Mijn baas dwingt mij vakantie op te nemen

Auteur: Diana Simons | 02-03-2010 | Reacties: 3 | Share/Bookmark Mail dit artikel

M Mag een werkgever bepalen wanneer je de opgespaarde vakantiedagen van een jaar eerder opneemt? Soms wel, blijkt uit het verhaal van Bouke.

Vraag

Ik heb tien vakantiedagen over van vorig jaar. Mijn werkgever heeft nu een aantal dagen in het voorjaar van 2010 aangewezen waarop ik deze moet opnemen. Volgens mij kan dit niet en dat heb ik hem ook gezegd. Maar hij wees mij op een bepaling in de cao dat hij als werkgever niet opgenomen verlofuren mag aanwijzen in het daaropvolgende kalenderjaar. Is een dergelijke bepaling niet in strijd met de wet?

Bouke

 

Antwoord

Nee, in de cao mag op dit punt worden afgeweken. Dit blijkt uit een uitspraak van de kantonrechter in Zwolle op 13 oktober 2009.

Twee werknemers hadden een zaak aangespannen tegen hun werkgever. Die had twee dagen aangewezen waarop ze hun niet genoten vakantie-uren van een jaar eerder moesten opnemen. Deze bevoegdheid van de werkgever was in de cao geregeld. De werknemers meenden echter dat deze bepaling in strijd was met hun recht om verlof te sparen.

Maar volgens de kantonrechter bood de betreffende cao voldoende mogelijkheden om vakantierechten te sparen voor studie, langdurend verlof en pensionering. Alleen oud verlof, dat wil zeggen vakantiedagen die niet gespaard zijn en ook niet zijn opgenomen, mocht eenzijdig worden vastgesteld.
Verder vond de rechter in deze zaak ook nog van belang dat de werkgever geen onredelijk gebruik heeft gemaakt van zijn bevoegdheid. Eerst vroeg hij zijn werknemers om deze dagen vrijwillig op te nemen. Toen dat niet gebeurde, stelde hij de dagen eenzijdig vast.

Diana Simons
Wellicht ook interessant:
Meer artikelen in de rubriek
'Ziekte, verlof en vakantie'

Reageer, print of deel dit artikel

  • Reageer (3)
  • Print
  • Share/Bookmark Mail dit artikel
Reacties op dit artikel:
Jeroen Bouwmans | 3 maart 2010 (1:36)

Het stellige nee van mevrouw Simons zou ik graag enigszins willen nuanceren.

Zoals zij zelf al aangeeft in haar antwoord betreft het een uitspraak van rechtbank sector kanton. Het zou te kort door de bocht zijn om hier een algemeen geldende regel uit te kunnen destilleren.

Rechtspraak is en blijft immers maatwerk en is afhankelijk van de concrete omstandigheden van het geval. Zo verwijst zij naar een CAO (deze bood voldoende gelegenheid om vakantiedagen te sparen). Wellicht dat er een andere uitspraak gedaan wordt als de tekst van de CAO van de vraagsteller deze mogelijkheden niet bof in mindere mate biedt.

Daarnaast blijkt de uitspraak per kantonrechter nog weleens te verschillen. Een karakteristiek voorbeeld hiervan zijn de diverse Dexia zaken. Het ging hier niet om een arbeidsrechtelijk geschil, maar het bevestigt uitdrukkelijk dat uitspraken van verschillende kantonrechters enorm van elkaar kunnen afwijken.

Alex de Kruijff | 22 april 2010 (20:22)

De kantonrechter in Utrecht (ljn: BK8474) heeft op 16 december 2009 over een soort gelijke zaak geoordeeld. Hoewel de rechter in deze zaak in het voordeel van de werkgever oordeelde, gaf deze wel aan dat de wetgever op dit punt had aangegeven dat er geen plaats was voor een verplichting voor werknemers om "een verplichting voor werknemers om een minimumvakantie op te nemen, noch een recht voor de werkgever om eenzijdig een vakantie op te leggen."

Eveneens als in Zwolle mocht de werkgever twee oud verlofdagen toewijzen. De rechter vond ook hier dat de CAO voldoende mogelijkheden tot het sparen van vakantiedagen was. Maar hier speelt wel iets anders mee: de werkgever had een gerechtvaardigd doel, n.l. het terugdringen van overcapaciteit onder de machinisten in het 1ste kwartaal terug te dringen!

Alex de Kruijff | 30 april 2010 (12:10)

De rechter in Alkmaar vond dat een CAO geen afbreuk kon doen aan de wijze waarop de vaststelling van vakantie dient plaats te vinden. De werknemer had aangegeven geen vakantiedagen te willen opnemen, na dit overleg stelde de werkgever eenzijdig de vakantie vast. De werknemer kreeg gelijk.

Het kan enige tijd duren voordat je reactie geplaatst wordt.

Het is de redactie van Intermediair toegestaan om de inhoud van de reactie met naam en toenaam te hergebruiken in de print uitgave van Intermediair.

Reacties worden niet direct op de site geplaatst. De redactie controleert vooraf of de reactie aan een aantal voorwaarden voldoet. Deze voorwaarden zijn:

  • Reacties dienen betrekking te hebben op de inhoud van het betreffende artikel of onderwerp.
  • Reacties mogen geen beledigingen, bedreigingen, al dan niet fictief, aan het adres van de andere sitebezoekers of aan prominente personen bevatten.
  • Uitingen van geweld, racisme, anti-semitisme, het zwartmaken van individuen, groepen of organisaties worden niet getolereerd.
  • De reactie moet kort en bondig zijn (maximaal 1.000 karakters), te lange reacties worden niet geplaatst.
  • Het plaatsen van persoonsgegevens zoals telefoonnummers en adressen in de tekst van de reacties is niet toegestaan.
  • Links naar websites en reclame voor producten en/of diensten worden niet geplaatst.
  • Reacties die volledig in hoofdletters zijn getypt en/of vol staan met uitroeptekens en vraagtekens worden niet geplaatst.
  • Reacties die vol staan met taalfouten worden niet geplaatst.

De redactie behoudt zich het recht voor om reacties aan te passen, in te korten of te verwijderen. De redactie gaat niet in discussie over geplaatste of verwijderde reacties.


Ik ga akkoord met de voorwaarden

Mr. Diana Simons

Diana Simons is advocaat in Amsterdam. Zij behandelt vooral arbeidszaken, sociale-verzekeringszaken en zaken op het gebied van verbintenissenrecht. Daarnaast schrijft zij over deze thema's, bijvoorbeeld voor het vakblad Reïntegratie. Voor Intermediair beantwoordt zij vragen over alle juridische zaken waar werknemers mee te maken (kunnen) krijgen. diana

Zoek in vacatures voor hoogopgeleiden: