Florentine antwoordt: Door het flexwerken mis ik mijn collega's

Zeur niet zo en zoek contact met de collega's met wie je wel aan het bureau zit. Ga buiten je werk op zoek naar een hobby, ga vrijwillgerswerk doen en wordt lid van een sportclub.

Is absoluut geen gezeur (alleen al omdat iedereen anders is en betrokkene het zo ervaart), maar een bekend bijverschijnsel van flexwerken of HNW.

Zeker als je een echt groepsdier bent (ben ik bijv. niet, ik zit zelf behoorlijk afgezonderd van het team) kan deze nieuwe situatie er flink inhakken. Je wordt niet meer 'gezien'.
Het gaat er ook om dat het op je werk goed zit; niet alles is te compenseren met bezigheden buiten het werk.

Je collega's zijn blijkbaar niet je vrienden, ook al voel(de) jij het wel zo. Dat is niet leuk om te realiseren en ik kan me voorstellen dat je je buitengesloten voelt.
Waarschijnlijk hebben die collega's van jou niet eens door dat ze je buitensluiten, omdat ze het onderling wel gezellig hebben.

Mijn advies: probeer geen vriendjes met ze te zijn, maar eis wel dat ze je als collega behandelen. Dus werkinformatie moet gedeeld worden, daar hebben ze een brengplicht.

het werk is en blijft een zakelijke bezigheid die je met hopelijk leuke werksfeer en contakt plezierig kunt maken.
De verharding in de contakten is al wel langer, vroeger had je gewoon ECHT contakt met sommige college.
Ik werk nu parttime in een loodgieter/cv monteurs vak, geloof me, je ligt eruit.
Ik heb me maar aangepast aan de situatie die nu geld sinds ik partime werk, helaas het hoort erbij, en gelukkig heb ik prive genoeg contakten.(desalnietemin vind ik het wel echt jammer!) Dat is ook mijn tip aan jou, wen er maar aan en sommige dingen lopen zoals ze lopen, basis is, je hebt werk en maak het voor jezelf het leukste door bv met andere mensen om te gaan, succes.

De reactie van Jaap Ooms is een overdreven reactie en hopelijk begrijpt iedereen, net als intermediair dat dit ongepast is.

Het flexibele werken zorgt voor heel veel discussie in de wereld van Facilitair Management en stuit nog steeds op veel problemen als het gaat om de persoonlijke veranderingen van medewerkers.

Het blijkt nog steeds dat de overgang van het ''oude'' naar het ''nieuwe'' werken een grote stap is voor velen. Het kan liggen aan meerdere factoren binnen de organisatie. U gaf zelf al aan dat de werkplekken die er zijn, maximaal plaats bieden voor 4 personen. Daarnaast is een ander doel van flexibel werken, ook ontmoetingen creeeren.

Ook vind ik dat de leidinggevende binnen deze organisatie geen gevoel heeft van empathie en niets begrijpt van de ontwikkelingen die ontstaan door een flexibel systeem. Dat is helaas het probleem van veel managers die vaak maar 25% (empathie) op 75% (techniek) (Bob Garvey - Management of Change) weet hebben van de sociale kant van leidinggeven en management. In Nederland wordt dit vaak de 80/20 regel genoemd.

Op dit moment vind ik het moeilijk om hier een passende oplossing bij te bedenken. Het zou kunnen helpen om ideeen bij de facilitaire dienst neer te leggen (als de organisatie een open cultuur heeft) en anders naar een andere leidinggevende te gaan binnen een andere afdeling.

Vriendschap op het werk is een droom... een pakketje schroot met een dun laagje chroom...

Tsja, Het Nieuwe Werken, flexwerken, thuiswerken of hoe het ook maar heet kent winnaars en verliezers, en vraagt soms nogal wat aanpassingsvermogen van de verliezers. Als redelijk contactgestoorde autist ben ik er dolblij mee, veel thuiswerken, lekker in mijn uppie achter de pc zonder gestoord te worden door kletspraat, koffiegeleut e.d., zodat alleen de nodige taakgerichte contacten overblijven. Maar als het je echt te zwaar valt, zoals de vraagsteller, zou ik m'n collega's recht op de man af vragen wat er speelt. Misschien zijn ze er echt niet van bewust dat ze je buitensluiten, en passen zij zich aan. Of je hoort de werkelijke oorzaak.

mogelijke oplossing: HNW vraagt een andere manier van leiding geven. van managers wordt verwacht meer 'coachend' te handelen.

Advies voor deze ambtenaar; spreek oprecht je gedachten uit naar je collega's en leidinggevende, staan ze hier niet voor open dan begin ook om 07.00 en zorg dat je erbij hoort of probeer een werkplek te vinden waar je je wel prettig voelt.

De reactie van de leidinggevende verbaast mij geenszins. Ondanks allerlei mooie beloften over 'coachend leiderschap', komt daar in de praktijk weinig van terecht. De meeste managers hebben simpelweg niet de capaciteiten voor het aansturen van hun personeel. Als er letterlijk tegen je gezegd is dat je het zelf op moet lossen, zou ik aan aan de medewerkers van FZ vragen of ze een extra bureau bij je directe collega's op de kamer plaatsen waar jij kunt zitten. Je leidinggevende zal dan vanzelfsprekend verguld zijn dat je zelf initiatief toont om het probleem op te lossen.

Er zijn tegenwoordig ook technische hulpmiddelen. Zo zijn er apps voor smartphones die binnen een flexwerk-kantoor met behoorlijke nauwkeurigheid kunnen aangeven waar je collega's zich bevinden. De werkgever dient daarvoor wel een facilitiet in te richten op basis van "indoor positioning".

Zoedoende kunnen collega's elkaar veel sneller vinden en in contact blijven. Voorkomt veel onnodig zoeken. Of als je ziet dat je collega in een vergaderzaal zit, hoef je hem of haar niet te bellen: kleine kans dat je collega opneemt.