‘Een sterke leider kan zijn eigen ego opzijzetten’

Op je 30ste was je het jongste MT-lid bij YoungCapital. Jouw afdeling groeide van acht naar tachtig mensen. Nu ben je managing director bij HERC, een creatief bureau met twaalf werknemers. Did they make you an offer you couldn't refuse?

‘De overstap naar HERC is voor mij heel erg een gevoelskwestie geweest. Ik ben sowieso niet zo financieel gedreven. Niet dat het er niet toe doet, maar het is niet mijn drijfveer. Ik werd gewoon heel enthousiast van de gesprekken die ik met HERC voerde. Ik heb daarnaast ontdekt dat ik beter pas in een kleinere organisatie. Ik houd van snelheid en niet te veel gedoe. Hoe groter je wordt, hoe meer politiek mee gaat spelen en daar ben ik niet zo van.’

Had je doordat je het jongste MT-lid bij YoungCapital was het gevoel dat je je extra moest bewijzen?

‘Niet per se. In het begin was ik wel wat onzeker. Ik dacht: ‘Kan ik dit wel?’ Maar mijn collega’s in het MT accepteerden me vanaf het begin. Voor mij is het belangrijk dat ik me op mijn gemak voel, dan durf ik meer en krijg ik steeds meer zelfvertrouwen. Omdat de cultuur bij YoungCapital heel goed is, voelde ik me in no-time als een vis in het water. Het team was overigens verder niet oud hoor, ik was wel duidelijk de jongste, maar er zitten meer dertigers in het MT bij YoungCapital en ook de eigenaren zijn nog relatief jong.’

Bij mannen wordt ambitie als iets vanzelfsprekends gezien. Cliché: mannen zijn competitief. Bij vrouwen worden er veel meer vragen gesteld. Het gewraakte ‘hoe gaat ze dat combineren met haar gezin?’ komt bijna automatisch voorbij, zie de recente ophef rondom beoogd bondskanselier Annalena Baerbock in Duitsland. Zijn we ook in Nederland in de jaren 50 blijven hangen?

‘Ik denk dat het cultureel diep verankerd is. Dat verander je helaas niet in een generatie. Ik heb er met mijn vader nog weleens discussies over. Hoewel ik van hem altijd alle ruimte heb gehad mij te ontwikkelen, zitten we toch niet altijd op een lijn. Er zijn helaas nog heel veel mannen die bewust of onbewust verwachten dat de vrouw wat meer doet thuis of een dagje minder gaat werken. Maar veel vrouwen vinden dat ook wel prima. Daarnaast blijft het een feit dat je als vrouw kinderen moet baren en een man dit niet kan. Je bent er dus zeker van dat als je meerdere kinderen krijgt, je een aantal keer een paar maanden eruit ligt. Dit is niet bevorderlijk voor je carrière. Dat mannen nu ook verlof op kunnen nemen, helpt al een beetje, maar toch blijft het speelveld niet helemaal gelijk.’

Sander Schimmelpenninck is een groot voorstander van fulltime werken en spreekt vrouwen geregeld daarop aan in zijn columns en op sociale media. Hij stelt dat de zucht naar parttime werken typisch is voor Nederlandse vrouwen en laat geen mogelijkheid onbenut om dit aan de kaak te stellen. Heeft hij een punt?

‘Ja en nee. Ik denk dat iedereen de wens mag hebben om parttime te werken, of je nu man of vrouw bent. Ik denk dat er stiekem ook heel veel mannen zijn die graag parttime willen werken, maar dat ze dat vaak niet durven toe te geven omdat het maatschappelijk minder geaccepteerd is. Niet iedereen hoeft ambitieus te zijn en veel uren te maken, dan moet je alleen niet klagen dat je bepaalde functies niet krijgt of het uiteindelijk financieel minder goed hebt. Mijn functie kun je niet in een paar dagen per week doen. Dus in zekere zin ben ik het met hem eens.’

Bij HERC hebben jullie naar eigen zeggen inclusiviteit hoog in het vaandel, ‘waardoor steeds meer consumenten zichzelf in advertising zullen herkennen’. Gebeurt dat nu te weinig wat jullie betreft?

‘Gelukkig is er verandering gaande en zijn er steeds meer reclame-uitingen waarin je een afspiegeling ziet van de samenleving. Helaas zijn er ook nog genoeg waar de plank wordt misgeslagen en  bijvoorbeeld te stereotype wordt gecast. Zo is de tandarts in de meeste tandpastareclames nog steeds een witte man en zal de assistent snel een vrouw zijn. Reclame wordt ontwikkeld om mensen te beïnvloeden. Het zou toch fantastisch zijn als reclame mensen dan ook positief kan beïnvloeden op waarden die belangrijk zijn om mensen meer gelijke kansen te geven in de wereld?’

Hoe zorgen jullie ervoor dat dit een natuurlijk proces blijft en campagnes niet geforceerd worden?

‘Het is geen natuurlijk proces helaas, we moeten juist forceren om te zorgen dat er iets verandert. Hopelijk is dit dan over een aantal jaren geen topic meer, omdat het dan eindelijk wel een natuurlijk proces geworden is.’

HERC-medeoprichter Emilio de Haan zegt: ‘HERC moet groeien om onze klanten goed te kunnen servicen. En dat doen we natuurlijk het liefst met mensen – sterke leiders – die ons DNA begrijpen én veelzijdiger maken.’ Wat maakt in jouw optiek iemand een sterke leider? Welke kwaliteiten heb je daarvoor nodig?

‘Een sterke leider is voor mij iemand die zijn/haar eigen ego opzij kan zetten en zorgt dat andere mensen de ruimte krijgen om het beste uit zichzelf te halen. Ik vind dat leiders daarnaast het hoofd koel moeten houden, rust moeten brengen en een duidelijke visie moeten hebben over waar het bedrijf heen gaat.’

En wie zijn, volgens die maatstaven, jouw inspiratiebronnen of mensen van wie je in het verleden hebt geleerd?

‘Ik heb zelf veel geleerd van de ondernemers met wie ik gewerkt heb, zowel bij YoungCapital als bij het bedrijf waar ik de eerste jaren van mijn carrière werkte. De optimistische en pragmatische mindset van ondernemers is denk ik een belangrijke factor voor succes. Daarnaast heb ik veel geleerd van Ineke Kooistra en Elbrich Batstra (respectievelijk CEO en CHRO bij YoungCapital, red.). Zij zijn beiden sterke vrouwen die echt begrijpen wat leiderschap is.’

Groeien is een ambitie van HERC. Meer werknemers betekent ook meer managen. Hoe zorg je dan dat de menselijke maat overeind blijft?

‘Ik wil een cultuur neerzetten waarin mensen kunnen floreren, waarin ze zelf keuzes durven te maken en waarin ze dus veel eigen verantwoordelijkheid voelen. Ik ben zelf ook niet bang om dingen los te laten, iets waarvan ik weet dat veel managers daarmee worstelen. Eigenlijk doe ik mijn werk het allerbest als ik zelf niet nodig ben. Daarnaast vind ik het belangrijk altijd te luisteren naar iedereen. Als het team te groot wordt en je zelf niet meer op regelmatige basis met iedereen contact kunt hebben, moet je zorgen dat er managers zijn die daar hetzelfde in staan. Dan voelt iedereen zich gehoord.’