Florentine antwoordt: hoe zorg ik dat het roddelen stopt?

Check of er in jouw organisatie een vertrouwenspersoon is. Die kan je helpen je collega(s) aan te spreken op hun gedrag. Benoem welk gedrag je precies stoort, vertel welk gevoel je daarbij hebt en wat je graag wilt dat de ander gaat veranderen. Zo concreet mogelijk. In Intermediair verscheen eerder een artikel over het aanspreken van collega's op ongewenst gedrag. Zie http://www.intermediair.nl/artikel/collegas-en-bazen/270835/werkmanieren-hoe-spreek-je-collegas-ergens-op-aan.html.

Volgens mij zijn er op internet genoeg tips te vinden over hoe je feedback kunt geven. Benoem in ieder geval aleen concreet waarneembaar gedrag en geef een ik-boodschap af; wat doet het gedrag van de ander met jou?
Verder; volgens mij is er geen relatie met de grootte van de groep en de aanwezigheid van roddels. En; mooi dat je een voorbeeld wilt zijn maar pas op dat jij niet de zondebok wordt.

ik zou een vergadering inlassen. agendapunt roddelen. zeggen dat u zich stoort, dat de sfeer er niet beter op wordt, en dat roddelen niet hoort. Duidelijk het verschil uitleggen tussen kwaadsprekerij en ove iemand praten, feitelijk, dus wat klopt. aangeven dat je de sociologische functie van roddelen kent, maar het niet accepteert.

Ik ben het met Hans eens, oorzaak van roddelen heeft niet te maken met aanwezigheid van roddels. Oorzaken van roddels kunnen zijn: geen teamgevoel (roddels worden gebruikt als manier om vriendschappen te sluiten), collega wordt voorgetrokken door baas (roddels worden gebruikt om oneerlijke situatie aan te kaarten), er is geen open werkcultuur (roddels worden gebruikt om feedback/kritiek te leveren), etc. Het is denk ik belangrijk eerst te achterhalen wat precies de oorzaak is van het roddelen, voordat je het symptoom alleen aanpakt.

Er zijn goede manieren om onderling contact blijvend positiever te maken. 1-2-3 tips zijn moeilijk samen te vatten. Even kort door de bocht: Maak jezelf niet kwetsbaarder of sterker dan je bent: wees jezelf. Oordeel niet. Ga uit van het beste in de ander. Stel vragen. Laat merken dat je luistert. Vat samen en herhaal de oplossing.

Zeg het tegen die persoon onder vier ogen, niet in een groep. Dat kan nog eens tegen je gaan werken.

Waar stoor je je aan? Als het openbare waarheden zijn is het geen roddelen of misschien omdat die persoon zich dan niet kan verweren...

Ik zou het niet fijn vinden als er 3e personen bijgehaald worden (vertrouwenspersoon, zoals in het bericht van Monique) zonder dat de geirriteerde persoon dit eerst met mijzelf besproken heeft.

Ooit zei een collega fijntjes tegen mij "Ik praat niet over mensen die er niet bij zijn, en zeker niet negatief". Dat drukte alle behoefte om eens lekker uit te pakken over een derde, direct de kop in bij mij...

Als mensen tegen mij over een ander roddelen, dan vraag ik me toch af hoe ze dan over mij tegen anderen praten. Het makkelijkste is op dat moment het op te nemen voor die ander of gewoon aan te geven dat je niet over anderen wil praten (dat kun je openlijk doen of gewoon over iets anders beginnen). Dan zullen ze misschien wel onderling roddelen maar je kunt nu eenmaal niet alles regelen in een team en jij hebt er dan geen last meer van. En met je houding zul je meer respect krijgen dan met meeroddelen, in eerste instandie al van jezelf!

Overigens werd kwaadspreken al in de Bijbel veroordeeld, onder het "valse getuigenis afleggen". Je kunt iemand immers immens veel schade berokkenen door kwaad over hem te spreken. Het kan mensen maar zo hun baan kosten of hun relatie of erger.

In de prive situatie zijn de verhoudingen natuurlijk totaal anders als op het werk, maar wat altijd goed werkt: Voordat mijn wederhelft met haar vriendinnen gaat socializen dien ik altijd het verzoek in: "Zou je asjeblieft over mij willen gaan roddelen? Het maakt niet uit wat je zegt, ik hoef dat echt niet te weten, als je maar wat zegt." Mijn vaak herhaalde verzoek is nog nooit gehonoreerd....

Op het werk: Mocht er er door een ander over een afwezige gesproken worden, dan kun je het aanhoren zonder enig commentaar te leveren. Dan blijft het bij die ander. Zo kon mijn namaak- baasje onvermijdelijk op mijn zwijgen rekenen, wanneer hij mij naar verklaringen van andermans (collega's, die met mijn werk van doen hadden) gedrag vroeg.

In de prive situatie zijn de verhoudingen natuurlijk totaal anders als op het werk, maar wat altijd goed werkt: Voordat mijn wederhelft met haar vriendinnen gaat socializen dien ik altijd het verzoek in: "Zou je asjeblieft over mij willen gaan roddelen? Het maakt niet uit wat je zegt, ik hoef dat echt niet te weten, als je maar wat zegt." Mijn vaak herhaalde verzoek is nog nooit gehonoreerd....

Op het werk: Mocht er er door een ander over een afwezige gesproken worden, dan kun je het aanhoren zonder enig commentaar te leveren. Dan blijft het bij die ander. Zo kon mijn namaak- baasje onvermijdelijk op mijn zwijgen rekenen, wanneer hij mij naar verklaringen van andermans (collega's, die met mijn werk van doen hadden) gedrag vroeg.

Ik heb als verpleegkundige in een ziekenhuis gewerkt. We moesten intensief samenwerken met een drietal afdelingen. De sfeer tussen de verschillende teams was niet goed, weinig vertrouwen in elkaar en heel veel geklets achter de ruggen om. Over wat er allemaal slecht ging (bij de andere teams natuurlijk) en ook geroddel over personen. Op een gegeven moment heb ik samen met twee anderen uit een ander team een roddelkrant uitgebracht. We verzamelden alle roddels die we in een week hoorden en schreven die op. Ongeacht over wie ze gingen of waar ze over gingen. Gewoon alle onder elkaar gezet en hadden zo een paar A-4tjes vol. Die hebben we bij iedereen in het postvak gelegd, zonder afzender en niemand wist wie er achter zat. Het leverde veel reacties op; van geamuseerd tot verontwaardigd. Het was zelfs onderwerp van werkoverleg want; wie levert ons zo'n streek? Waarbij het niet ging over de roddels.... Wij hielden onze mond en hebben een aantal weken achtereen de roddelkrant uitgebracht. Uiteraard met veel heimelijk plezier. En wat denk je? Na twee weken werden de roddels minder en na 4 weken konden we nog met moeite 1 A-4tje vullen. Toen hebben we de laatste krant uitgebracht waarin we iedereen bedankten voor het verbeteren van de werksfeer! Het is de overige teamleden pas jaren later duidelijk geworden wie er achter de roddelkrant zat!