Jurist Charlotte Meindersma haalt klanten binnen via blogs en vlogs

Een juridische tekst is meestal geen lectuur die je ’s avonds ontspannen op de bank leest. Maar dat is bij de toegankelijke blogs van jurist Charlotte Meindersma anders. ‘Juridische blabla in gewoon Nederlands’ is dan ook de wervende tekst waarmee haar website opent. Toen zij in 2011 haar eigen juristenkantoor begon, was de vraag: hoe ga ik klanten binnenhalen? Met blogs en vlogs, was haar antwoord. Al waren de eerste – naar eigen zeggen – nog wat saai.

Je begon je kantoor en had klanten nodig.

‘Ja, en er waren destijds weinig marketingboeken over hoe je dat aanpakt als je diensten verleent aan andere bedrijven. Op aanraden van mijn schoonvader ben ik Guerilla Marketing gaan lezen van Jay Conrad Levinson, maar dat ging vooral over producten verkopen aan consumenten. De basis van die filosofie is dat je een publiek opzoekt waaraan je een sample van je echte product laat zien. Dus dat je bijvoorbeeld in een buurthuis een sinaasappelpers demonstreert. Het had geen zin om dat idee te kopiëren, maar ik dacht wel: als ik ga bloggen over juridische kwesties, laat ik in het klein zien hoe mijn werk er in het groot uitziet.’

Waren er meer juristen die dat deden destijds?

‘Er waren wel wat juridische blogs, maar niet op grote schaal. Mijn eerste blogs waren vrij saai, maar het werkte wel, want ik kreeg veel reacties. Na een tijdje ging ik ook bloggen voor de bekende blog Frankwatching, daarmee kon ik mijn publiek nog meer vergroten.’

Was er een vooropgezet plan? Een systeem waarmee je werkte?

‘Een systeem is er nog steeds niet. Het komt erop neer dat ik ergens over schrijf en tegenwoordig ook vlog. En als het thema aanslaat, praat ik er vaker over. Ik ben wel veel gaan lezen over bloggen in die periode, en bijvoorbeeld ook over SEO. Verder heb ik het geleerd in de praktijk, er mensen over gesproken en boeken gelezen over hoe je met blogs en video’s klanten kunt binnenhalen.’

‘Daarna ben ik ook video’s gaan maken. In eerste instantie kreeg ik er veel kritiek op, dus toen ben ik weer gestopt. Vier jaar geleden heb ik het weer opgepakt en inmiddels loopt het prima. Het is een makkelijke manier om me te onderscheiden; andere juristen doen dit niet. Door mijn video’s krijgen mensen vertrouwen in me en bellen ze voor een afspraak. Het kan allemaal veel beter: je kunt een camera kopen, goed leren editen… Maar ik zou mijn collega-ondernemers adviseren: lees niet allerlei boeken over hoe je het precies moet aanpakken, ga gewoon aan de slag. Ik heb een lijstje met onderwerpen voor mijn video’s en ben het gewoon gaan doen. Als mensen dan geen klant worden, is dat ook prima.’

Je maakt zakelijke vlogs over onderwerpen zoals auteursrecht, maar ook over je eigen leven. Hoe bewaak je de lijn tussen zakelijk en privé?

‘Ik maak inderdaad elke vrijdag een vlog en daarnaast de juridisch inhoudelijke video’s. Ik maak onderscheid tussen persoonlijk en privé: je ziet weleens mijn katten, maar familie komt niet in beeld. Het gaat meer over hoe druk het is in mijn bedrijf, wat er anders kan hoe ik mensen adviseer. Ik laat mijn stijl van werken zien zodat mensen mij, al voordat ze me ontmoeten, vertrouwen.’

Groeide je bedrijf na 2011 direct hard?

‘Dat gebeurde na een paar jaar. Mijn schoonvader zei altijd: jij hebt straks een groot kantoor met personeel. Ik was ooit begonnen met de gedachte om altijd alleen te blijven werken, maar ik ben toch mensen in dienst gaan nemen, waardoor ik een managementrol kreeg. Dat bleek niet bij me te passen. Eerst dacht ik dat het lag aan het verschil in mentaliteit tussen mij en de medewerkers, maar ik moest al snel concluderen: ik ben geen manager. Ik heb het een jaar of vijf geprobeerd.’

Terwijl je eigenlijk direct wist dat het niets voor jou was.

‘Ja, maar die rode draad zie je niet meteen. Je leest overal: je moet een team om je heen bouwen om te groeien. Als je dan zegt: ik wil helemaal geen team, doe je het dus blijkbaar verkeerd. Mijn man zegt nu: jij mag geen mensen meer aannemen, want dan krijg je weer een burn-out.’

Hoe zat het met die eerste burn-out?

‘Ik was twee, drie jaar aan het ondernemen en was net de eerste mensen aan het aannemen. Ik was te veel aan het werk, trok mezelf te veel aan van de meningen van buitenaf en had moeite met zeurende klanten. Ik ben heel gevoelig voor meningen van buitenaf, het duurde even voordat ik dat afleerde.’

Hoe manifesteerde die burn-out zich?

‘Ik gaf het niet toe, heb gewoon doorgewerkt… Iedereen is weleens moe, maar ik sliep hele weekenden op de bank. Mijn man zegde alle verjaardagen en feesten af zonder het mij te vertellen en ik sleepte mij maandag weer naar kantoor. Omdat hij me hielp, kwam ik er weer redelijk bovenop. Puur door de prikkels te beperken en te doen wat ik wil.’

Door jouw boek over ondernemerschap loopt dat negeren van alle meningen van buitenaf ook als rode draad.

‘Zeker, ik zie dat mensen zich te veel aantrekken van business coaches, ondernemers en de media, waardoor ze in een bepaalde mal worden geduwd van hoe zij succesvolle ondernemers moeten zijn. Je ziet in de media vooral succesverhalen, waardoor je het gevoel krijgt: ik moet het zo doen en als het anders gaat, is het niet goed. Het gaat erom dat je je eigen keuzes maakt, ook ter bescherming van jezelf. Het moet ook niet te veel om geld gaan. Focus op wat je wil bereiken. Daar hoort ook een bepaalde omzet bij, maar niet andersom.’