:focal(1252x660:1253x661)&w=3840&q=75)
Die verleidelijke borrel laten staan? Zo hack je je werkgeheugen om ongezonde gewoontes makkelijker te stoppen
‘Heb je een aperitief gedronken voordat je hier kwam?’ vraag ik aan een cliënt. Hij is aangemeld om van zijn drankprobleem af te komen, nadat hij op zijn werk een laatste waarschuwing kreeg: nog één keer een alcohollucht op de werkvloer en het is ontslag. Die situatie zet psychotherapeut Carien Karsten aan het denken, hoe je die prettige behoeftes tegenhoudt zonder dat het (te) veel moeite kost. Ze legt het uit in deze blog.
Afbeelding boven het artikel ter illustratie. Persoon komt niet in de blog terug en is niet Carien Karsten. Bron: Getty Images.
Mijn cliënt is ervan overtuigd dat hij overdag best zonder kan, maar hij zwicht toch telkens voor dat ene slokje als hij opstaat.
‘Nee hoor’, antwoordt hij, ‘ik heb alleen maar een luchtje opgespoten.’ Bij doorvragen blijkt dat hij zo de geur van drank wil verbloemen. Hij ziet zichzelf niet als zwaar verslaafd – hij functioneert toch prima? Als we de emotionele achtergrond voor zijn drankgebruik aanpakken is hij zo van de drank af.
De valkuil van de waaromvraag
Oké, er zijn vele redenen waarom mensen aan de drank kunnen raken: de een raakt verslaafd door het verlies van een dierbare, een ander door het verlies van werk. Maar het is een valkuil om je bezig te houden met de waaromvraag. Je ziet jezelf dan als slachtoffer van een oorzaak buiten jezelf. Je doet er beter aan de regie over je drankgebruik te nemen. Bijvoorbeeld door de werkgeheugen hack.
Het zien of denken aan drank kan al genoeg zijn om naar een glaasje te verlangen. Ik ken dat gevoel maar al te goed, ook al drink ik niet meer dan drie glazen per week, meestal alleen in het weekend. Toch kan ik me af en toe al akelig voelen bij het idee die dag, en de volgende, niet te zullen drinken. Dat heeft met het beloningscentrum van ons brein te maken – de nucleus accumbens. Alleen al de voorstelling van een glas wijn prikkelt dat deel van het brein en roept de hunkering op. Het brein maakt geen onderscheid tussen realiteit en de verbeelding. Afzien van het plezier van dat ene drankje voelt als stress. Dan maken we extra stresshormonen aan en dat maakt de behoefte aan verdoving alleen maar groter. Meestal ben ik streng voor mezelf en laat het voorgestelde plezier aan me voorbijgaan. Maar dat lukt niet altijd. Net zoals bij mijn cliënt.
De effectieve werkgeheugen hack tegen hunkering
Gelukkig is er een betere manier om de hunkering de baas te blijven. Namelijk door het werkgeheugen een extra klus te geven op het moment dat je zin hebt in een drankje. Omdat dit deel van je brein maar een beperkte capaciteit heeft om prikkels te verwerken, kun je de hunkering laten verdwijnen door je brein af te leiden terwijl je expres de craving oproept. Terwijl je denkbeeldig het ene glas na het andere drinkt, speel je voor de werkgeheugenbelasting een spelletje Tetris op je telefoon.
Zolang de nucleus accumbens geactiveerd wordt door de drank, kun je zelf nog de regie pakken. Trek je op de automatische piloot je drankenkast open om die ontspanning te krijgen? Dan ben je in het stadium dat de prikkeling het gewoontevormend deel van je hersenen (het dorsaal striatum) heeft bereikt. Dan wordt het tijd om hulp in te roepen.
Voor die tijd doe je er goed aan een spelletje Candy Crush of Tetris te spelen. Beeld je bijvoorbeeld in om een heerlijke Aperol Spritz te drinken, stel je de smaak voor en het gevoel van ontspanning dat de drank je geeft en speel tegelijkertijd Tetris totdat de hunkering gezakt is. Ga vervolgens opgewekt en sober naar je werk.
Meer lezen over de beste manier om jezelf te ontwikkelen? Lees dan ook deze artikelen:
'Altijd nuttig zijn in je werk ís niet nuttig': zo groei je wél in je carrière
Het gevaar van de 'soepele' vergadering: waarom je juist frictie op moet (durven) zoeken
Stop met polderen: waarom compromissen op het werk vaak geen besluit zijn
:focal(218x90:219x91)&w=256&q=75)