‘Voor de moeilijkste keuzes word je het meest beloond’

Michelle maakt onderdeel uit van een generatie met schijnbaar onbegrensde mogelijkheden. Natuurlijk is dat geweldig en spannend, maar er zijn ook jongeren die het daar best zwaar mee hebben. Want je kunt niet alles tegelijk, je moet keuzes maken in het leven om niet alles een beetje half te doen. En als je alles kan worden, valt het ook tegen als het even niet lukt. Haar antwoord? Veel ritme, en die Facebookapp is van haar telefoon af.

Wat wilde je vroeger altijd worden?

‘Als kind tekende ik er vrolijk op los, ik had mijn eigen strip en op de basisschool tekende iedereen mij na. Ik wilde dus striptekenaar worden en daarom ging ik naar de Kunstacademie in Den Bosch, de opleiding tot illustrator heb ik netjes in vier jaar afgerond. Dat was heel leerzaam, je leert heel veel over jezelf.’

Wat leerde je?

‘Het gaat over je persoonlijke handschrift; wie ben jij als kunstenaar en wat zegt het over jou wat je allemaal maakt? Dat was wel pittig hoor als zeventienjarige, maar ook heel leerzaam.’

Heb je het plan om striptekenaar te worden lang volgehouden?

‘Het ging allemaal goed, maar ik kreeg wel wat andere plannen. Je wordt toch vooral opgeleid tot freelance illustrator en ik vind het juist heel leuk om in teamverband te werken. Ik hou van grote organisaties en heb er ook geen moeite mee om een leidinggevende te hebben, die drive om onafhankelijk te zijn heb ik minder dan échte freelancers. Daar is niks mis mee, maar het paste niet helemaal bij mij als persoon. Na die studie heb ik anderhalf jaar in de horeca gewerkt in Eindhoven en daarna heb ik een half jaar met een vriendin door Zuid-Amerika gereisd. Daar heb ik heel goede herinneringen aan. Je komt in een manier van leven terecht waarin even niets hoeft, maar je ondertussen heel veel onderneemt. Na die periode wilde ik wel weer terugkomen hoor.

Leer je iets van werken in de horeca?‘

Ja natuurlijk. Je leert gewoon hard werken, multitasken, je mensenkennis wordt beter en het is een heel leuke tijd. Die combinatie van hard werken, hard feesten en ontdekken wat je wil, werkte wel voor mij. Op een dag ben ik – heel suf – samen met mijn vriend in de bibliotheek gaan zitten met een boekje van alle masters in Nederland. Overal zette ik plussen en minnetjes en communicatiewetenschap bleef over. Ik vond het altijd een beetje een luxestudie, typisch iets voor onze generatie – alles is toch communicatie? – maar toen ik me ging verdiepen, zag ik wel mooie elementen. Op de Kunstacademie leer je welke middelen je kunt inzitten om te communiceren met een doelgroep, maar bij communicatiewetenschap zoek je daar een wetenschappelijke onderbouwing bij. Die onderbouwing miste ik wel. Op de Kunstacademie gaat het allemaal om gevoel en op de universiteit leer je iets over de argumentatie.’

Kon je uiteindelijk een beetje vinden wat je wilde?

‘Ik heb een stage gedaan tijdens mijn master en toen kwam ik bij een creatief communicatiebureau uit. Dat creatieve van de academie en het strategische van de universiteit komen daar perfect samen.’

Ben je eigenlijk handig op social media?

‘Jawel, net zoals de rest van mijn generatie, maar ik heb persoonlijk niet zo veel met social media. Het is handig, je kunt een grote doelgroep bereiken voor weinig geld, maar ik heb mijn Facebookapp van mijn smartphone gehaald en volg bewust weinig mensen op andere kanalen. Ik vind het namelijk wel een beetje veel om non-stop informatie te krijgen, en zo interessant is het niet allemaal. Een vriend van mij zei: stop daar maar mee en je houdt veel tijd over. Dat bevalt me prima.’

Is er een specifiek onderwerp binnen jouw vakgebied dat je interesseert?

‘Ik ging dus stage lopen bij Goed Werk Communicatie, een bureau dat bewust is gekrompen waardoor ik er als derde bij kwam. Dat was leuk, want dan mag je echt met alles meedoen. Ik kwam erachter dat het ontwikkelingen van pay-offs en concepten leuk is, maar ook het organisatorische heeft mijn interesse en contact met mensen vind ik leuk. Na die stage heb ik daar nog even gewerkt en daarna ging ik mijn scriptie afronden. Die schreef ik over de communicatieve uitdagingen rondom sociale zorgrobot Alice, een robotje dat eenzame ouderen gezelschap houdt. Dat was wel een flinke opdracht.’

En nu ben je aan de slag bij bureau Zandbeek?

‘Ja, in september ben ik afgestudeerd en toen heb ik vier maanden gewerkt bij Vitalis, een WoonZorg Groep waar ik hielp met het implementeren van een nieuw inkoopsysteem. Ik wilde graag bij Zandbeek aan de slag, dat is immers een groot bureau in Eindhoven. Nu  ben ik content producer, daar werk ik samen met vormgevers, copywriters en videomakers.’

Is het lastig om keuzes te maken qua werk? Er kan zó veel tegenwoordig.

‘Zodra je een functie vindt die je leuk vindt, dan ga je daar wel voor natuurlijk. Dan focus je daar twee, drie jaar op en ga je daarna misschien weer verder denken. Voor mij is het belangrijk om veel mensen om je heen te hebben waar je iets van kan leren. Ik vind het leuk dat je veel verschillende klanten hebt, het is ook leuk dat je ergens komt, dat je weer wat anders meemaakt. Er lopen hier nog meer producers rond en daar kan ik met al mijn vragen terecht. Ik vraag altijd heel veel. Zo’n vak als communicatie is gewoon een kwestie van veel doen.’