Mirnesa (29) had een droomcarrière als consultant, maar gaf alles op: ‘Voor wie doe ik dit nu echt?’

Mirnesa Ibisevic (29) maakte een droomstart bij strategisch adviesbureau Simon-Kucher in Amsterdam, waar ze bedrijven adviseerde over commerciële strategie: pricing, sales en groei. Ze startte er op haar 23ste als consultant, maakte twee promoties en vertrok vijf jaar later als manager, een rol waarin ze projecten leidde en direct managementteams adviseerde.

Een carrière die voor veel jonge professionals als succes geldt. Maar tijdens een presentatie over salesoptimalisatie bij een klant begon er iets te knagen. ‘Het was alsof er een lampje ging branden en ik opeens wakker werd. Ik had het naar mijn zin en leerde veel, maar tijdens die presentatie dacht ik: voor wie doe ik dit nu echt en wie help ik hier nou echt mee? De kern van het werk ging vooral over hoe je meer winst kunt maken. Dat voelde voor mij niet meer als de juiste vraag.’

Flink minder inkomen

Dat gevoel verdween niet meer. Wat volgde was geen impulsieve beslissing, maar een zoektocht van maanden. ‘Ik ben gaan kijken wat ik kon doen om echt impact te maken. Dat duurde even, want je stapt in een compleet nieuwe wereld.’ 

Tijdens haar zoektocht ontdekte ze de fellowship van Rutger Bregmans School for Moral Ambition; een programma dat mid-career professionals een half jaar bij ngo’s plaatst om hun talenten in te zetten om urgente wereldproblemen op te lossen. Fellows leveren hun vaste baan in en krijgen gedurende het programma een modaal salaris. ‘In de meeste gevallen moet je salaris inleveren. Dat is een rekensom die je voor jezelf moet maken. Ieders persoonlijke situatie is immers anders.’

Sprong in het diepe

De overstap voelde voor Mirnesa als een sprong in het diepe. ‘Ik ben een risico-avers persoon, dus dit was heel spannend. Het is iets nieuws en geks wat mensen vaak nog niet kennen.’ De fellowship hielp om die stap minder groot te maken. Fellows krijgen training, begeleiding en worden gekoppeld aan nonprofitorganisaties waar hun competenties nodig zijn. ‘Wat heel erg hielp, is dat je niet helemaal vanaf scratch hoeft te beginnen. Je kunt de vaardigheden die je hebt heel goed inzetten voor iets goeds. Het is fijn als iemand tegen je zegt dat je die baan aankunt en dat je niet weer als stagiair hoeft te starten.’

Ze kwam terecht in Brussel bij Fern, een organisatie die zich inzet voor bossen en het Europese voedsel- en klimaatsysteem. Daar werkte ze als food policy advisor. Het onderwerp was nieuw, maar de vaardigheden uit de consultancy bleken verrassend bruikbaar. ‘Ik gebruikte er dagelijks vaardigheden zoals projectmanagement, stakeholdermanagement, structuur brengen in je werk en communicatie.’

Niet voor iedereen

Hoewel ze er financieel zo’n 35-40 procent op achteruitging, besloot Mirnesa het toch te doen. ‘Ik had het voordeel dat ik alleen woonde. Voor mensen in andere situaties, bijvoorbeeld met een gezin, kan het een heel andere beslissing zijn. Het is niet iets wat iedereen zich kan veroorloven.’

Het beeld dat iedereen maar zijn goedbetaalde baan moet opzeggen om de wereld te verbeteren, wijst ze dan ook resoluut van de hand. ‘Dat zou zeker niet de boodschap moeten zijn. Maar ik hoop wel dat mensen die het zich kunnen veroorloven daar meer bewust over gaan nadenken. En als je je huidige baan niet wil of kan opzeggen, kun je nadenken of je impact kan maken vanuit je huidige functie. Of je kan een deel van je inkomen doneren aan effectieve goede doelen.’

Minder luxe, meer zingeving

Financieel betekende de switch dat ze bewuster met geld moest omgaan. ‘Als je minder gaat verdienen, ga je minder vaak uit eten of let je extra goed op bij de boodschappen. Maar ik gaf hiervoor ook niet veel om dure kleding en ik heb geen auto, dus het waren geen enorme veranderingen.’ 

Wat ze ervoor terugkreeg, was moeilijker in geld uit te drukken. ‘De community die ik heb opgebouwd is misschien wel het belangrijkste. Onderdeel zijn van een groep mensen die allemaal hetzelfde doel hebben: iets goeds doen voor de wereld. Het helpt om uit je eigen bubbel te stappen en je wereldbeeld te verbreden.’ Die omgeving werkt ook als een soort moreel kompas, zegt ze. ‘Het fungeert als een ruggengraat bij de keuzes die je maakt.’

Geen spijt

Haar fellowship in Brussel is inmiddels afgelopen. Het heeft haar veel opgeleverd. ‘Ik weet dat ik niet gelukkig was geweest als consultant, en dat is heel wat meer waard. Ik heb in Brussel ervaring opgedaan die niet veel mensen hebben.’ Een nieuwe baan heeft ze nog niet. Terug naar de corporate wereld gaat ze waarschijnlijk niet meer, liever naar de publieke of non-profitsector. ‘Ik ben wel in gesprek, maar ik ga nu eerst even op vakantie om te reflecteren op de volgende stap.’

The School for Moral Ambition zoekt nieuwe fellows. Je kunt je nog tot 27 april 2026 hier aanmelden.