:focal(1644x1195:1645x1196)&w=3840&q=75)
Van wetten tot weerwolven: wat een paralegal én kinderboekenschrijver ons leert over werkgeluk
Wat als je werkdagen bestaan uit het analyseren van complexe wetgeving, en je avonden uit het schrijven over griezelige monsters, grappige geesten en vuurspuwende draken? Voor Laurens Wittevronghel (33) is dat geen gekke tegenstelling, maar juist de perfecte balans. In deze tweede aflevering van de Intermediair-rubriek ‘Dat hoor je niet vaak’ duiken we in het dubbelleven van een paralegal en kinderboekenschrijver, en ontdekken we waarom werkgeluk soms juist groeit als je twee ogenschijnlijk onverenigbare werelden durft te combineren.
Laurens hield als kind al van spookverhalen, begon in de twintig zelf met schrijven, maar het duurde tot zijn dertigste voordat er voor het eerst een verhaal van hem gepubliceerd werd. Overdag werkt hij bij een advocatenkantoor als paralegal. Een paralegal is een juridisch medewerker die advocaten inhoudelijk ondersteunt met bijvoorbeeld dossieronderzoek, het opstellen van documenten en het vertalen van juridische taal naar heldere informatie. In zijn vrije tijd schrijft hij korte verhalen en kinderboeken vol fantasie, spanning en humor. Wat begon als een uitlaatklep na werktijd, groeide uit tot iets groters: een tweede identiteit. “Die precisie die mijn werk vraagt, helpt me juist om ’s avonds helemaal op te gaan in creatieve verhalen.” In dit interview deelt Laurens hoe hij zijn schrijversdroom naast zijn dagelijks beroep als paralegal waarmaakt. Hoe krijg je dat voor elkaar? En wanneer is het het juiste moment om aan je droom te beginnen?
Wat als je gewoon begint?
“Het idee dat je pas kunt beginnen aan een creatief project als je tijd én inspiratie hebt, is een valkuil,” zegt Laurens. “Ik hield mezelf jarenlang voor dat ik zou gaan schrijven zodra ik meer ruimte had in m’n hoofd. Maar dat moment kwam nooit.”
Zijn schrijverschap begon pas echt toen hij zichzelf toestond niet op het perfecte moment te wachten. “Ik dacht altijd dat ik eerst tijd, inspiratie en een compleet verhaal moest hebben. Maar dat kwam nooit. Tot ik in het boek On Writing: A Memoir of the Craft van befaamd auteur Stephen King een tip las: ‘Amateurs wachten op inspiratie. De rest gaat gewoon aan het werk.” Die woorden bleken het zetje dat hij nodig had. Laurens begon met korte stukjes in de avonduren. Eerst voor zichzelf, later voor schrijfwedstrijden, en met succes!
Inmiddels zijn zijn verhalen opgenomen in verschillende verhalenbundels (waaronder Afvalligen, Charlatans, Vuurspuwers en Sterrenkijkers). Daarna verschenen zijn eerste eigen boeken, Het meisje in de mijn en Opgejaagd wild (in de boekenreeks Vlaamse Filmpjes), vol griezelige twists, humor en fantasie. Zijn kortverhaal As tot As in de verhalenbundel Afvalligen won de GP Fantasy/SciFi Award 2022. Ook zijn kinderboek Het meisje in de mijn werd bekroond met de Averbode Verhalenprijs 2022.
De belangrijkste les die Laurens hieruit haalde: wacht niet op het perfecte moment waarop je leven ineens ruimte biedt voor iets nieuws. Dat moment komt zelden vanzelf. Begin liever klein, bijvoorbeeld met tien minuten per dag. Niet om meteen te presteren, maar om iets in beweging te zetten zonder druk. Ook belangrijk: je hoeft je baan niet op te zeggen om creatief aan de slag te gaan. Iets opbouwen naast je werk kan juist de ruimte en rust geven om het vol te houden.
De verrassing: zijn werk bleek creatiever dan gedacht
Wie ‘juridisch werk’ zegt, denkt niet direct aan verbeeldingskracht. Toch zit die er wel degelijk in, vertelt Laurens. “Als paralegal vertaal ik juridische taal naar begrijpelijke informatie. Ik maak samenvattingen, visualisaties, schema’s. Dat vraagt taalgevoel en creatief denkwerk, zéker als het juridisch ingewikkeld wordt.”
Hij merkte dat zijn schrijverschap hem ook scherper maakte op zijn werk. “Door het schrijven leerde ik compacter, duidelijker en beeldender communiceren,” vertelt hij. “Ook in juridische memo’s en rapporten merkte ik: soms moet je goede zinnen schrappen om tot de kern te komen.” In schrijversjargon heet dat ‘kill your darlings’.
Creativiteit is niet iets dat je aan- of uitzet na werktijd. Het is een manier van denken die je óók op kantoor kunt benutten: in hoe je presenteert, samenwerkt of oplossingen zoekt. Wat je leert in een hobby of nevenproject, neem je mee naar je werk, vaak zonder dat je het doorhebt! Zo heeft je werkgever er ook baat bij dat je naast je baan werkt aan je creatieve ontwikkeling.
Structuur én vrijheid: juist die combinatie werkt
Op werkdagen leeft Laurens op deadlines, checklisten en gestructureerde workflows. ’s Avonds mag hij zijn fantasie de vrije loop laten. “Juist die afwisseling houdt me scherp,” zegt hij. “Zonder structuur zou ik m’n verhalen nooit afmaken. Zonder creativiteit zou ik m’n werk te saai vinden.”
Door deze ‘dubbele lens’ ziet hij steeds meer raakvlakken tussen zijn werk en zijn schrijverschap. Beiden vragen om doorzettingsvermogen, redactie, oog voor detail én het vermogen om een boodschap over te brengen.
Het dubbelleven van Laurens laat zien dat structuur en creativiteit elkaar niet hoeven uit te sluiten, ze kunnen elkaar juist versterken. Soms zit er meer speelruimte in werk dan gedacht, en kan juist een vast ritme (bijv. een bepaald ritueel of vast brainstorm-blok) in je vrije tijd ruimte maken voor inspiratie.
Succes is ‘blijven bouwen aan wat je belangrijk vindt’
Succes is niet dat je alles moet opgeven en er alleen voor gaat als je iets 100% doet. Succes is veel meer ‘blijven bouwen aan wat je belangrijk vindt’, stapje voor stapje. Vraag Laurens of hij ooit fulltime schrijver wil worden, en hij zegt: misschien. Maar het hoeft niet nu. “Er zijn weinig mensen die van hun pen kunnen leven. Ik zie m’n kantoorbaan niet als obstakel, maar als fundament. Dankzij die zekerheid heb ik energie en ruimte voor mijn creatieve werk.”
Zijn definitie van succes is dan ook niet gericht op status of omzet, maar op richting: “Voor mij is iemand succesvol als die werkt aan iets wat belangrijk voor hem is. Je hoeft niet meteen resultaat te zien. De beweging telt.”
Succes hoeft geen radicale wending te zijn. Misschien is werkgeluk voor jou wel: weten dat je mag bouwen aan iets voor jezelf, naast je baan. Denk niet in óf-óf, maar in én-én.
Alle inzichten van het dubbelleven van Laurens op een rijtje
Inzicht 1: Wacht niet op inspiratie. Begin gewoon.Je hoeft niet eerst tijd, ruimte of een briljant idee te hebben. Begin klein, bijvoorbeeld met tien minuten per dag. Succes komt niet ineens, maar begint met het zetten van die eerste stap.
Inzicht 2: Je werk is misschien wel creatiever dan je denkt.Ook in een juridische of administratieve functie is ruimte voor creativiteit. Denk aan helder formuleren, visueel maken van complexe info of anders naar problemen kijken. Zie je werk als speelveld voor verbetering.
Inzicht 3: Structuur en creativiteit versterken elkaar.Een vaste werkstructuur helpt je creativiteit vasthouden. En andersom: een creatieve uitlaatklep buiten werktijd maakt je scherper, flexibeler en gemotiveerder op je werk.
Inzicht 4: Je hoeft niet te kiezen tussen zekerheid of zingeving.Je hoeft je baan niet op te zeggen om iets anders te proberen. Denk in én-én: bouw aan een passie of project náást je werk. Je vaste baan kan de ruimte creëren voor groei daarbuiten.
Inzicht 5: Succes is een bepaalde richting inslaan, geen eindstation.Laat je niet tegenhouden door het idee dat iets ‘moet slagen’. Succes is blijven bouwen aan iets wat jij belangrijk vindt, in jouw tempo. Niet het eindresultaat telt, maar de stap die je durft te nemen.
Eén laatste tip: schrijf. Al is het maar voor jezelf
Tot slot deelt Laurens een verrassend simpel advies: ga eens schrijven. “Je hoeft geen boek uit te brengen. Maar iets opschrijven, een gedachte, een ervaring of een frustratie, helpt om te ordenen. Schrijven is reflectie. Het maakt dingen kleiner, overzichtelijker. Het lucht op.”
Heb je een vol hoofd? Pak pen en papier. Schrijf drie minuten zonder te stoppen. Niet om mooi te schrijven, maar om je hoofd leeg te maken. Het werkt. En wie weet, begin je dan toch ooit aan dat boek.
Deze artikelen worden nu ook veel gelezen op Intermediair.nl:
“Overdag onderzoek ik kankercellen, ’s avonds duw ik een bobslee de baan af”
:focal()&w=256&q=75)