Op naar de teambarbecue voor de zomer: waarom het doel niet moet zijn om alle medewerkers gelukkig te maken

Volgens Ballieux zijn teamuitjes net kerstpakketten: ‘Iedereen vindt er wat van. Je kunt niet zeggen dat alle teamuitjes goed of stom zijn. Als er honderd medewerkers zijn, vinden veel mensen het uitje fantastisch, een aantal helemaal niks en van alles daartussenin.’ Naast organisatiewetenschapper is Ballieux ook veranderkundige. Vanuit die rol helpt hij met zijn bedrijf de Veranderbrigade organisaties bij complexe “verandervraagstukken”. Hij schreef in 2018 het boek ‘Durf het verschil te maken’ en medio juli komt zijn nieuwe boek The Smell of the Place uit, dat gaat over het bouwen aan een gezonde organisatiecultuur.

Inzoomen

Als je verder inzoomt ‘zie je dat mensen zich gezien en gehoord willen voelen’, legt de wetenschapper uit. ‘Een uitje moet dus niet een jaarlijks ritueel zijn, omdat het nou eenmaal op de kalender staat. Het is beter om in te spelen op de behoeftes van de groep. Als bijvoorbeeld elk bedrijf als activiteit kiest voor bowlen met bier en bitterballen, is maar een klein deel van al die werknemers daar tevreden over. De behoeftes zijn bij elk bedrijf anders.’ Dat er een uitje komt waar het hele bedrijf tevreden over is, dat is dan ook niet realistisch volgens Ballieux, zelf vindt hij 80 procent tevreden medewerkers een mooi streefgetal.

Tekst gaat verder onder de vacatures.

Want sommige collega’s zitten elke dag met elkaar opgescheept, anderen werken veel stand-alone wat zeker na corona meer mensen doen in de vorm van thuiswerken. ‘Voor die laatste groep is een uitje een moment om weer bij te praten.' Vooral voor nieuwe medewerkers is dat belangrijk om te binden met de groep. De waardering voor het uitje van de deelnemers is dan groot, en dat is belangrijk, reageert Ballieux. 

En hoe zit het met teams waarin iedereen elkaar elke werkdag ziet? ‘Daarbij spelen positieve maar soms ook negatieve gevoelens naar elkaar. Wanneer een sterke onderstroom aanwezig is, kan dit ook voelbaar worden op een niet fijne manier bij het teamuitje. Daarnaast kan het beladen worden en onderling gedoe juist versterken.’

Lees ook: Is je collega een hork van een man/vrouw? Zo ga je het gesprek aan

Generatieverschil

Ook spelen generatieverschillen mee, stelt de wetenschapper. ‘De een wilt niet sociaal doen met collega’s buiten werktijd om, of bijvoorbeeld sporten met teamleden tijdens werktijd. De ander vindt dat juist hartstikke leuk. Daarbij heeft Gen Z veel minder behoefte om collega’s buiten de kantoorsetting zien. “Ik maak zelf wel uit welke sport ik uitoefen, dat doe ik niet met collega’s”, heb ik voorbij horen komen.’ Hoe ga je om met al die verschillende behoeftes? ‘De kunst is het dan bespreekbaar maken. Dat hoeft niet met iedereen, een klein groepje is voldoende.’

Doel

Ook is het goed om na te denken over het doel van het uitje. Dit kan namelijk erg variëren. ‘Kies je ervoor om elkaar beter te leren kennen op persoonlijk vlak? Of wil je als werkgever waardering uiten door het team mee uit eten te nemen, wetende dat ze dat fijn vinden?’, meent Ballieux. 

Sterker team

Een ander doel van een bedrijfsevenement kan zijn om medewerkers met elkaar te binden. Volgens de wetenschapper is iets als een heidag daar geschikt voor. ‘Lekker de hei op! Dat helpt om verhoudingen onderling te verbeteren en het team sterker te maken. Mijn basisregel is dat onderling vertrouwen voortkomt uit handelen met elkaar. Dat kun je niet afspreken door enkel vier nieuwe kernwaarden op te stellen.’

Lees ook: Het nut van collega’s zien: ‘Nodig voor de groei van het team’

‘Op het moment dat je met een collega werkt aan een lastige uitdaging, waar je allebei verschillend over denkt, en je komt daar samen uit door respect te tonen en nieuwsgierig te zijn naar elkaars invalshoeken, groeit het vertrouwen.’ Een teamuitje waarbij al die elementen langskomen, is dus goed voor het onderling vertrouwen? ‘Zeker, en voor het teamgevoel’, aldus Ballieux. 

Gouden regel

Een gouden regel voor een uitje is uit de mond van de wetenschapper: ‘Je moet zichtbaar moeite doen om in te spelen op de behoeften van de groep. Daarbij kan iemand denken: “Ik had hier zelf niet voor gekozen, maar ik zie wel dat ze hun best hebben gedaan om het leuk te maken en aan te laten sluiten op ons.” Dat zorgt voor meer waardering dan wat er feitelijk wordt gedaan. Daar slaat men vaak een flater.’

Doel voorbijschieten

Als voorbeeld uit de praktijk noemt Ballieux een festival binnen een onderwijsorganisatie waar hij onlangs over hoorde: ‘Het had overduidelijk heel veel geld gekost. In de setting waar mensen een hoge werkdruk ervaren en soms te maken hebben met bezuinigingen of hele ingewikkelde vraagstukken als: “Hoe geef ik les aan jongeren, wanneer de straatcultuur steeds dominanter in de klas aanwezig is?” Dan hoor je medewerkers tegen elkaar zeggen: “Hadden ze dit geld maar gestoken in beter onderwijs, in airco’s in onze te warme klaslokalen of aan het aannemen van meer ondersteunend personeel.” Als dit soort gesprekken plaatsvinden, dan weet je dat het goedbedoelde bedrijfsuitje de plank misslaat.

En als je wel flink investeert in een bedrijfsuitje in moeilijke tijden? ‘Zet er dan goede ondertiteling bij: “We zitten in zwaar weer, en we snappen dat jullie daarmee zitten, maar we hebben hier geld voor kunnen reserveren omdat we het belangrijk vinden om samen iets leuks te doen.” Al gebeurt dat volgens de wetenschapper echter ‘vaak niet’.