Wonen en werken in... Granada (Nicaragua)

Hoe kom je in Nicaragua terecht?

‘Ik wilde graag een tijdje vrijwilligerswerk doen, liefst in een Spaanstalig land. Zo belandde ik in 2007 bij een project in Nicaragua waar ik als klassenassistent een zomerschool voor kinderen opzette. Tijdens mijn verblijf leerde ik twee jongens kennen die bezig waren om Hotel Con Corazon op te zetten. Ik vond dat een goed initiatief - eenmalig geld werven, hiermee een bedrijf opzetten en met de winst een onderwijsproject ondersteunen - en we hielden contact. Vanuit Nederland ondersteunden mijn man en ik de stichting, we kochten een aandeel in het hotel en zetten ons in voor fondsenwerving. Het hotel wordt gerund door Nederlandse managers die elkaar om de paar jaar afwisselen, mijn man en ik doen dat nu. We hebben ons goed ingelezen voordat we gingen. Met onze zoon zijn we hier geweest om te kijken hoe hij reageerde op de warmte. Dat ging goed. Als een kind nog zo klein is, is zijn wereld waar zijn ouders zijn. Hij heeft een Spaanse oppas, de eerste week was dat lastig omdat ze elkaar niet verstonden. Maar nu is hij volledig tweetalig en heeft zelfs een voorkeur voor het Spaans.'

Maak je makkelijk vrienden met Nicaraguanen?

‘Je legt makkelijk contact, maar een echte "diepe" vriendschap is lastiger. Ik kom toch uit een andere wereld. Dat zorgt voor onbegrip. Als ik bijvoorbeeld aan een Nicaraguaan vertel hoeveel salaris ik in Nederland verdiende, vindt hij dat heel veel geld. Maar hij realiseert niet dat de kosten ook hoger zijn. Dat kan ik dan wel uitleggen, maar hij blijft me zien als die rijke Westerling. Dat zorgt voor een disbalans. Mijn man en ik gaan vooral om met buitenlanders of mensen in een gemixte relatie.'

Wat merk je van de armoede?

‘Mensen lijden niet per se honger, maar het voedsel dat ze eten is eenzijdig, voornamelijk rijst en bonen. Verder zie ik veel armoede op het gebied van onderwijs en gezondheidszorg. Er zijn bedelaars, zeker rond toeristische attracties. Die krijgen dan een dollar van een toerist. Dat lijkt weinig, maar dat is het uurloon van een hotelmedewerker hier. Veel jonge kinderen worden door hun familie aan het werk gezet op het plattenland, of als verkoper van souvenirs. Dat mag wettelijk niet, maar er wordt niet op gecontroleerd.'

Wat zijn de verschillen met het werken in Nederland?

‘De bureaucratie, bijvoorbeeld als ik een vergunning voor het hotel wil aanvragen. Dan moet ik 28 formulieren invullen en word ik van loket a, naar b, naar c en weer terug naar a gestuurd. Het proces is ondoorgrondelijk, ze vinden altijd wel iets wat ze nog van je nodig hebben. Je krijgt uiteindelijk de vergunning wel, maar het kost veel tijd. De werkcultuur is hiërarchisch, werknemers zijn gewend dat hun manager alle beslissingen neemt. In het hotel introduceerden we een teamoverleg met alle vaste medewerkers waarin ze kunnen vertellen wat er op hun afdeling speelt. De eerste paar keer zaten ze me met grote ogen aan te kijken. Door elk overleg veel vragen te stellen, kreeg ik het proces op gang. Nu vertellen ze uit zichzelf over de voortgang op hun afdeling en voelen zich er ook verantwoordelijk voor.'

Hoe veilig is Nicaragua?

‘Het is het veiligste land van Midden-Amerika. Je hebt geen grote georganiseerde bendes, zoals in Mexico. Ik heb me nog niet onveilig gevoeld. Er is wel corruptie. De politie houdt Westerlingen voortdurend aan. Je moet dan al je papieren laten zien en ze houden je lang op. Ze hopen dat je geïrriteerd raakt en geld betaalt om door te mogen rijden. Dat gebeurt mij ongeveer twee keer per maand. Dan leg ik uit dat ik voor Hotel Con Corazon werk en hier woon. Dat helpt, dan krijg ik mijn spullen terug en mag ik doorrijden zonder te betalen.'

Wat mis je aan Nederland?

‘Ik doe hier veel levenservaring op, leer omgaan met cultuurverschillen, geduldiger te zijn en minder direct. Maar op het gebied van werk kan ik me niet goed verder ontwikkelen. Ik kan anderen veel leren, maar mis het sparren met collega's waardoor ik vakinhoudelijk - denk bijvoorbeeld aan nieuwe ict-technologie of managementvaardigeden - een stapje verder kom. Het is wel fijn dat ik hier niet alleen ben en mijn ervaringen met mijn partner kan delen.'

Expats gezocht
Woon en werk jij in het buitenland? En zou je het leuk vinden om er over te vertellen? Mail dan naar webredactie@intermediair.nl.