Vrouw ‘werkt niet goed mee’ om weer aan het werk te gaan, en krijgt dan een vervelende boodschap

De vrouw werkt sinds september 2022 als coördinator bij een bedrijf in Oostvoorne. Volgens haar contract verdient ze 3300 euro per maand en krijgt ze in december een dertiende maand. Begin 2025 raakt ze arbeidsongeschikt en belandt ze in een re-integratietraject, schrijft het AD.

Tijdens zo’n traject moeten werkgever en werknemer samen kijken hoe iemand weer kan terugkeren naar werk, eventueel in aangepaste vorm. Maar in het geval van de vrouw loopt het proces al snel vast. Volgens de werkgever zijn er met de vrouw geen afspraken te maken.

Het conflict bereikt een hoogtepunt op oudejaarsdag 2025. In een e‑mail laat het bedrijf weten dat het salaris per direct wordt gestopt. Volgens de werkgever geeft de vrouw onvoldoende informatie over haar re‑integratie en weigert ze mee te werken aan overleg.

Geen salaris

Vanaf december ontvangt de vrouw geen salaris meer. Ook haar dertiende maand wordt niet uitbetaald. De gevolgen zijn groot: de vrouw heeft dat geld nodig om van te leven.

De werkneemster stapt daarom naar de rechter en start een kort geding, een spoedprocedure. Volgens haar heeft het bedrijf geen enkele geldige reden om haar loon stop te zetten.

Rechter fluit bedrijf terug

Dan komt de zaak voor de rechter, die eerst kijkt of er inderdaad sprake is van spoed. Dat is volgens de rechtbank duidelijk het geval. Daarna beoordeelt de rechter of het bedrijf haar loon wel mocht stopzetten. En het antwoord is duidelijk: nee.

Volgens de rechter had het salaris van december en de dertiende maand namelijk gewoon betaald moeten worden. De werkgever kondigde de opschorting pas op 31 december aan. Daardoor kan die maatregel niet met terugwerkende kracht gelden voor de maand december.

Maar óók voor de maanden daarna vindt de rechter dat de reden voor de loonstop geen hout snijdt.

Arbeidsconflict

Het bedrijf stelt dat de werkneemster ‘niet genoeg informatie’ gaf over haar re‑integratie. Uit de mailwisselingen tussen de werkneemster en haar baas blijkt echter dat de werkgever erop aandringt dat zij persoonlijk in gesprek moet gaan.

Dat wil de vrouw niet. Het botert al langer niet tussen de vrouw en haar baas, en dus is een face-to-facegesprek voor haar te belastend. Daarom laat ze het contact verlopen via haar advocaat. De rechter heeft daar alle begrip voor.

Bovendien zeggen de bedrijfsarts en een arbeidsdeskundige dat een terugkeer naar haar eigen functie te vroeg komt. Er zou beter gekeken kunnen worden naar ander werk buiten het bedrijf.

En dan is er nog dat de vrouw wel degelijk mee lijkt te werken aan een terugkeer, voor zover dat mogelijk is. Zo verschijnt ze bij afspraken met de bedrijfsarts en werkt ze mee aan mediation en een arbeidsdeskundig onderzoek.

De rechter begrijpt de wens van de werkgever om een persoonlijk gesprek te voeren. Toch vindt de rechter het afdwingen van een een‑op‑eengesprek onder deze omstandigheden niet redelijk.

Omdat niet blijkt dat de vrouw haar verplichtingen tijdens ziekte heeft geschonden, is er volgens de rechter geen goede reden om haar loon stop te zetten.

Het bedrijf moet daarom alsnog betalen: 70 procent van haar maandloon vanaf 1 december 2025, totdat haar arbeidsovereenkomst rechtsgeldig eindigt. Ook moet de dertiende maand worden uitbetaald. Daarnaast moet het bedrijf de proceskosten van de werkneemster vergoeden.