Florentine antwoordt: aaarghh! De cc-cultuur!

Niet.

Maak een automatische filter aan die ge-cc'de mails in een aparte mailbox plaatst, die je sporadisch scant op belangrijke dingen. Cc mail is 'cover you ass-mail' en vereist van de ge-cc'den meestal geen antwoord.

Een ge-ccd bericht is voor mij net zo interessant als de krant, ik hoef het niet te lezen. Mijn emailprogramma parkeert alle cc's die ik ontvang automatisch in een aparte map. Ik kijk daar af en toe in als ik echt niets te doen heb (=nooit).
Ik vermoed trouwens dat het rondstrooien van dit soort berichten duidt op een overmatige geldingsdrang van de afzender: kijk eens wat ik doe.
Helaas denk ik dit ook regelmatig van berichten die rechtstreeks aan mijzelf worden gestuurd. Misschien moet je dat hele email-gedoe niet te serieus nemen.

De hele mailcultuur veranderen gaat wellicht wat ver, maar je kunt bij jezelf beginnen. Het aantal cc-mails dat aan jou gestuurd wordt kun je verminderen door aan de zender van een cc-mail te laten weten dat je aan cc-mails geen aandacht schenkt. Vraag hem/haar selectief te zijn in wat hij/zij aan jou stuurt, als je iets moet weten: dan sturen door gericht te verzenden ("to"), als je iets niet hoeft te weten: dan niet incopiëren in de email. Kost in het begin wat tijdsinvestering, maar werpt al snel zijn vruchten af.

Ik weet zeker dat meer collega's en je medewerkers hier ook last van hebben. Zet het op de agenda van het volgende teamoverleg, geef duidelijk aan wat je wel en niet wenst te ontvangen. Dat betekent wel dat je op een andere manier aan je informatievoorziening kan voorzien, bijv. het half uur dat je nu besteedt aan cc-mails, kun je besteden aan een bila met die medewerker om over dat project te praten (interactief is vaak veel fijner, en als je het per se op papier wil, kan die medewerker best even een kort puntgewijs verslag naar je mailen).

Een-op-een of praten met een kleine groep bij de koffie-automaat gaat je meer opleveren dan die cc-mails. Maar als mensen niet weten wat je wilt, kunnen ze er ook niet naar handelen. Oftewel, gewoon zeggen dus!

Ook ik werd bij een interim-opdracht geconfronteerd met die cc's van mijn teamleden.
In de 'bilateraaltjes' heb ik telkens gevraagd wat hun bedoeling was. En heb aangegeven hoe het bij mij overkwam (indekken/onzelfstandig). Het bleek dat de vertrokken manager 'overal' een cc van wilde hebben. Dat was dus snel duidelijk en opgelost.

Mail in CC is volgens mij in principe bedoeld ter informatie van de geadresseerden in de cc-list (bcc is er ook nog, maar dat is een categorie met een meer politieke lading). De ge-cc-den hebben geen directe bemoeienis met het betreffende issue. Wel is het voor hen van belang om op de hoogte te zijn/blijven, bijvoorbeeld bij terugkoppelingen in vergaderingen o.i.d. Als je cc't is het daarom van belang te bedenken voor wie het bericht indirecte informatieve waarde heeft. Dat wil zeggen, wie zal op termijn iets met de informatie (moeten) doen? Elke andere vorm van cc valt inderdaad onder de categorie 'cover your ass' of 'wat ben ik interessant'.
Overigens (@ Enno) kun je dat email gedoe ook als niet serieus beschouwen en domweg nergens op reageren. De stroom zal dan vanzelf verminderen en op een zeker moment volledig opdrogen. Maar of dat is wat je echt wilt?

Jammer dat er weer zo negatief gereageerd wordt.
Mailbox-discipline begint natuurlijk bij jezelf en geef het goede voorbeeld.

In veel procesbeschrijvingen wordt tegenwoordig het RACI of RASCI acroniem gebruikt. Wanneer ik, voor mijn rol, in een dergelijk proces genoemd wordt in de I-rol (Informed), is een bericht in CC helemaal goed.
Als ik ervoor zou kiezen berichten in cc te negeren, moet ik later niet zeuren dat ik niet geinformeerd ben.

Email in een zakelijke omgeving is een geweldige manier om met elkaar te communiceren, de zender stuurt mij het bericht en ik mag zelf weten of en wanneer ik dit bericht lees.

Het negeren van berichten in cc is een oplossing op de verkeerde plek. Omdat email sluipend is binnengekomen, zijn etiketten vergeten. Toch is (herhaald) opvoeden de juiste plek...

Volg een leiderschaptraining en vergeet je managementtrainingen.

Als ik naar de bovenstaande reacties kijk dan is er 1 die weet waar een cc telkenmale voor bedoelld is, ofwel: TER INFO, is immers een kopie-mail. M.a.w beste Peter, Jij zult wel manager zijn bij of in een werkomgeving waarbij er sprake is van veel informatieverstrekkingen en/of procedurewijzigingen. Dat is namelijk voor mij heel erg herkenbaar.

Overcommunicatie via CC vind ik een symptoom van gebrek aan structuur.

Pluspunten dan ook voor de reactie van Karel; is de RACI wel goed gedefinieerd; wie is er Responsible, Accountable, wie moet er geConsulteerd worden en wie geInformeerd. Zo'n RACI-structuur opzetten is wat een goede (project)leider van nature doet, inclusief de bijbehorende formele en informele rapportage, (team)overleggen en centraal documenten/rapportagebeheer.

En zit de technische infrastructuur wel goed in elkaar? Communicatie via slechts e-mail en vergaderen is te beperkt, bredere keuzemogelijkheid maakt communicatie vaak efficienter. Kan informatie formeel gedeeld worden via documenten of rapportages in team-directories, sharepoint, e-room, documentum? Is informele communicatie mogelijk via de chat? En nog eenvoudiger... is het nog mogelijk om ouderwets even te bellen, of gewoon even van buro naar buro te lopen?

Als er sprake is van een cc-cultuur moet je eens nagaan of dat terecht is. Als je zoals een aantal bovenstaande reacties al aangeeft op de hoogte gehouden dient te worden dan is een cc logisch. Laat ze in een map komen met een mail rule.
Ik cc ook regelmatig, en dat is sneller dan een mondelinge terugkoppeling.

Heb gelukkig geen last van cc-oorlog, maar wel weer van mail oorlog. Je moet bij jezelf ook nagaan of de booschap die je wilt sturen per mail kan (ipv telefoon of face to face).
Ben het wel eens dat er te veel per mail gaat, daardoor verslapt de aandacht... dat zal bij een stortvloed aan cc's ook zo zijn.

Mooie vraag.

Een combinatie van bovenstaande. Afhankelijk van je eigen omgeving en wensen.
Mogelijk dat het al helpt als je afspreekt dat de optie "reply-all" niet standaard wordt gebruikt.
Geef zelf het goede voorbeeld. Bel eens wat vaker als het ertoe doet. En zit de collega in de buurt, loop er dan eens naar toe. Emailen lokt dit cc-gedrag uit.
Als je de cc-s toch niet leest, zet ze, zoalseerder aangegeven, apart en negeer ze.
Laat mensen zich realiseren dat je via email prima gegevens uit kunt wisselen maar je kunt er géén discussies voeren. Dat scheelt bakken met cc-tjes en tijd.

En waar je dan ook weer simpel van wordt is dat geadresseerden denken dat ze de knop 'allen beantwoorden' gebruiken. Zodat je van elke scheet op de hoogte gebracht wordt.
Een cc is ter informatie, maar een antwoord wordt naar iedereen gezonden. Ik gebruik nu bijvoorbeeld regelmatig BCC als ik vind dat niet iedereen op de hoggte gebracht hoeft te worden van een afmelding o.i.d.

Over BCC:
Het gebruik van BCC in plaats van CC heeft het nadeel dat de ontvangers niet weten aan wie het bericht nog meer is gestuurd - en vaak is dat relevante informatie (voorkomt onnodig doorsturen).
Ik heb nu zelf de gewoonte ontwikkeld om bij mail berichten aan grotere groepen mensen expliciet te vragen of men GEEN reply-to-all wil gebruiken. Ik moet zeggen dat het meestal werkt.

Over te veel CC berichten:
CC-berichten kunnen heel nuttig zijn - sommige mensen moeten nu eenmaal op de hoogte gehouden worden, gezien hun rol in het proces.
Als die mensen liever op een andere wijze geïnformeerd willen worden, dan moeten ze dat aangeven, maar wel bedenken dat ze daarmee extra werk veroorzaken bij anderen (hun medewerkers?).
Als er echter veel niet-relevante informatie gestuurd wordt is een aanspreken op intelligenter mail-gebruik misschien aan de orde.