Werkgevers/
Werknemers
Aad Groenewegen kijkt glimlachend uit het raam van een witte vrachtwagen tijdens zijn werk bij Hortimat.
Werk en carriere5 min lezen

Aad (80) kwam binnen veertien dagen na pensioen terug, maar vertrekt nu toch echt: ‘Alles was leuk’

Hij ging al eens eerder met pensioen, maar keerde toen na veertien dagen weer terug op de werkvloer. Aad Groenewegen (80), de langst werkende werknemer van Hortimat, vertrekt nu echt, zij het met frisse tegenzin. „Anderen zijn blij als ze de 65 bereiken, ik ben zelfs nu met tachtig nog niet blij om met pensioen te gaan.”


Echt tijd voor een interview met het AD heeft Aad Groenewegen eigenlijk niet. Op zijn laatste ochtend is hij te druk met afscheid nemen van Hortimat Flamingo van der Meer, het bedrijf waar hij al dertig jaar werkt. Nog één keer bereidt hij een bestelling voor, zorgvuldig worden de tuinbouwmachines op een pallet geladen. Het lukt hem niet zonder een traantje weg te pinken.

Het is een emotionele dag voor de werknemer, die er vanaf het begin bij was. Op de schermen in de kantine draait deze donderdag de hele dag een diashow met foto’s van Aad. „We willen hem zo graag in het zonnetje zetten”, zegt eigenaar Geert van der Meer, die het vandaag ook niet droog kan houden. De hele dag zijn er verrassingen voor hem ingepland, het interview is er één van.

Kruipen in de zeecontainers

Groenewegen stopte al één keer eerder met werken. Keurig ging de Naaldwijker op 65-jarige leeftijd met pensioen. Binnen veertien dagen stapte hij weer in zijn favoriete bakwagen. „Ik moest er helemaal niets van weten. Anderen zijn blij als ze de 65 bereiken, ik ben zelfs nu met tachtig nog niet blij om met pensioen te gaan.”

Dag in, dag uit kruipt Groenewegen nog de zeecontainers in om de tuinbouwmachines klaar te maken voor verzending. „Hij kruipt erin alsof hij een jonge vent van twintig is”, grapt Van der Meer. Aad maakt bestellingen klaar, demonteert machines en rijdt nog op de heftruck en vrachtwagen. Met de bakwagen gaat hij op de foto. „Het is wel een beetje mijn wagentje.”

Pas op zijn vijftigste kwam Groenewegen echt in dienst bij Hortimat. Hij had zijn eigen tuindersbedrijf aan de Groenenweg in Naaldwijk en kweekte anjers, gerbera’s en later sla. Toen Hortimat nog in Hoek van Holland zat, kwam hij officieel in dienst. „Ik was denk ik de eerste werknemer in vaste dienst.” Het team bestond nog uit vier man, inmiddels zijn dat er zeker twintig.

Hele land door

Thuis vond zijn vrouw Gerda het geen probleem dat Aad nog zo lang doorwerkte. „Zonder haar had ik het niet gedaan, alleen kan je niet beslissen.” Na zijn terugkeer uit het gepensioneerde leven werkte Groenewegen alleen nog de ochtenden. „Toch was iedere ochtend te kort.”

Een jongere Aad Groenewegen is bezweet aan het werk in een blauw overall terwijl hij samen met Geert van der Meer in een zeecontainer staat.

In dertig jaar tijd heeft hij veel mooie herinneringen gemaakt. „Alles was leuk.” De ogen van Groenewegen beginnen te schitteren bij de gedachte aan de eerste TomTom. „Ik had net mijn vrachtwagenrijbewijs toen de eerste TomTom gekocht werd”, vertelt Groenewegen glunderend. „Ik was eigenlijk nooit verder dan Wateringen geweest. Daarvoor moest ik ‘s avonds de route opzoeken op de kaart en deze opschrijven, nu kon ik zo het hele land door reizen.”

Hortimat verkoopt wereldwijd gebruikte tuinbouwmachines en begon bij Leen van der Meer, die na een tuincentrum te hebben gerund een nieuw bedrijf opbouwde. De onderneming groeide hard, van een loods van 500 vierkante meter in Hoek van Holland naar ruim 14.000 vierkante meter in Monster en ‘s-Gravenzande op dit moment. „Zijn vader was mijn kameraad”, zegt Groenewegen tegen Geert van der Meer. Hij houdt het niet droog. „Ik ben zo trots op hoe dit bedrijf is gegroeid.”

Net voor 80e écht tijd om te stoppen

Hij heeft er een extra familie bij met het team van Hortimat. „Aad is echt de lijm binnen het bedrijf”, geeft Van der Meer toe. „Jij bent Flamingo.” In het kantoor hangt donderdagmiddag een beladen sfeer. Het is een groot gemis dat Groenewegen nu echt gaat stoppen, volgens het team. „Niet zeuren hoor”, bromt de tachtigjarige op zijn beurt. Die aandacht is niets voor hem.

Woensdag werd Groenewegen tachtig jaar. Nu is het echt tijd om te stoppen, aldus de werknemer. „Nu ben ik gezond, ik ga niet wachten tot ik mank loop.” Wie weet, zien ze hem over veertien dagen gewoon weer terug. „Maar dan alleen voor een bakkie, hoor.”


Afbeelding van de auteur

Frouke van der Heijde

Frouke van der Heijde schrijft over nieuws uit Westland voor het AD.