erg dat dit misschien een beetje is wat jullie ongeveer in gedachten hadden’ in plaats van ‘ik heb dit uitgezocht en ik heb hier kennis van, dit is mijn advies’.

Stop met twijfeltaal

Weg met die twijfeltaal dus! Maar hoe doe je dat? Hieronder een paar veelvoorkomende gezellige zinnen en hun betere tegenhanger:

1. Ik hoop dat het een beetje te volgen is wat ik heb opgeschreven’ versus: ‘Mocht je vragen hebben, stel ze dan vooral’.

In het eerste voorbeeld leg je de verantwoordelijkheid bij jezelf. Je haalt jezelf onnodig naar beneden; jij zult het vast weer niet duidelijk hebben opgeschreven. In het tweede voorbeeld leg je de verantwoordelijkheid bij de lezer. Snap je het niet? Geen enkel probleem, maar dat ligt aan jou.

2. ‘Hoi, klopt het dat ik jouw input nog niet heb ontvangen? Misschien is er iets misgegaan met verzenden?’ versus: ‘De deadline is verstreken en ik heb je input nog niet ontvangen.’

O, o, o, wat een klassieker. Stel je voor dat je eens duidelijk zegt waar het op staat! Hartstikke ongezellig natuurlijk. Maar eerlijk: je hebt je mailbox al drie keer gecheckt en die input van je collega is er echt niet. En uiteraard kan het echt zo zijn dat er iets is misgegaan met verzenden, maar het is aan de ander om dat uit te leggen. Ook hier gaat het weer om de vraag: bij wie leg je de verantwoordelijkheid?

3. ‘Ik weet niet zeker of het een goed idee is hoor, maar misschien kunnen we kijken of het iets is als we het op deze manier proberen?’ versus: ‘Ik stel voor dat we het zo doen.’

Oh nee, weer zo ongezellig! Het is toch veel leuker om het idee een beetje vrij te laten, om er misschien samen nog even doorheen te lopen?

Ook bij dit laatste voorbeeld gaat het om verantwoordelijkheid. Maar dan net andersom. De eerste zin is namelijk prima als je oprecht twijfelt aan je idee, of als je simpelweg geen verantwoordelijkheid wil dragen voor je advies. Maar grote kans dat je al langer hebt nagedacht over je idee en ook dondersgoed weet dat het goed is. Stop met jezelf naar beneden halen en zeg gewoon wat je wil zeggen.

Conclusie, misschien…

Laat ik nou niet té stellig afsluiten (?): bovengenoemde voorbeelden mag je best met een korreltje zout nemen. Je hoeft echt niet altijd ‘ongezellig’ te communiceren. Maar onthoud: aardig zakelijk schrijven kan ook zonder je eigen kunde in twijfel te trekken.