Florentine antwoordt: ik wil niet met mijn collega's in therapie

Beste man,

Wat doe je moeilijk. Een cultuurverandering is alleen mogelijk als de hele organisatie daarin meegaat. En ook al is het nuttiger voor de een dan voor de ander, zoiets komt juist goed tot zn recht als je het met zn allen doet. Wellicht kun je wel vragen of je een inhoudelijke cursus erbij mag gaan volgen.

Nu wil ik verder niet over je oordelen aangezien ik niets van je weet. Het is echter wel mijn ervaring dat degenen die het hardste roepen zichzelf te kennen, het meest profijt kunnen hebben van dergelijke trainingen. Wie weet leer je toch nog iets nuttigs; niet alleen over jezelf, maar ook over je collega's. Baat het niet, dan schaadt het niet... Stel jezelf er gewoon eerst eens voor open voordat je begint te klagen.

Als adviseur in verandertrajecten zie ik vele van dit soort, goedbedoelde, cultuurveranderingen voorbij komen. Helaas wordt vaak veel in individuele modder gewoeld, maar gaan de veranderingen niet verder dan dat.

Het echt werken aan een betere cultuur heeft praktische veranderingen nodig, met daarnaast aandacht voor (objectief meetbaar) gedrag. Vaak begint het zo simpel als op een andere manier overleggen of het afspreken om de informatiestromen anders te laten lopen.

Mensen tegen hun wil en (vaak) slecht begeleid in dit soort trajecten mee te laten draaien, levert meer slechts dan goeds op.

Kun je als werknemer niets inbrengen tegen het traject adviseer ik wel mee te doen, maar je niet met je gevoel erin te storten. Uit je niet negatief tijdens bijeenkomsten.

Geef heel duidelijk bij je leidinggevende aan dat je jezelf ook op een andere wijze wilt ontwikkelen (scholing) en zo actief bij wilt dragen aan de verandering. Met zo'n actieve medewerker kunnen ze alleen maar heel tevreden zijn.

Zie ook http://www.intermediair.nl/artikel/columns/188315/hoe-bedrijven-hun-werknemers-veranderen.html van Dieuwke...

Een overweging is alles alleen werkgerelateerd bekijken en bespreken!! Privézaken kun je zo gescheiden houden. Je kunt dit elke keer herhalen als je iets te melden, zeggen of op te merken hebt.

Is het voor jou duidelijk wat voor gedrags- en houdingveranderingen probeer men te uitvoeren? het is namelijk nooit makkelijk voor een werknemer zulke veranderingen door te gaan tenzij zij/hij heeft ze begrepen en geaccepteerd als iets inhoudelijk positief.

Het zou zijn dat het bedijf slecht geinformeerd heeft, maar ook dat de nieuwe cultuur slecht bij je past. Moet je in dat geval jezelf vragen als het zou nog steeds boeiend daar werken zal zijn, wanneer iedereen anders doet mee - het sfeer zal misschien niet meevallen.

Ik weet niet precies wat je bedoeld met 'instrumenten' - is dat training, coaching, wijze van leidinggeven, beoordelings-systematiek, etc - maar ik kan me het volgende voorstellen:
- maak voor jezelf en je leidinggevende(n) helder welke vaardigheden, en kennis, jij je verder in wilt bekwamen;
- onderzoek je ontwikkelvraag, het WAT (en bevraag jezelf ook op de vraag onder de vraag: vanwaar je behoefte aan kennis X of vaardigheid Y) en WAARTOE: wat draagt het bij in je functie, etc)
- en kijk ook naar HOE jij datgene wilt bereiken; zo kun je vanuit inzicht en houding naar nieuwe vaardigheid toewerken, of een nieuwe vaardigheid 'intrainen', dit is ook een kwestie van visie en (leerstijl)voorkeur.
Zo kun je met heldere argumentatie waartoe jij iets wilt leren en op welke wijze, tegen het aanbod van de organisatie aanleggen. Hiermee voorkom je dat je in iets stapt dat jij ervaart als 'therapie' en voorkom je ook het beeld dat jij bij voorbaat 'de kont tegen de krip gooit'. Jouw (manier) van leren, gekoppeld aan de (cultuur)ontwikkeling die de organisatie voorstaat.
En ja, als je inderdaad merkt dat de ontwikkeling van de organisatie niet meer past bij wie jij bent, of hoe je wilt functioneren als professional, dan heb je daar een andere keuze te maken...

Al die cursussen zijn ook berust pseudowetenschap. NLP, laat me niet lachen man. Ieder weldenkend mens weet dat een cursus NLP niets gaat uithalen. Typisch zo'n HR-mutsen idee die een keer een populair wetenschapsartikel in de krant heeft gelezen. Excuses voor de taal maar dit soort cursussen zijn pure geldklopperij. Bedrijven kunnen alleen een cultuur verandering ondergaan als zij de mensen daar juist op selecteren. Pas je er niet bij dan moet je het liefst bij de deur al tegengehouden worden, voor de bestwil van beiden.

Dus eigenlijk is een benodigde cultuuromslag een oorzaak van een falend HR management.

@Nick, hoewel je het niet charmant formuleert heb je wel een punt: als een bedrijf de verkeerde mensen heeft zitten, hebben ze niet goed geselecteerd. Als de werkwijze moet veranderen, is het niet nodig om de mensen zelf te veranderen. Het lijkt me zelfs verboden: mensen hebben het recht om zichzelf te zijn en blijven, zolang ze zich aan de regels en opdrachten van de baas houden. Beetje raar dat je baas aan jouw persoon wil gaan zitten sleutelen om je werk beter te kunnen doen, toch? Ik zie al dat je ineens langs de chirug gestuurd wordt om een extra paar handen te laten monteren of gecastreerd te worden ;-).
De betreffende curssusen zijn soms rampzalig door het amateuristisch gepsychologiseer, waarbij trauma's boven gehaald worden en mensen vervolgens in de kou staan omdat de trainer niet weet wat hij doet.
Ik kan me goed voorstellen dat iemand er geen zin in heeft.

@Ellen: maar tijden veranderen en mensen blijven soms lang bij de werkgever. Als er dan anders gewerkt moet worden dan 10 of 20 jaar geleden, heeft dat niets te maken met je werving en selectie toch? Lijkt me ook vrij onmogelijk om door een paar nieuwe mensen aan te nemen de gehele kliek te veranderen. En ook niet goed voor die mensen. Is dus zeer afhankelijk van t verloop van t bedrijf.

Algemeen: ik snap dat we zulke cursussen niet allemaal even leuk vinden, maar een positieve benadering mag ook wel. Als de werkgever dit graag wil en jij niet, kun je dit aangeven. Besluit men door te zetten, dan zet je je beste beentje voor en ga je er gewoon voor. Wie weet steek je er nog iets van op...En om t nou therapie te gaan noemen...erg denigrerend. "Ik ken mezelf genoeg en ben ook niet zoekende" vind ik nogal een starre houding, er valt altijd wel iets te ontwikkelen m.i.. Het gaat daarbij bij zulke trainingen ook vaak niet om alleen jezelf, maar ook om hoe je als groep met elkaar functioneert.

Maak je niet druk, bij ons hebben we elke week ook een "verplichte" sessie van zweverigheid ivm de cultuuromslag.
Ik zie dat als 4 uurtjes een beetje freewheelen en lekker ouwehoeren met collega's.
Alles draait om hoe je er zelf mee om gaat, terwijl ik er zelf nog wel de meeste bezwaren tegen had. En wie weet steek je er nog wel wat van op ook.

Laat je niet gek maken, of therapie aanpraten, vooral niet door je werkgever.

Nu is die term therapie natuurlijk een "belemmerende overtuiging" zoals het zo mooi heet in NLP. Je hebt het over grote problemen, iedereen hier voelt de emotie aan in je berichtje en zo concreet is het allemaal niet. Om het onpedagogisch verantwoord te zeggen: je stelt je aan.

Als die cultuuromslag je niet aanstaat, als je jezelf niet vindt passen in de nieuwe cultuur, ga dan praten met je baas over een gouden handdruk, want je weet het al... je staat op "zijn lijstje" en je veilige oude functie ben je toch al kwijt, de toekomst wordt helemaal anders... wil je dat eigenlijk wel?

Van al die cultuuromslagen kan je ook leren.

Neem wel op tijd afstand, zorg voor een scheiding tussen werk en privé. Er lopen in Nederland een handvol slechte trainers/coaches rond die werknemers graag tot huilens aan toe manipuleren "omdat dat goed voor je is" (die trainers hebben zelf therapie nodig). Maar het gros zijn gewoon fijne lui...

Laat je niet gek maken, die "therapie" is vooral lekker freewheelen en samen lol maken op kosten van de baas. Heerlijk toch!

Mijn eerdere ervaring: verplichte coaching om de nieuwe waarden van een organisatie door te drukken, het werd een totale mislukking. Leidinggevenden die zelf niet durven te zeggen wat noodzakelijk is, moet je daar als organisatie de verandering mee in?

Gelukkig mag je in het medische vlak zelf beslissen over je behandeling, je therapie, en dus ook weigeren. Dat je keuze ook consequenties heeft voor je toekomst, dat is al zo oud als de weg naar Rome. Het zelfde is van toepassing voor dit soort situaties. Dus het lijkt me handig om een helder beeld te hebben van wat je zelf wilt en wat je daar voor over hebt. (niets voor niets op deze wereld).

Coaching lijkt een beetje op eten. Wat de een lekker vindt, maakt de ander misselijk. De kunst is dus, als je trek hebt, op zoek te gaan naar iets lekkers. De ene kok is de andere niet, de europese keuken is de anders dan de oosterse. Ontdekken en een beetje risico nemen, dat hoort erbij. Als je daar geen zin in hebt, even goede vrienden.

Laat nog eens horen wat het geworden is.

Wij werden vorig jaar ook weer eens met zijn alle op training gestuurd. Zelf persoonlijke leerdoelen bepalen en daar met de hele groep mee aan de slag. Ik zat er helemaal niet op te wachten om me weer eens bloot te moeten geven tussen mijn collega’s.
Training was verplicht en natuurlijk vond ik het (zoals je als werknemer behoord te zeggen) het heel goed dat de organisatie zo de persoonlijke ontwikkeling stimuleert. Bij de eerste ontmoeting met de trainer gingen mijn nekharen overeind staan, op alle vlakken kreeg ik de kriebels van die vent. Mijn niet hardop uitgesproken leerdoel werd dan ook “de training overleven zonder irritaties”. Ik heb me voorbeeldig gedragen en alles in lijn der wens/verwachting van mijn werkgever voldaan. Als zij mijn doelen met cijfers onderbouwd wilden zien dan kregen ze cijfers (uit de grote duim) en natuurlijk heb ik mijn doelen behaald (je moest jezelf ten slotte beoordelen). Ik heb er uiteindelijk ook echt wel weer wat van geleerd, maar op andere vlakken dan dat mijn werkgever bedoelt heeft.
Kortom maak er gewoon het beste van, laat je goodwill zien en het is zo voorbij.

Een uitstekend antwoord van Florentien en in diverse reacties:
1. Je kent jezelf niet en kunt nog veel leren.
2. In een bedrijfsmatige setting is dat niet veilig.
3. Er zijn waanzinnig slechte en manipulatieve coaches.
Ik heb zelf ooit ook eens een sensitivity achtige training moeten doormaken om een promotie te krijgen (ik was toen een stuk timider). Alles zou in de training blijven, maar voor aanvang had ik van sommige collega's uit eerdere trainingen al heel wat gehoord over andere collega's. Later vertelde mijn toenmalige manager, tijdens een barbecue na zijn pensionering, dat hij volledig was bijgepraat door de trainer, inclusief adviezen "die spoort niet, die zou ik maar ontslaan". Er is veel gehuild in die trainingen, er zijn nogal wat scheidingen uit voortgekomen. Ziek,ziek,ziek.

Kijk dus heel erg uit wat je doet, en ik wens je een radicaal betere ervaring.

Ik volg een talent development programma, dat lijkt ook heel erg op in therapie gaan met je collega's.
Even een greep aan de vragen die mij gesteld zijn:
-Rookten je ouders voor je verwekt werd? Hebben ze andere drugs gebruikt?
- Was je moeder in staat om borstvoeding te geven?
- Mocht je troep maken en met water en zand spelen?
- Wat zeiden je ouders als ze kritiek op je hadden? Wat was het naarste dat ze ooit tegen je gezegd hebben en hoe voelde je, je toen?
- Kan je seksualiteit en de bijbehorende gevoelens van privacy tot ontwikkeling komen of word je juist uitgelachen als je de deur van de badkamer op slot wil doen?
- Maak de volgende zin af: er werd van mij gehouden als ik…
- Teken een lijn die je gezondheid, emotie, een leercurve weerspiegelt van je geboorte tot nu.

@Dusie, ik krijg ook steeds te horen dat ik niet moet klagen en mezelf ervoor open moet stellen omdat ik anders niet genoeg uit het programma haal. Dat krijg je helemaal te horen als je als enige niet huilt tijdens de sessies. Ik heb collega's alle vuile was van hun familie, inclusief medische toestand van hun ouders, horen buiten hangen. Dat zijn dezelfde mensen die zeggen dat ze alle informatie die ze tijdens het talent development programma horen vertrouwelijk zullen behandelen. Ik zie dat een beetje groepsdruk, een beetje hierarchie en beetje manipulatie een hoop doet bij mensen. Een en ander vindt trouwens plaats bij een gerenomeerd instituut. Groet van een klager die zich onvoldoende open stelt ;-)

Dit soort trajecten zijn altijd een enorme tijdverspilling en doodvermoeiend.

Dat organisaties hier nog op grote schaal tijd en geld aan besteden laat zien dat het nog wel meevalt met die economische crisis.