Sparen in het buitenland: slim of stom?

*Alle genoemde rentepercentages in dit artikel waren op het moment van schrijven actueel

De Europese Centrale Bank blijft de rente verhogen om de hoge inflatie terug te dringen. Dat merken Nederlanders wel aan hun hypotheekrente, maar veel minder aan de spaarrente; de grootbanken keren maar mondjesmaat hogere rentes uit aan hun spaarders.

Bij internationale banken word je vaak aanzienlijk guller beloond. Dat geldt zowel voor een gewone spaarrekening (geld direct opneembaar), als voor deposito-sparen (geld langer vastzetten). Een vergelijking: bij Nederlandse grootbanken als ING, ABN AMRO en Rabobank krijg je momenteel 0,40 tot 0,60 procent rente op je spaargeld, bij de onlinebank Bunq 1,56 procent. Maar bij het Duitse Scalable Capital (sparen en/of beleggen) is dat 2,30 procent, en bij de Italiaanse Imprebanca zelfs 3,55 procent (bij vijf jaar vast).*

Roland Bieleveldt van Sparen.com vertelt waarom het algemene renteniveau in Nederland zoveel lager ligt dan in bijvoorbeeld Zuid- of Oost-Europese landen. ‘Nederland wordt internationaal gezien als een financieel betrouwbaar land. Dat vertaalt zich in een lager risico en dus een lagere rente.’ Hij ziet dat de meeste spaarders hun eigen bank trouw blijven, en daar profiteren met name de Nederlandse grootbanken van. Die zijn ook niet verplicht om hun spaarders te laten meeprofiteren van de hogere rente. Volgens Jeroen Wolfsen, product-expert bij Moneywise.nl, zijn banken vrij in het bepalen van het rentepercentage. ‘Blijkbaar trekken ze voldoende spaargeld aan zonder dat ze spaarders hoge tarieven hoeven aan te bieden. We zijn dus een spaarzaam volk.’

Kleine lettertjes

Sparen in het buitenland levert meer rente op, maar Wolfsen ziet ook nadelen. ‘Een bedrag op je Nederlandse spaarrekening zetten, doe je snel en simpel via je app. Een spaarrekening bij een buitenlandse bank openen is meer werk. Ook al gaat het bijna altijd via een platform met een geautomatiseerde aanvraagprocedure, moet je toch het hele proces door; inclusief identificeren en stukken opsturen.’ Het wordt wel steeds eenvoudiger, dankzij speciale Nederlandse websites of spaarplatforms als Raisin.

Maar meer rendement betekent vaak ook meer risico, zegt Alexander van Spaendonck, vermogensadviseur bij Vector Family Office & Consultants. ‘Ga je sparen in Italië of Griekenland, dan krijg je meer rente, ook op staatsobligaties. Maar wees niet teleurgesteld als ze niet terugbetalen of je gaan aflossen in waardeloze Turkse lira of Griekse drachmen. Je spaargeld terughalen is juridisch dan lastig. De kleine lettertjes zijn vaak in lokale taal geschreven.’

Niet ‘vergeten’

Het kan wellicht verleidelijk zijn om je buitenlandse kapitaaltje te ‘vergeten’ bij je belastingopgaaf. Niet doen! Met veel landen heeft Nederland een belastingverdrag gesloten. Informatie over spaarders wordt door de aangesloten landen uitgewisseld. Spaart een Duitser bijvoorbeeld bij de Nederlandse LeasePlan Bank, dan informeert deze bank de Duitse belastingdienst over het vermogen van de Duitser. Van Spaendonck: ‘Niet voor niets zijn de Verenigde Arabische Emiraten zo populair bij bepaalde delen van onze bevolking: die wisselen geen gegevens uit.’

Het land waar je woont heft doorgaans de belasting over je bank- en spaartegoeden, zegt Marco Bik van Jongbloed Fiscaal Juristen. ‘Voor de Nederlandse belastingheffing is het niet relevant bij welke bank spaargeld is ondergebracht.’ Je buitenlandse spaargeld geef je daarom op bij de Nederlandse belastingdienst, die het vervolgens belast in box 3.

De tekst gaat verder onder de banner

Bik waarschuwt dat een enkele keer het bronland – dat is het land waar je spaarrekening is gevestigd – belasting heft over bank- en spaartegoeden. ‘Dit zijn voornamelijk de landen waar geen belastingverdrag mee is gesloten. Zij mogen deze bronbelasting heffen als de nationale wet van dat land het toelaat.’ België (30 procent) en Spanje (19 procent) doen dat bijvoorbeeld wel, Duitsland en Frankrijk niet. ‘In sommige landen wordt inderdaad bronbelasting geheven’, bevestigt Bieleveldt. ‘Vaak kun je de die weer terugvorderen via de belastingdienst, maar het is wel goed om dat mee te nemen in je spaarkeuze.’

Banken in het nauw

De afgelopen maand zijn internationaal weer diverse banken in het nauw geraakt. Spaarders die hun geld binnen de EU wegzetten, hoeven zich daar volgens Bieleveldt geen zorgen over te maken. ‘Binnen de EU is afgesproken dat alle garantiestelsels dezelfde bescherming bieden: tot 100.000 euro ben je als rekeninghouder gedekt. Het maakt niet uit of je spaart in Nederland of bijvoorbeeld Italië. Wel kun je een valutarisico lopen in EU-landen die niet de euro hebben, zoals Zweden. Daar geldt weliswaar dezelfde spaargarantie, maar dan in Zweedse kronen.’

Hoewel bij een faillissement van een buitenlandse bank het depositogarantiestelsel voor dekking zorgt, weet Wolfsen dat het soms moeite kost om je geld terug te krijgen. ‘Het garantiestelsel is niet altijd zaligmakend. Toen de IJslandse bank Icesave failliet ging in 2008, kregen spaarders hun geld niet zomaar terug. IJsland zat zelf ook in de financiële problemen en kon de garantie niet waarmaken. Kies dus wel een land met een sterke economie.’

*Alle genoemde rentepercentages in dit artikel waren op het moment van schrijven actueel