Voor werkgevers

Columns / Jeroen Postma

Gast, wat ben jij burgerlijk geworden Gast, wat ben jij burgerlijk geworden Vroeger was starter Jeroen een lakse twat. Nu doet hij wasjes en strijkjes terstond en betaalt zijn rekeningen op tijd. ‘Misschien ben ik echt aan het verburgerlijken.' 
En de winnaar.... wordt niet ontslagen En de winnaar.... wordt niet ontslagen Bloederige Departementsspelen bepalen wie wel en niet mag blijven op het ministerie waar starter Jeroen werkt. ‘Dat het zo uit de klauwen zou lopen, had niemand verwacht.' 
Carrière maken? Eén fout is fataal Carrière maken? Eén fout is fataal Terug op de carrièreladder na een mislukt project of klus lukt bijna niemand, merkt starter Jeroen: tweede kansen zijn dun gezaaid. Oneerlijk, vindt hij. Kan dat niet anders?  
Ik ben voorbestemd voor grote dingen Ik ben voorbestemd voor grote dingen Als je niet meer gelooft dat je een verschil kunt maken, dooft langzaam het licht in je ogen, vreest starter Jeroen. Dat zal hem niet gebeuren. ‘Dan maar een Messiascomplex.'  
Ik ben een blauwe jongen, dus bye bye carrière Ik ben een blauwe jongen, dus bye bye carrière Starter Jeroen bepaalt op cursus zijn persoonstype. Zit die flitsende carrière er nog wel in nu hij een ‘blauwe rationalist' blijkt te zijn? 
Waarom ik eenzaam zal sterven door Het Nieuwe Werken Waarom ik eenzaam zal sterven door Het Nieuwe Werken Starter Jeroen ziet de plannen van zijn werkgever om Het Nieuwe Werken in te voeren met lede ogen aan. ‘Ik wil aan Dirk zijn haar kunnen zien dat de borrel gister gezellig was.' 
Mark weet hoe het zit ‘met wijven en met werk' Mark weet hoe het zit ‘met wijven en met werk' Van het managementgeleuter van vriend Mark moet starter Jeroen helemaal niets hebben. Tot hij spijt moet betuigen aan een woedend vriendinnetje. ‘Daar staat het: "Ik heb dat wel gedaan, maar zo ben ik helemaal... 
Ik ben geen sufferd, ik ben een meesterstrateeg! Ik ben geen sufferd, ik ben een meesterstrateeg! Vol bewondering ziet starter Jeroen hoe collega's met verve kantoorpolitiek bedrijven om hun zin te krijgen. Zelf moet hij het voorlopig nog hebben van af en toe een toevalstreffer. 
En dan het besef: mijn vrijbuitersbestaan is echt voorbij En dan het besef: mijn vrijbuitersbestaan is echt voorbij Na acht jaar zorgeloos plezier maken, had starter Jeroen schoon genoeg van het studentenleven. Eindelijk een baan en verantwoordelijkheid. Maar toch, als hij weer eens met oude vrienden in de kroeg staat: ‘Het gevoel... 
Stomdronken op een feestje, dat mogen mijn collega's best weten Stomdronken op een feestje, dat mogen mijn collega's best weten Waar komt toch de behoefte vandaan je op je werk altijd degelijk en correct voor te doen, vraagt starter Jeroen zich af. ‘Aanzienlijke kans dat de bestuursvoorzitter ook wel eens een pilletje heeft gedaan.'  

Meer in de rubriek 'Columns':

salariskompas
talenten