Reacties op dit artikel:
Jeroen Bouwmans | 3 maart 2010 (1:36)
Het stellige nee van mevrouw Simons zou ik graag enigszins willen nuanceren.
Zoals zij zelf al aangeeft in haar antwoord betreft het een uitspraak van rechtbank sector kanton. Het zou te kort door de bocht zijn om hier een algemeen geldende regel uit te kunnen destilleren.
Rechtspraak is en blijft immers maatwerk en is afhankelijk van de concrete omstandigheden van het geval. Zo verwijst zij naar een CAO (deze bood voldoende gelegenheid om vakantiedagen te sparen). Wellicht dat er een andere uitspraak gedaan wordt als de tekst van de CAO van de vraagsteller deze mogelijkheden niet bof in mindere mate biedt.
Daarnaast blijkt de uitspraak per kantonrechter nog weleens te verschillen. Een karakteristiek voorbeeld hiervan zijn de diverse Dexia zaken. Het ging hier niet om een arbeidsrechtelijk geschil, maar het bevestigt uitdrukkelijk dat uitspraken van verschillende kantonrechters enorm van elkaar kunnen afwijken.
Alex de Kruijff | 22 april 2010 (20:22)
De kantonrechter in Utrecht (ljn: BK8474) heeft op 16 december 2009 over een soort gelijke zaak geoordeeld. Hoewel de rechter in deze zaak in het voordeel van de werkgever oordeelde, gaf deze wel aan dat de wetgever op dit punt had aangegeven dat er geen plaats was voor een verplichting voor werknemers om "een verplichting voor werknemers om een minimumvakantie op te nemen, noch een recht voor de werkgever om eenzijdig een vakantie op te leggen."
Eveneens als in Zwolle mocht de werkgever twee oud verlofdagen toewijzen. De rechter vond ook hier dat de CAO voldoende mogelijkheden tot het sparen van vakantiedagen was. Maar hier speelt wel iets anders mee: de werkgever had een gerechtvaardigd doel, n.l. het terugdringen van overcapaciteit onder de machinisten in het 1ste kwartaal terug te dringen!
Alex de Kruijff | 30 april 2010 (12:10)
De rechter in Alkmaar vond dat een CAO geen afbreuk kon doen aan de wijze waarop de vaststelling van vakantie dient plaats te vinden. De werknemer had aangegeven geen vakantiedagen te willen opnemen, na dit overleg stelde de werkgever eenzijdig de vakantie vast. De werknemer kreeg gelijk.