Reacties op dit artikel:
Wim | 22 september 2011 (13:20)
Zeur niet zo.
Axel | 22 september 2011 (17:01)
Elke beroepsgroep heeft nou eenmaal kledings- en gedragsrichtlijnen. Dat is wereldwijd sociaal geaccepteerd. Voor IT-ers zijn dat de koffiebekertjes, pizzadozen met afgekloven korsten en natuurlijk overvolle asbakken. Dat is cultureel erfgoed en zou door de Unesco beschermd moeten worden.
Met andere woorden; zoek de oplossing bij jezelf. Deze website helpt je wellicht verder; http://www.gezondheidsnet.nl/angst-de-baas/artikelen/143/dwangmatig-schoon-door-smetvrees
Schoone IT-er | 26 september 2011 (10:23)
Ik vind ook dat jouw collega's vies en asociaal zijn. Dat hoort helemaal niet bij IT-ers en de UNESCo heeft hier niets over te zeggen.
Ik vind dat je gewoon dit bij rechtstreek bij je collega's kunt aankaarten: "misschien kun je je restjes opruimen? Dit is geen zicht".
Succes met de vieze varkens!
Suzy | 26 september 2011 (15:46)
Ik vind de 1e 2 reacties bizar. Vooral de link tussen gewoon een hygienische werkplek willen en smetvrees is wat mij betreft ver te zoeken en daarmee misplaatst.
Tegelijkertijd denk ik wel bij het lezen "dan zeg je dat toch gewoon tegen je collega's". Ik maak zelf altijd alles bespreekbaar. Meestal vallen de reacties wel mee, we bedenken zelf altijd veel ergere reacties van tevoren dan er in de werkelijkheid zullen komen.
Bij mijn zus op de afdeling hielp het overigens om de schoonmakers op te jutten om over de ranzigheid van haar afdeling te klagen. Zij hadden vervolgens geklaagd bij hun contactpersoon van de organisatie, die op zijn beurt besloot om de afdeling hierop aan te pakken. Hierop werd de leidinggevende van de afdeling ingeschakeld om te checken of mensen er zelf wel voldoende aan deden om de werkplek schoon te houden. Na een paar weken controle van de leidinggevende verdween het hele probleem en was schoon de nieuwe norm.
Axel | 27 september 2011 (13:44)
Hoi Suzy, de eerste twee reacties waren inderdaad bizar... maar volledig terecht als reactie op het (ook) overdreven; "vieze varkens" en "schimmeltuin" en "stapels koffiebekertjes".
Als het echt zou gaan over schimmels die je kunt ZIEN, als er daadwerkelijke STAPELS aan koffiebekertjes rondslingeren en er werkelijk schoonmakers zijn die BOOS worden omdat het te ranzig is, ja dan is er inderdaad sprake van een hygieneprobleem. Maar het gaat over een kantooromgeving, met wat bekertjes en een paar dienbladen naast het koffiezetapparaat (in de pantry wellicht) met KRUIMELS brood die niet worden meegenomen door de schoonmakers. Poe he. Wat een gezeur.
De collega's ruimen hun spullen al op, mooit toch? Wat rest is duidelijke afspraken met de schoonmakers "ja, de bureau's moeten afgenomen worden, de bekertjes weggegooid en de dienbladen in de pantry moeten opgeruimd worden" en klaar is Kees.
Ik had eens een smetvrees-collega... die maakte elke dag zijn bureau schoon met alcoholdoekjes, hij pakte voor elke nieuw kopje koffie een nieuwe mok en hij waste zijn handen na elke vergadering alsof hij in een cleanroom werkte. Hij was zich gelukkig erg bewust van zijn smetvrees en had geleerd om zijn collega's er niet mee lastig te vallen. In dat bedrijf ging trouwens de schoonmaak-frequentie trouwens terug van elke dag naar drie keer per week... en de smetvreescollega had dat pas drie weken later in de gaten, hahaha.
Suzy | 28 september 2011 (14:10)
@Axel: Eigenlijk wel grappig je reactie, zo blijkt hoe verschillend woorden geinterpreteerd kunnen worden. De stapels koffiebekertjes zijn een welbekend fenomeen binnen vele organisaties, zit dus niet perse overdrijving in. Het gezellige schimmeltuintje werd gebruikt om een grap te maken. En, wellicht naief, ik ga er van uit dat de titel (waarin dus vieze varkens staat) bedacht is door Intermediair en niet de schrijver. En dan lees je het verhaal toch net wat anders ;-).
Ik vind dienbladen met bijv restjes salade erop, die dagen blijven staan, overigens ook echt niet hygienisch. Sterker nog, dat duurt niet lang voordat het stinkt. Schoonmaakcontracten zijn veelal erg beperkt (bijv alleen prullenbakken legen, 1x per week een doekje over de bureaus, en 1x per week stofzuigen), dus je kan de oplossing niet zo maar bij de schoonmakers neerleggen. Dan zou de organisatie veel meer schoonmaak moeten inkopen...kan ook een keuze zijn, maar opruimen achter je eigen kont lijkt me stukken goedkoper en niet zo heel moeilijk.
Borre | 28 september 2011 (14:49)
Dit moet van bovenaf komen. Dus de directe leidinggevende of directeur van het bedrijf. Als die er wat van zegt en het afdwingt zullen ze wel volgen. Bemoeien is goed, want bepaalde zaken zijn gewoon niet acceptabel, maar maak je leven niet moeilijk :). En als je besluit dit te rapporteren geeft het dan ook aan bij ze. Dan kunnen ze nog eventueel weerwoord uitspreken en actie ondernemen. Bovendien weten ze dan waarom en wat er gaat gebeuren.
Vincent | 28 september 2011 (15:53)
Heeft Wim zijn eigen schimmeltuintje??
rob | 28 september 2011 (21:59)
Beste Vrouw, 36, web-adviseur,
Zoals ik het zie maak jij er een probleem van dus lijkt mij de oplossing heel simpel.
Jij gaat datgene waar jij je aan stoort zelf opruimen of je houdt erover op of je zoekt een andere baan in een omgeving waar jij je dan niet hoeft te storen aan je omgeving.
Ik vind het altijd een rare situatie dat 1 persoon in een afdeling zich ergens aan stoort en de rest zich daar dan maar aan dient te conformeren.
Fleur Michielsen | 28 september 2011 (22:27)
Ik houd juist liever zelf mijn bureau ed schoon. Dat smerige schoonmaakdoekje van de schoonmaker die overal overeen gegaan is brrr.
Eef | 29 september 2011 (8:54)
Herkenbaar, ik had ook zo'n collega die bodempjes koffie van weken oud liet staan. En geloof me, je krijgt verbazingwekkende schimmelculturen! Ik heb hem gewoon gevraagd of hij het wilde opruimen, omdat ik het vies vind staan. En meestal denkt hij er wel aan. Probleem opgelost.
willem | 29 september 2011 (10:51)
Mevrouw werkt dan wel in een It omgeving, maar ook in andere puur kennis gerichte omgevingen werkt het zo. Ikzelf was nooit mijn mok maar ben ook nooit ziek . En ook bij mijn bureau is het "gezellig vol".
Tijdens een claun desk operatie heb ik eens alles op 1 hoop geschoven en onderstaande quote, geprint in A3 erbovenop gelegd.
"An empty desk is as an empty mind"
(A. Einstein)
Helaas kan ik na 30 jaar zeggen dat het klopt; het management met de opgeruimde bureau's was not amused
Julie | 29 september 2011 (12:33)
Inderdaad gewoon zeggen dat je het smerig vindt. Heeft niks met smetvrees te maken, waarom vallen de criticasters meteen in van die uitersten? Lachen als iemand met smetvrees niet in de gaten heeft dat de schoonmaakdienst niet meer zo vaak komt. Tjongejonge wat een begrip hebben we voor elkaar -not-. Als iemand zijn eigen bureau schoonhoudt, dan is het toch niet zo bevreemdend dat hij/zij daar niks van merkt? En je hebt er toch zelf geen last van? Fijn voor al die mensen nog nooit ziek zijn geworden van een beschimmelde drinkbeker, wees blij met je weerstand. Misschien wordt het ooit anders als je wat ouder wordt en de weerstand wat te wensen over gaat laten...
Ik lunch zelf ook vaak achter mijn bureau, maar ik laat de rotzooi niet achter... volgens mij heet dat gewoon collegialiteit. En tegenwoordig met al die flexplekken: je wilt toch niet dat je toetsenbord vol pindakaasvingers zit van je voorganger?
rob | 29 september 2011 (13:05)
@ Fleur Michielsen, over smerige schoonmaakdoekjes gesproken.
Ik zal je nog sterker vertellen, toen ik nog studeerde deed ik vaak via een studenten uitzendburo kantoor schoonmaakwerk in de avonduren en wat wij uit baldigheid vaak deden was eerst de wc's schoonmaken met van die schoonmaakdoekjes, dus de wc bril, de binnenkant wc en de vloer en daarna gingen we vrolijk naar het keukentje om daar met diezelfde doekjes het aanrechtblad, de kopjes en de glazen mee af te nemen als we ze uit de afwasmachine haalden en die dan netjes in de kastjes te zetten. Daarna gingen we de buro,s en toetsenborden ook afnemen met die zelfde doekjes en soms deed ik ook de pennen ermee afnemen (ja ik heb een verdorven geest) .
Je begrijpt dat ik nu ik zelf op kantoor werk alleen maar uit plastic bekertjes drink, mijn eigen pennen meeneem en altijd mijn toestenbord zelf afneem als ik de dag begin want ik weet hoe dat soort geintjes werken.
Dirk | 5 oktober 2011 (11:57)
Meningsverschillen over wat kan en niet kan komen overal en altijd voor. Deze problemen zijn dus zeer herkenbaar. Ik laat mij hierbij leiden over de normen en waarden die het bedrijf wil uitstralen. Dit soort storende gedragingen worden besproken en ja.......soms is het goed om huisregels vast te leggen. Misschien flauw voor diegene die het betreft, maar voor nieuwkomers heel erg duidelijk. Als werkgever lever je een nette werkplek met alle benodigde middelen, dan mag je van de collega ook verwachten dat die enigszins netjes en representatief uit ziet.
Niels | 6 oktober 2011 (12:51)
Zeur niet zo, Vincent.
Ton | 6 oktober 2011 (15:31)
Schrijfster stelt: lunchen achter het bureau: Dat is ongezellig. Los van de problematiek. Wie bepaalt wat wel of niet gezellig is? Wat is de norm? Is er wel een norm? Dit is weer typisch een voorbeeld van waar wij Nederlanders zo sterk in zijn: het verheffen van de eigen norm als de standaard norm en die aan anderen willen opleggen. Ofwel het moraliserende vingertje van wat goed en slecht is......wij zijn een volk van moraalridders!
Liza | 12 januari 2012 (15:25)
'Ik erger me dood maar heb geen zin om als een soort moeder van de afdeling iedereen op te jutten zijn zooi op te ruimen'.
Of je ergert je niet genoeg of je bent bang voor de reactie. Wat is het ergste dat er kan gebeuren?